Maak mee van 2018 het Marx200jaar

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Schuilt er niet in het gros van de bevolking een kleine kapitalist? Hoeveel mensen dromen er niet van om rijk te worden? Vandaar dat op de lotto spelen (en met uitbreiding alle kansspelen) zo succesvol is. je hoeft enkel de vraag te stellen "Wat zou je doen als je de lotto wint?" Wedden dat dit de top 3 antwoorden zijn: een groot huis kopen, een schone (klasse-) auto kopen, reizen... Welke vraag stelt men bij de bank? Juist. "Wat brengt het op?" Terwijl men eigenlijk als eerste vraag zou moeten stellen: "Waarvoor zal mijn geld gebruikt worden?". Ethisch bankieren is zo weinig ingeburgerd. Voor wie geïnteresseerd is; bankwijzer.be helpt je op weg. Ik kom zo stilaan tot de conclusie dat solidariteit voor de meesten niet verder strekt dan de eigen portemonnee en situatie. Helaas. Hoeveel moet men eigenlijk bezitten om genoeg te hebben? Iedereen zou zijn eigen consumptie in vraag moeten stellen. Spijtig dat consumptie in de meeste gevallen gelijk staat aan kwantiteit (veel voor weinig geld) en niet aan kwaliteit (goed, gezond, duurzaam, met respect voor mens en milieu). Tegelijkertijd realiseer ik me dat heel wat mensen gedoemd zijn om minderwaardige (goedkope) producten aan te schaffen omdat ze de middelen niet hebben. Het moet ook gezegd dat duur niet automatisch betekent dat het product beantwoord aan duurzame en ethische ontwikkeling...
Dat heeft u zeer mooi geschreven en is volkomen waar! Inderdaad: hoeveel moet men eigenlijk bezitten om genoeg te hebben? Zoals altijd: overdaad schaadt! Afgelopen week nog gelezen: in GB kan je een gepersonaliseerde nummerplaat afkopen voor een voertuig van iemand anders, momenteel staat de kentekenplaat F1 te koop voor 16 MILJOEN EURO!!! , iemand had al bijna zoveel geboden maar het was nog niet genoeg! Terwijl een gewone sterveling al heel blij is dat hij een auto kan kopen van 20000€ worden er absurde bedragen uitgegeven aan iets totaal nutteloos. Wat velen ook niet beseffen is dat materialisme niet gelijk staat aan GELUK. Voedsel,warmte,dak boven hoofd en vooral LIEFDE zijn de essentiële zaken in het leven. Want daar is in onze huidige maatschappij groot gebrek aan: LIEFDE EN RESPECT VOOR MEKAAR. Als men deze basis hanteert kom je al ver en als we duurzame producten kopen,die misschien wel duurder zijn maar veel langer meegaan kom je uiteindelijk veel beter uit. Dus we moeten beginnen met de hand boven ons eigen hoofd te houden . Maar voor sommigen is het NOOIT GENOEG en dan krijg je een ontwrichting in het systeem. Waarom moet een CEO 1 of 2 miljoen per jaar hebben terwijl een modaal gezin met een jaarinkomen van 60000€ perfect in zijn behoefte kan voldoen. Ik kan begrijpen dat mensen met een grote verantwoordelijkheid wat meer hebben maar in de dag van vandaag lopen de verschillen onverantwoord op. Blijkbaar lukt het niet om iedereen een degelijk loon toe te kennen zodanig je de eindjes niet moet aan mekaar knopen en zonder al teveel kopzorgen een NORMAAL LEVEN kan leiden. Dat komt doodeenvoudig omdat de verschillen veel te groot zijn!

In Düsseldorf kwamen deze week woensdag 4.000 mensen hun woede en soms ook hun wanhoop uitschreeuwen voor het parlement waar de ministers van Volksgezondheid van de Duitse deelstaten bijeenkwamen. De PVDA-basisgroep van de Zorg van Luik was erbij.

Josef Wöss is sinds 1997 voorzitter van de afdeling Sociale Politiek van de Weense Arbeidskamer en kent het Oostenrijkse pensioenstelsel als geen ander. Hij geeft geregeld lezingen in Duitsland en is een van de bekendste pensioenspecialisten in Europa. We hadden een gesprek met hem over de Oostenrijkse pensioenen, rechtse regeringen en de pensioenarmoede in Duitsland.

