Waarom cipiers staken en hoe ze de regering doen wankelen

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Ik werk al 33 jaar in de gevangenis. Al die jaren kwamen er maar drie punten telkens naar boven: 1. te weinig middelen, 2. te weinig personeel en 3. de overbevolking. Telkens wanneer we staakte kregen wij een beetje personeel bij en werden er gedetineerde verplaatst van de ene gevangenis naar een andere (het probleem verleggen), maar geen half jaar later zaten we weer in de zelfde situatie als voor de staking. Ik wil maar zeggen dat justitie voor het beleid een zuivere verliespost is waar men alleen juist dat bedrag in wil steken om te overleven, dit is niet alleen zo in de gevangenissen maar ook in de gerechtsgebouwen en alles wat daar in om gaat. Kijk maar naar de staat van de gerechtshoven en de wachttijden voor een zaak voorkomt. In de gevangenissen is dit juist hetzelfde. Een voorbeeld: in de gevangenis van Hoogstraten zijn er kamers waarvan men de ramen moet stutten omdat er anders de strik dreigt uit te vallen. Op zulks een kamers zitten nog gedetineerden. Als dit gebouw een privé eigendom, bv een hotel, moest zijn dan had met dit al jaren gesloten wegens onveilig. Men weet van de gevangenis van Hoogstraten al meer dan 20 jaar dat dit in erbarmelijke staat is en er wordt niets tegen gedaan. Minister Geens heeft dit dit jaar met eigen ogen kunnen vast stellen maar er gebeurd gewoon niets. Dan Merksplas, de opstand, het personeel zag dit al maanden van te voren aankomen. De directie is hiervoor gewaarschuwd maar in het kader van de bezuinigingen is er niets aan gedaan. Gevolg: een grote rekening om alles te herstellen en personeel dat geen vertrouwen meer heeft in het beleid omdat, door de besparingen en het niet willen luisteren door directie en hoofdbestuur naar de basis wij als personeel allang begrepen hebben dat onze veiligheid en gezondheid van VEEL minder belang is dan die éne euro die ze zouden kunnen besparen. Trouwens een personeelslid vervangen gaat veel gemakkelijker dan die euro besparen. Minister Geens heeft donderdag 12 mei zelf toegegeven dat altijd teweinig is geinvesteerd in het gevangeniswezen. Want na alle kritiek van de oppositie in het parlement over het al tweejaar op rij dalende budget voor justitie zei Geens zelf dat de vorige regeringen ook te weinig hadden geinversteerd, hoe kon het anders dan dat de gevangenis van Lantin ( is van de jaren '70) er is zo'n erbarmelijke toestand uitzag. Nou, als hij dit dan weet waarom doet hij er dan niets aan. Nu laat ze maar doen. Ik moet nog minstens 6 jaar werken voor ik op pensioen kan (40 jaar dienst). Mijn besluit staat vast, wanneer ik op pensioen ga verkoop ik hier alles en verhuis ik naar het buitenland. Ik zal mijn pensioen wel uitgeven in een land waar ik als mens wel gewardeerd wordt. Mischien geef ik dan ook wel mijn dagboek over justitie uit (ben hier al van 2001 mee bezig) de kans zit er dik in dat er dan nog meer gepensioneerde volgen. Wie weet......
Gevangenissen zijn geen hotels, maar men moet ook niet overdrijven, het is zeker niet van deze tijd dat men geen wc met stromend water ter beschikking heeft. Het is een oud zeer, dat er plaats gebrek is, men moet zoveel mogelijk terug sturen naar land van herkomst. Meestal zijn het mensen die in hun land nog veel ergere toestanden zien in de gevangenissen, maar de democratie geeft hen de kans om via de rechtbank geld te verkrijgen van vadertje staat, en wie gaat dit moeten ophoesten... de burgers. Als men eerder maatregelen had genomen en in plaats van te besparen op personeel een zwaar terugkeer beleid had gevoerd dan was het zo ver niet gekomen. Steeds maar vergaderen, en plannen maken zonder actie in de juiste richting, schept toestanden zoals vandaag en van de te betalen boetes aan gevangenen wordt in het journaal gezwegen. Ze gooien het geld over de balk en moeten steeds op zoek naar nieuwe miljarden en voor wat.... voor hun eigen stommiteiten.
Wat ik erg vind is, ondanks dat de problemen bij justitie en gevangenis al jaren de spuigaten uitlopen, en dat alle andere sectoren ook genoeg reden tot klagen hebben, dat de vakbonden over de sectoren heen niet eindelijk eens beginnen samenwerken en het land plat leggen totdat de werkgeversorganisaties en hun politieke poppetjes afdruipen. Dit land is geregeerd door de banken, de multinationals en de werkgeversorganisaties, die verantwoordelijk voor de crisis steeds de rekening door de werkman laat betalen. De grootste fraudeurs en oplichters die de arbeidsklasse gijzelen. De werkman in de straat moet beter geïnformeerd en tegen zichzelf beschermd, zodat zij opkomen voor hun rechten. Hoe kunnen we de arbeider laten front vormen als de vakbond nog niet kan samenwerken??
Op woensdag en donderdag 25 en 26 juli 2018 staakt het cabinepersoneel van vliegtuigmaatschappij Ryanair in Italië, Spanje, Portugal en België. Ze vinden elkaar in gezamenlijke strijd en solidariteit om de jarenlange uitbuiting tegen te gaan. Eind augustus plant het personeel in Duitsland en Nederland hetzelfde.

