Waarom cipiers staken en hoe ze de regering doen wankelen

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Ik werk al 33 jaar in de gevangenis. Al die jaren kwamen er maar drie punten telkens naar boven: 1. te weinig middelen, 2. te weinig personeel en 3. de overbevolking. Telkens wanneer we staakte kregen wij een beetje personeel bij en werden er gedetineerde verplaatst van de ene gevangenis naar een andere (het probleem verleggen), maar geen half jaar later zaten we weer in de zelfde situatie als voor de staking. Ik wil maar zeggen dat justitie voor het beleid een zuivere verliespost is waar men alleen juist dat bedrag in wil steken om te overleven, dit is niet alleen zo in de gevangenissen maar ook in de gerechtsgebouwen en alles wat daar in om gaat. Kijk maar naar de staat van de gerechtshoven en de wachttijden voor een zaak voorkomt. In de gevangenissen is dit juist hetzelfde. Een voorbeeld: in de gevangenis van Hoogstraten zijn er kamers waarvan men de ramen moet stutten omdat er anders de strik dreigt uit te vallen. Op zulks een kamers zitten nog gedetineerden. Als dit gebouw een privé eigendom, bv een hotel, moest zijn dan had met dit al jaren gesloten wegens onveilig. Men weet van de gevangenis van Hoogstraten al meer dan 20 jaar dat dit in erbarmelijke staat is en er wordt niets tegen gedaan. Minister Geens heeft dit dit jaar met eigen ogen kunnen vast stellen maar er gebeurd gewoon niets. Dan Merksplas, de opstand, het personeel zag dit al maanden van te voren aankomen. De directie is hiervoor gewaarschuwd maar in het kader van de bezuinigingen is er niets aan gedaan. Gevolg: een grote rekening om alles te herstellen en personeel dat geen vertrouwen meer heeft in het beleid omdat, door de besparingen en het niet willen luisteren door directie en hoofdbestuur naar de basis wij als personeel allang begrepen hebben dat onze veiligheid en gezondheid van VEEL minder belang is dan die éne euro die ze zouden kunnen besparen. Trouwens een personeelslid vervangen gaat veel gemakkelijker dan die euro besparen. Minister Geens heeft donderdag 12 mei zelf toegegeven dat altijd teweinig is geinvesteerd in het gevangeniswezen. Want na alle kritiek van de oppositie in het parlement over het al tweejaar op rij dalende budget voor justitie zei Geens zelf dat de vorige regeringen ook te weinig hadden geinversteerd, hoe kon het anders dan dat de gevangenis van Lantin ( is van de jaren '70) er is zo'n erbarmelijke toestand uitzag. Nou, als hij dit dan weet waarom doet hij er dan niets aan. Nu laat ze maar doen. Ik moet nog minstens 6 jaar werken voor ik op pensioen kan (40 jaar dienst). Mijn besluit staat vast, wanneer ik op pensioen ga verkoop ik hier alles en verhuis ik naar het buitenland. Ik zal mijn pensioen wel uitgeven in een land waar ik als mens wel gewardeerd wordt. Mischien geef ik dan ook wel mijn dagboek over justitie uit (ben hier al van 2001 mee bezig) de kans zit er dik in dat er dan nog meer gepensioneerde volgen. Wie weet......
Gevangenissen zijn geen hotels, maar men moet ook niet overdrijven, het is zeker niet van deze tijd dat men geen wc met stromend water ter beschikking heeft. Het is een oud zeer, dat er plaats gebrek is, men moet zoveel mogelijk terug sturen naar land van herkomst. Meestal zijn het mensen die in hun land nog veel ergere toestanden zien in de gevangenissen, maar de democratie geeft hen de kans om via de rechtbank geld te verkrijgen van vadertje staat, en wie gaat dit moeten ophoesten... de burgers. Als men eerder maatregelen had genomen en in plaats van te besparen op personeel een zwaar terugkeer beleid had gevoerd dan was het zo ver niet gekomen. Steeds maar vergaderen, en plannen maken zonder actie in de juiste richting, schept toestanden zoals vandaag en van de te betalen boetes aan gevangenen wordt in het journaal gezwegen. Ze gooien het geld over de balk en moeten steeds op zoek naar nieuwe miljarden en voor wat.... voor hun eigen stommiteiten.
Wat ik erg vind is, ondanks dat de problemen bij justitie en gevangenis al jaren de spuigaten uitlopen, en dat alle andere sectoren ook genoeg reden tot klagen hebben, dat de vakbonden over de sectoren heen niet eindelijk eens beginnen samenwerken en het land plat leggen totdat de werkgeversorganisaties en hun politieke poppetjes afdruipen. Dit land is geregeerd door de banken, de multinationals en de werkgeversorganisaties, die verantwoordelijk voor de crisis steeds de rekening door de werkman laat betalen. De grootste fraudeurs en oplichters die de arbeidsklasse gijzelen. De werkman in de straat moet beter geïnformeerd en tegen zichzelf beschermd, zodat zij opkomen voor hun rechten. Hoe kunnen we de arbeider laten front vormen als de vakbond nog niet kan samenwerken??