Aan de vooravond van de grote pensioenbetoging van 16 mei schoot de Academische Pensioenraad de regering ter hulp. Alleen al de benaming van die Raad wekt de indruk van vertrouwen, onafhankelijkheid en objectiviteit. Maar het initiatief van die Pensioenraad komt van de regering zelf. Zij heeft zelf de leden van de Raad benoemd en het kader vastgelegd waarbinnen die moet werken. De Raad lanceerde op zijn website een offensief om het principe van het pensioen met punten te verdedigen en de regering aan te zetten om hier echt werk van te maken.

Trier, de Duitse stad waar Karl Marx in 1818 geboren werd en waar hij zijn jeugd doorbracht, biedt twee grote tentoonstellingen, 300 evenementen en tientallen gidsen voor Marx-wandelingen. De tijd van Marx, wie zijn familie was, waar hij woonde, in welke steden hij verbleef, welke de revoluties die hij meemaakte… het wordt allemaal indringend geschetst.

Op vrijdag 15 juni moesten ABVV-syndicalisten Bruno Verlaeckt en Tom Devoght voor de correctionele rechtbank verschijnen voor hun deelname aan een vreedzame stakingsactie in 2016. Ze kregen massale steun van militanten en sympathisanten uit het hele land. Een overtuigend team advocaten eiste niets minder dan hun vrijspraak. Op 29 juni volgt de uitspraak in het Justitiepaleis in Antwerpen. Opnieuw zullen sympathisanten present zijn om de twee te steunen.

De stakingsbereidheid bij de cipiers geeft weer hoe onze Belgische gevangenissen erbij liggen. Met hun stakingen slaan de cipiers alarm over de omstandigheden waarin ze gevangenen moeten bewaken en begeleiden. Die leiden geregeld tot echte drama’s, zoals de schietpartij in Luik, waarbij een in de cel geradicaliseerde man drie mensen neerschoot. De noodkreten van de Luikse cipiers waren in dovemansoren gevallen…

ACOD-Spoor heeft een stakingsaanzegging ingediend voor 29 en 30 juni. Een donderslag bij heldere hemel? Integendeel. De spoorwerknemers zijn al langer malcontent: harder werken, langer werken, besparingen... De directie en de regering breken beetje bij beetje de werkomstandigheden af. Bovendien knaagt de regering ook aan hun pensioen. Kortom, het is altijd meer presteren met minder mensen en minder middelen en langer werken voor minder pensioen. Dat brengt ook de veiligheid van de reizigers in gevaar en ondermijnt de dienstverlening. Er zijn verschillende stakingsaanzeggingen ingediend maar alleen die van ACOD Spoor is erkend. De staking van eind juni gaat dus ook over de veiligheid van de reizigers en over de stiptheid van de treinen.

Tot amper een paar maand geleden leken we af te stevenen op een verwoestende oorlogsstorm boven het Koreaanse schiereiland – Trumps “fire and fury”, militaire manoeuvres van de VS en Zuid-Korea, Noord-Korea’s nucleaire en rakettesten, dreigende taal alom. Maar zie, nu waait er een aangename vredesbries over de regio en hebben VS-president Donald Trump en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un elkaar in Singapore de hand geschud. Maar hoe liggen de kaarten werkelijk, en hoe moet het verder?
Je hoort wel eens: “Het heeft geen zin om actie te voeren, de regering luistert toch niet naar de mensen.” Het klopt dat de regering liever luistert naar de elite dan naar de gewone werkmensen, maar toch moet ze plooien voor druk van onderuit door mobilisatie. Dan moet wel aan een aantal voorwaarden voldaan zijn.
Stel je voor dat een inbreker in je wijk alle tv-toestellen steelt. Na een paar dagen komt hij terug en biedt hij de buurt als compensatie vijf radiotoestellen aan. Wat zou je doen? Zou je met je buren ruzie maken over wie zo’n radiotoestel krijgt? Of zou je de inbreker aanpakken opdat hij alle tv-toestellen teruggeeft aan iedereen? Wel, zo is het ook met de pensioenen.