Toen de 72-jarige Nelson Rolihlahla (‘de takkenbreker’) Mandela op 11 februari 1990 de gevangenis verliet was hij een wereldwijde legende. De man die 27 jaar gevangen zat, waarvan achttien jaar met zijn kameraden in compleet isolement op het legendarische Robbeneiland, was het symbool geworden van de strijd tegen het onmenselijke apartheidssysteem zowel in Zuid-Afrika als in de hele wereld. Nelson Mandela overleed op 5 december 2013 op 95-jarige leeftijd. Hij zou vandaag 100 jaar geworden zijn.

Jean-Pascal van Ypersele is de belangrijkste klimaatwetenschapper van ons land. Bij uitgeverij EPO is net zijn boek In het oog van de klimaatstorm uit. Daarin formuleert van Ypersele een helder antwoord op de vragen die ertoe doen en gunt hij ons een blik achter de schermen van de grote internationale conferenties. Op 8 september komt hij naar ManiFiesta.

Op 1 augustus steekt Engie/Electrabel kerncentrale Doel 3 weer in gang. Onterecht vinden actiegroepen. De centrale vertoont tal van gebreken en is onvoldoende getest voor een heropstart.
De bedrijven trekken aan de alarmbel. Ze zitten naar eigen zeggen met een pak vacatures die niet ingevuld geraken. Onzin, zegt Sacha Dierckx van de progressieve denktank Minerva. “Als ze genoeg betalen, zullen ze wel mensen vinden die bij hen willen werken.”
Minister van Energie Marghem wil een prijs invoeren voor koolstof, een materiaal dat in bijna al onze gebruiksvoorwerpen vervat zit – in brandstof, maar ook in brood, bijvoorbeeld. De klimaatontaarding is ernstig en er zijn dringend maatregelen op grote schaal nodig. Maar kunnen ze nu echt niets beter bedenken dan een zoveelste nieuwe belasting?

De stad verkopen aan wie er de hoogste prijs voor biedt, leidt ertoe dat groene zones opgeslokt worden door beton. Het is wat in de meeste steden in ons land gebeurt. Ook in Luik.

In Genk groeit een op de drie kinderen op in een kansarm gezin. De oude mijnstad is een van de armste steden van het land.

De stedelijke mobiliteit is zonder meer een van de grootste uitdagingen voor de toekomst. Leefbaarheid, gezondheid en veiligheid vragen doortastende maatregelen.

Huisvesting is een thema dat terugkomt in alle bevragingen die de PVDA hield, zowel in Vlaanderen als in Brussel en Wallonië. Dat is alles behalve een verrassing voor Mathilde El Bakri, lijsttrekker voor de PVDA in Brussel-stad bij de gemeenteraadsverkiezingen.