Wat is er aan de hand in Venezuela?

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Als vriend van Venezuela, waar ik meewerkte aan collaboratieve wetenschappelijke projecten van 1990 tot 2008, en waar ik nog vele vrienden heb, moet ik zeggen dat het artikel in Solidair van juni over Venezuela ondermaats was. Het is niet omdat de burgerlijke dagbladen het Venezolaans regime als voorbeeld van een 'socialistische staat' willen doodverven, dat wij het huidige Venezuela van president Maduro als voorbeeld van een 'socialistische' maatschappij willens nillens moeten verdedigen. De meeste venezolanen die zich achter de bolivariaanse revolutie van Hugo Chavez hebben geschaard, ondervinden aan den lijve dat president Maduro deze progressieve poging al lang de rug heeft toegekeerd. Het laatste bewijs daarvan is dat hij de bolivariaanse grondwet, één van de meest vooruitstrevende grondwetten ooit geschreven en door de overgrote meerderheid van de bevolking gestemd, wil veranderen om zijn macht te behouden. Deze macht is nu grotendeels in de handen van de reactionaire venezolaanse legerleiding en de 'bolivariaanse bourgeoisie' die zich rijk hebben gemaakt door corruptie en hun rijkdom willen veilig stellen desnoods met geweld tegen de bevolking. Niet alleen wordt daarvoor het gehele officiële repressieapparaat gebruikt maar ook paramilitaire stoottroepen die ongestraft misdaden mogen plegen. Zo werden de laboratoria van het Tropisch Geneeskundig Instituut van de Centrale Universiteit van Caracas gevandaliseerd en leeggeplunderd door zulke stoottroepen, die zogezegd instaan voor de veiligheid. De verantwoordelijken van deze misdaad werden geïdentificeerd en voor het gerecht gebracht maar daar werden zij vrijgesproken onder druk van de 'bolivariaanse' regering. De auteurs zouden er beter aan gedaan hebben een analyse te maken van de oorzaken van het fiasco van het Chavez experiment. Dat de prijsdaling van de olie daar iets mee te maken heeft gehad, is overduidelijk maar dit kan niet verhinderen om een kritische analyse te maken over het falen van het regime zelf. Deze analyse wordt gemaakt door de linkse vleugel van de 'bolivariaanse' partij, die afstand heeft genomen van het huidig regime, dat zij meer en meer als een militaire dictatuur aanziet. Daarover wordt geen woord gerept in het artikel. Ik raad daarom aan de auteurs aan de artikels over Venezuela te lezen die regelmatig verschijnen in 'Le Monde Diplomatique'.

Op 12 augustus overleed Samir Amin. De Frans-Egyptische econoom was één van de grote marxistische denkers van onze tijd. Hij liet vooral zijn licht schijnen op de mechanismen van de kapitalistische globalisering en de uitdagingen van de Derde Wereld om zich daaraan te ontworstelen. Hij laat een indrukwekkende erfenis na. Samir Amin werd 86.

De regering wil iedereen die het niet met haar eens is monddood maken. Hoe? Door in de eerste plaats de tegenmacht van de vakbonden en ziekenfondsen te breken. Na de verkiezingen plant de regering een zware aanval. Maar nu al wordt de ideologische strijd gestart.

In Argentinië blokkeerde de senaat de legalisering van abortus.

"Soms vraagt een oudere werknemer aan een jongere collega hoe het komt dat ze de hele dag niet gegeten heeft. Dat komt omdat de nieuwe collega’s voor alles zelf moeten betalen en een veel lager vast loon hebben." Vakbondssecretaris Yves Lambot vertelt over de staking bij Ryanair.

Mensen die aan het einde van hun loopbaan een beetje of serieus aan de sukkel geraken, het zijn er veel. Meer dan 100.000 van hen werken daarom vandaag vier vijfde of halftijds. In de hoop tot hun pensioen te kunnen blijven werken. En net die maatregel schaft de regering-Michel nu af. Hoe cynisch kun je zijn?

Kort voor de vrijlating van 17-jarige verzetsstrijdster Ahed Tamimi waren RedFox en Comac, de jeugdbewegingen van de PVDA, op solidariteitsreis in Palestina en konden ze haar vader, Bassem Tamimi, interviewen in het dorpje Nabi Saleh.

Waar de werkgevers al lang van dromen, heeft de regering deze zomer op tafel gebracht: een nieuw plan voor een zoveelste aanval op onze lonen en arbeidsvoorwaarden. Een plan dat de werkende mensen verdeelt. Hoe hebben ze dat gerealiseerd? Door een mythe te creëren over een zogenaamde krapte op de arbeidsmarkt.

Nadat het personeel van de lagekostenmaatschappij twee dagen staakte, stuurde de directie hen een dreigende brief. De piloten verzetten zich tegen die frontale aanval op het stakingsrecht door een nieuwe stakingsaanzegging in te dienen voor 10 augustus.

Niemand kon eraan ontsnappen: deze zomer werd ons land getroffen door één van de langste en warmste hittegolven uit de Belgische geschiedenis. Deze extreme fenomenen komen door de klimaatopwarming steeds vaker voor. Terwijl onze beleidsmakers een klimaatakkoord proberen minimaliseren, plant de Belgische klimaatbeweging Climate Express een grote mobilisatie in Brussel op 2 december. De perfecte gelegenheid om hen duidelijk te maken dat ze actie moeten ondernemen.