Venezuela: de presidentsverkiezingen doorgrond

Foto Belga
Foto Belga

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Hoe kunnen jullie beweren dat het de rijke bovenlaag is die zich op de stemming onthouden heeft, als de onthouding 54% van de stemmen bedraagt. Zijn er zoveel rijken in Venezuela?
behalve het vrijwillig boycotten van de stemming, werden vele mensen (door diezelfde oppositie) verhinderd om te gaan stemmen, transport dat er niet was (sowieso op dit moment moeilijk openbaar vervoer wegens de economische boycot), stembureaus die verhinderd werden open te gaan enzo.. verder is er ook geen stemplicht, dus niet te vergelijken met ons land, maar te vergelijken met landen waar stemmen niet verplicht is. Er zullen ook dus best een hoop mensen zijn die twijfelen of menen dat geen enkele kandidaat het beter kan maken: Maduro die wel veel goede wil heeft, maar internationaal geisoleerd geraakt en het dus uiterst moeilijk heeft op dit moment, maar de oppositie belooft ook niets beters voor de middenstand en de lagere sociale klassen, dus waarom nog stemmen?
Ik ben ooit in Venezuela geweest. Ik had zeker niet de indruk dat 54% van de bevolking tot de rijkere klasse behoorde. Dit is subjectieve berichtgeving die mij, met alle sympathie voor jullie beweging, helaas doet terugdenken aan de enge strategie van Amada.
Niet 100% van de bevolking kan gaan stemmen, zelfs in België waar er stemplicht is, stemt maar ongeveer 80% van de bevolking, vooral omdat kinderen tot hun 18 jaar nog geen stemrecht hebben. Meestal ligt de turnout bij de Venezolaanse verkiezingen rond 60%. Nu ligt de turnout wat lager, met name de rijken en de hoge middenklasse die niet gaan stemmen zijn, en doen wat de oppositiepartijen hen gevraagd hebben. De ongelijkheid tussen rijk en arm in Venezuela is trouwens erg groot, net zoals in de rest van Noord en Zuid-Amerika.
Hierbij de vertaling van een mail die ik kreeg uit Venezuela van iemand die zijn leven heeft gewerkt voor de armsten van zijn land. Natuurlijk was de onthouding hoger dan 54%. De stemburelen waren leeg omdat de meerderheid van de bevolking niet meer gelooft in de stemuitslag. Zij, die voor Maduro stemden, deden het omdat zij connecties hadden met de PSUV als begunstigden van de giften van de regering of als openbare ambtenaren die hun job zouden kunnen verliezen. De cijfers werden vermeerderd en men spreekt zelfs van 35% die hun stem zouden hebben uitgebracht. Wij hebben niet gestemd omdat wij geen vertrouwen hebben in de kandidaten van de oppositie ondanks het feit dat het geen propere verkiezingen waren. Voor het ogenblik heerst er grote onzekerheid omdat de electorale weg blijkt uitgesloten te zijn. Drie mogelijkheden blijven over : een hongerrevolte, een militaire coup (meer dan honderd militairen zijn onlangs gevangen gezet) of een externe inval, die voor mij het minst waarschijnlijk lijkt. De economische toestand verslechtert en daarom denk ik dat de eerste mogelijkheid de meest doenbare schijnt.

Op 12 augustus overleed Samir Amin. De Frans-Egyptische econoom was één van de grote marxistische denkers van onze tijd. Hij liet vooral zijn licht schijnen op de mechanismen van de kapitalistische globalisering en de uitdagingen van de Derde Wereld om zich daaraan te ontworstelen. Hij laat een indrukwekkende erfenis na. Samir Amin werd 86.

De regering wil iedereen die het niet met haar eens is monddood maken. Hoe? Door in de eerste plaats de tegenmacht van de vakbonden en ziekenfondsen te breken. Na de verkiezingen plant de regering een zware aanval. Maar nu al wordt de ideologische strijd gestart.

In Argentinië blokkeerde de senaat de legalisering van abortus.

"Soms vraagt een oudere werknemer aan een jongere collega hoe het komt dat ze de hele dag niet gegeten heeft. Dat komt omdat de nieuwe collega’s voor alles zelf moeten betalen en een veel lager vast loon hebben." Vakbondssecretaris Yves Lambot vertelt over de staking bij Ryanair.

Mensen die aan het einde van hun loopbaan een beetje of serieus aan de sukkel geraken, het zijn er veel. Meer dan 100.000 van hen werken daarom vandaag vier vijfde of halftijds. In de hoop tot hun pensioen te kunnen blijven werken. En net die maatregel schaft de regering-Michel nu af. Hoe cynisch kun je zijn?

Kort voor de vrijlating van 17-jarige verzetsstrijdster Ahed Tamimi waren RedFox en Comac, de jeugdbewegingen van de PVDA, op solidariteitsreis in Palestina en konden ze haar vader, Bassem Tamimi, interviewen in het dorpje Nabi Saleh.

Waar de werkgevers al lang van dromen, heeft de regering deze zomer op tafel gebracht: een nieuw plan voor een zoveelste aanval op onze lonen en arbeidsvoorwaarden. Een plan dat de werkende mensen verdeelt. Hoe hebben ze dat gerealiseerd? Door een mythe te creëren over een zogenaamde krapte op de arbeidsmarkt.

Nadat het personeel van de lagekostenmaatschappij twee dagen staakte, stuurde de directie hen een dreigende brief. De piloten verzetten zich tegen die frontale aanval op het stakingsrecht door een nieuwe stakingsaanzegging in te dienen voor 10 augustus.

Niemand kon eraan ontsnappen: deze zomer werd ons land getroffen door één van de langste en warmste hittegolven uit de Belgische geschiedenis. Deze extreme fenomenen komen door de klimaatopwarming steeds vaker voor. Terwijl onze beleidsmakers een klimaatakkoord proberen minimaliseren, plant de Belgische klimaatbeweging Climate Express een grote mobilisatie in Brussel op 2 december. De perfecte gelegenheid om hen duidelijk te maken dat ze actie moeten ondernemen.