De stakingsbereidheid bij de cipiers geeft weer hoe onze Belgische gevangenissen erbij liggen. Met hun stakingen slaan de cipiers alarm over de omstandigheden waarin ze gevangenen moeten bewaken en begeleiden. Die leiden geregeld tot echte drama’s, zoals de schietpartij in Luik, waarbij een in de cel geradicaliseerde man drie mensen neerschoot. De noodkreten van de Luikse cipiers waren in dovemansoren gevallen…

ACOD-Spoor heeft een stakingsaanzegging ingediend voor 29 en 30 juni. Een donderslag bij heldere hemel? Integendeel. De spoorwerknemers zijn al langer malcontent: harder werken, langer werken, besparingen … De directie en de regering breken beetje bij beetje de werkomstandigheden af. Bovendien knaagt de regering ook aan hun pensioen. Kortom, het is altijd meer presteren met minder mensen en minder middelen en langer werken voor minder pensioen. Dat brengt ook de veiligheid van de reizigers in gevaar en ondermijnt de dienstverlening. Er zijn verschillende stakingsaanzeggingen ingediend maar alleen die van ACOD Spoor is erkend. De staking van eind juni gaat dus ook over de veiligheid van de reizigers en over de stiptheid van de treinen.

Tot amper een paar maand geleden leken we af te stevenen op een verwoestende oorlogsstorm boven het Koreaanse schiereiland – Trumps “fire and fury”, militaire manoeuvres van de VS en Zuid-Korea, Noord-Korea’s nucleaire en rakettesten, dreigende taal alom. Maar zie, nu waait er een aangename vredesbries over de regio en hebben VS-president Donald Trump en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un elkaar in Singapore de hand geschud. Maar hoe liggen de kaarten werkelijk, en hoe moet het verder?
Je hoort wel eens: “Het heeft geen zin om actie te voeren, de regering luistert toch niet naar de mensen.” Het klopt dat de regering liever luistert naar de elite dan naar de gewone werkmensen, maar toch moet ze plooien voor druk van onderuit door mobilisatie. Dan moet wel aan een aantal voorwaarden voldaan zijn.
Stel je voor dat een inbreker in je wijk alle tv-toestellen steelt. Na een paar dagen komt hij terug en biedt hij de buurt als compensatie vijf radiotoestellen aan. Wat zou je doen? Zou je met je buren ruzie maken over wie zo’n radiotoestel krijgt? Of zou je de inbreker aanpakken opdat hij alle tv-toestellen teruggeeft aan iedereen? Wel, zo is het ook met de pensioenen.
Op vrijdag 15 juni staan Bruno Verlaeckt en Tom Devoght voor de rechtbank. Ze staan terecht omdat ze in 2016 deelnamen aan een stakingspiket in het havengebied. Met het proces voor de correctionele rechtbank hangen hun zware straffen boven het hoofd. Met een bijzonder grote inzet voor iedereen die op zijn democratische recht om actie te voeren wil blijven rekenen.

Als liegen en bedriegen strafbaar was, dan zat Open Vld-voorzitter Gwendolyn Rutten nu in de bak! “Niemand gaat pensioen verliezen”, zei ze op tv-zenders en in zowat alle kranten eind 2017. “Wie langer werkt, krijgt zelfs meer pensioen”, klonk het. Maar Knack komt nu met concrete cijfers en wat blijkt? Boerenbedrog!

Op 25 mei trad een nieuwe Europese regelgeving in werking ter bescherming van de privacy. De General Data Protection Regulation, beter gekend als GDPR, is een Europese wet die meer rechten geeft aan de consument. Een goede zaak dus. Of toch niet helemaal?

Italië heeft dan toch een nieuwe regering. Extreemrechts “vergat” plots zijn anti-Europaretoriek. De boodschap van het Europese kapitaal is duidelijk: het is niet omdat je de verkiezingen wint dat je een regering mag vormen die je wilt, of dat je mag regeren zoals je wilt.

“Een lijst die 50% van de beroepen als zwaar erkent, is onmogelijk en onbetaalbaar”. Dat zei onlangs Open Vld-pensioenspecialist Vincent Van Quickenborne, de vorige minister van Pensioenen. Al dagen proberen Open Vld en N-VA de werknemers tegen elkaar op te zetten over de vraag wie er een zwaar beroep heeft. Maar eigenlijk, als je tot je 67ste moet werken, dan is elk beroep zwaar… tenzij misschien als je minister of parlementslid bent.