Als multinationals geld ruiken in de kinderopvang

Foto Sandor Weisz / Flickr
Foto Sandor Weisz / Flickr

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

de kinderopvang is al vanaf 1914 in particuliere organisaties georganiseerd. Het NWKW is bij de opsplitsing van België verdeeld in Kind en Gezin en ONE, waardoor het aandeel van deze organisaties verstopt werden in een staatsstructuur, maar vergis je niet Emmaus vzw bv heeft een eigen vermogen van meer dan een half miljard. En zo zijn er velen. De structuren van steden en gemeenten en ocmw's gaven in 2010 in een studie aan dat zij het minst sociaal waren. De toegang voor de zwaksten in de samenleving konden in de door deze openbare diensten georganiseerde kinderopvang, het minst terecht. Anderzijds zijn de ontwikkelingen zoals dit nu gebeurt het gevolg van de Vlaamse overheid zelf. Zij subsidiëren zonder efficiënt beleid. De vergoeding die de overheid betaalt staat voor de organisaties , voortkomend uit het oude NWKW, zoveel dat dit boekhoudkundig niet te verantwoorden is. Het is jammer dat de auteur enkel kijkt naar wat er aan de buitenkant gebeurt, moest die de binnenkant kennen, het artikel zou een totaal andere boodschap dragen, ook al lijken de feiten zoals ze nu openbaar worden, erg. De gevolgen moet je niet bestrijden, je moet de oorzaak aanpakken en daar gaat dit artikel volledig aan voorbij.
Als men iets verneemt over de PVDA via nieuwsberichten hoort men steevast de vermelding "extreem linkse partij" Als het Vlaams belang( blok) in het nieuws komt hoort men nooit "extreem rechtse partij" Waarom verwijst de PVDA niet bij het vermelden van de NVA : "de politieke vleugel van het patronaat" ?

ManiFiesta is een vaste waarde geworden. Het feest van de solidariteit gaat dit jaar naar zijn negende editie. Aan belang en kracht heeft het festival nog niets ingeboet. Er is nog heel veel potentieel, zegt directeur Mario Franssen.

Het op 11 maart verkozen Cubaanse parlement heeft in Havana een nieuwe Staatsraad en een nieuwe president verkozen. Tien jaar geleden kondigde Raúl Castro aan dat hij in 2018 de macht zou doorgeven.

Binnen welk soort defensiebeleid willen we de nieuwe gevechtsvliegtuigen inzetten? Willen we ons luchtruim bewaken of moeten we een prominente rol spelen in militaire interventies? En waarom is België een van de weinige landen waar Amerikaanse kernbommen liggen? Er is geen democratisch en transparant debat mogelijk als we deze fundamentele kwesties niet scherp stellen.

19 april werd een nieuwe actiedag tegen de plannen van president Emmanuel Macron en van de Europese Unie. Spoorarbeiders, studenten, verpleegsters en vele anderen trokken eens te meer de straat op. Ook Belgische arbeiders en studenten waren present. Een reportage vanuit Rijsel en Parijs.

Vanaf 1 april 2018 – nee, dit is geen aprilvis – krijgen de meeste langdurig zieke werknemers die om medische redenen deeltijds het werk hervatten, een lagere ziekte-uitkering. Vooral werknemers met een laag inkomen zullen de gevolgen van deze nieuwe maatregel voelen.

Waarom besloten de Verenigde Staten op vrijdag 13 april Syrië aan te vallen? Het gebruik van chemische wapens is ontoelaatbaar, maar wie denkt dat Washington inzit met het lot van de Syrische burgers, dwaalt. Het imperialisme is niet geïnteresseerd in het lot van de Arabische volkeren. Integendeel, sinds 1990 hebben Westerse militaire interventies enkel chaos en vernietiging naar het Midden-Oosten gebracht.

Aan de Franse universiteiten zijn er alsmaar meer studentenbijeenkomsten en blokkades. De studenten verzetten zich tegen de invoering van een selectiesysteem voor wie een universitaire opleiding wil beginnen. Zo wil de Franse regering een einde maken aan de vrije toegang tot de universiteit. Het is een strijd die zich mogelijk als een olievlek zal  uitbreiden, want er is ook al de ruimere beweging die ijvert voor het behoud van de openbare dienstverlening en die wordt aangevoerd door de spoorwegarbeiders.

Spoorwegpersoneel, vuilnismannen, piloten van Air France, elektriciens, studenten ... Het lijkt wel alsof er zich elke week een nieuwe sector aansluit bij de groeiende sociale beweging in Frankrijk. Er broeit iets bij onze zuiderburen en het kan van belang zijn voor de werkende bevolking van heel Europa.

Sinds de putsch van 2016 is de Braziliaanse democratie volledig uitgehold. De gevangenisstraf voor progressieve ex-president Lula, ligt in die lijn. L’humanité interviewde Braziliëkenner Maud Chirio over wat er aan de hand is. 

“Hou je klaar Rusland, onze raketten komen eraan.” Trumps tweet was niet mis te verstaan. Een rechtstreekse confrontatie tussen de twee kerngrootmachten leek opeens akelig dichtbij. Groot-Brittannië en Frankrijk staan te springen om mee te doen. De militaire escalatie moet stoppen, zegt de PVDA. Alle strijdende partijen moeten aan de onderhandelingstafel.