Venezuela: de presidentsverkiezingen doorgrond

Foto Belga
Foto Belga

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Hoe kunnen jullie beweren dat het de rijke bovenlaag is die zich op de stemming onthouden heeft, als de onthouding 54% van de stemmen bedraagt. Zijn er zoveel rijken in Venezuela?
behalve het vrijwillig boycotten van de stemming, werden vele mensen (door diezelfde oppositie) verhinderd om te gaan stemmen, transport dat er niet was (sowieso op dit moment moeilijk openbaar vervoer wegens de economische boycot), stembureaus die verhinderd werden open te gaan enzo.. verder is er ook geen stemplicht, dus niet te vergelijken met ons land, maar te vergelijken met landen waar stemmen niet verplicht is. Er zullen ook dus best een hoop mensen zijn die twijfelen of menen dat geen enkele kandidaat het beter kan maken: Maduro die wel veel goede wil heeft, maar internationaal geisoleerd geraakt en het dus uiterst moeilijk heeft op dit moment, maar de oppositie belooft ook niets beters voor de middenstand en de lagere sociale klassen, dus waarom nog stemmen?
Ik ben ooit in Venezuela geweest. Ik had zeker niet de indruk dat 54% van de bevolking tot de rijkere klasse behoorde. Dit is subjectieve berichtgeving die mij, met alle sympathie voor jullie beweging, helaas doet terugdenken aan de enge strategie van Amada.
Niet 100% van de bevolking kan gaan stemmen, zelfs in België waar er stemplicht is, stemt maar ongeveer 80% van de bevolking, vooral omdat kinderen tot hun 18 jaar nog geen stemrecht hebben. Meestal ligt de turnout bij de Venezolaanse verkiezingen rond 60%. Nu ligt de turnout wat lager, met name de rijken en de hoge middenklasse die niet gaan stemmen zijn, en doen wat de oppositiepartijen hen gevraagd hebben. De ongelijkheid tussen rijk en arm in Venezuela is trouwens erg groot, net zoals in de rest van Noord en Zuid-Amerika.
Hierbij de vertaling van een mail die ik kreeg uit Venezuela van iemand die zijn leven heeft gewerkt voor de armsten van zijn land. Natuurlijk was de onthouding hoger dan 54%. De stemburelen waren leeg omdat de meerderheid van de bevolking niet meer gelooft in de stemuitslag. Zij, die voor Maduro stemden, deden het omdat zij connecties hadden met de PSUV als begunstigden van de giften van de regering of als openbare ambtenaren die hun job zouden kunnen verliezen. De cijfers werden vermeerderd en men spreekt zelfs van 35% die hun stem zouden hebben uitgebracht. Wij hebben niet gestemd omdat wij geen vertrouwen hebben in de kandidaten van de oppositie ondanks het feit dat het geen propere verkiezingen waren. Voor het ogenblik heerst er grote onzekerheid omdat de electorale weg blijkt uitgesloten te zijn. Drie mogelijkheden blijven over : een hongerrevolte, een militaire coup (meer dan honderd militairen zijn onlangs gevangen gezet) of een externe inval, die voor mij het minst waarschijnlijk lijkt. De economische toestand verslechtert en daarom denk ik dat de eerste mogelijkheid de meest doenbare schijnt.
Leg eens uit waarom zowel Brazilië als Columbia de grenzen sluiten omdat ze de stroom economische vluchtelingen uit Venezuela niet aankunnen? Het zou al een hele vooruitgang zijn als jullie de HELE waarheid zouden willen uitbrengen. U weet toch hoe men het bewust verzwijgen van een deel van de feiten gewoonlijk noemt?
De krantenkoppen van begin september: “De PVDA wil haar aantal verkozenen verdriedubbelen tot 150.” Zo gezegd, zo gedaan. Het werden er 169. In de drie regio’s van het land. In Vlaanderen kwam een eerste doorbraak in de centrumsteden. In Brussel wist de PVDA zich stevig lokaal te verankeren in 7 belangrijke gemeenten en in Wallonië breekt authentiek links door in alle centrumsteden én in de rode gordel van Luik met scores van 15 procent en meer
Gemiddeld komen er in België elk jaar 12.000 miljonairs bij (jawel!), maar tegelijk stijgt de armoede onder de werkende mensen, zowel bij de mensen met als zonder een job. De PVDA vindt dat onaanvaardbaar. Als linkse partij willen we van de strijd tegen armoede een prioriteit maken, zowel lokaal als nationaal. En dat willen we zo aanpakken.

Brussel volksvertegenwoordiger en PVDA-spoorspecialist Michaël Verbauwhede solliciteert voor een job bij de NMBS om de liberalisering van het spoor te vermijden. "Al jarenlang bereiden Europese technocraten als slippendragers van de multinationals de liberalisering voor, maar het fiasco bij de Engelse spoorwegen heeft het enthousiasme wat getemperd." Hieronder leest u hoe hij zijn sollicitatie motiveert.

Walter Joos (49), logistiek medewerker en vurig vakbondsafgevaardigde bij Agfa Gevaert, versterkt in oktober de PVDA-lijst in Duffel. “Verkiezingen, dat is een ideeënstrijd. En die moeten we elke dag opnieuw voeren.”

Vorig jaar staakten de 800 arbeiders van tractorbedrijf Case New Holland industrial (CHNi) voor betere werkomstandigheden. De directie reageerde zeer agressief met deurwaarders, dwangsommen en stakingsbrekers. Na verzet van ACV-CSC METEA en ABVV Metaal bevestigt het Antwerpse hof van beroep dat het stakingsrecht geschonden werd door de directie. Een belangrijke overwinning voor alle werknemers in ons land.

Ali Guissé (46) was woordvoerder van mensen zonder papieren, opvoeder, radiopresentator en buschauffeur bij de MIVB. En vandaag is hij kandidaat voor de PVDA in Brussel. De rode draad in zijn leven? “Geen vooruitgang zonder strijd.”

Yves Lambot is vakbondssecretaris van de bediendecentrale CNE in Charleroi en engageert zich al jaren voor de werknemers van Ryanair. We spraken hem op 9 augustus op de vooravond van een staking die het bedrijf voor de tweede keer dit jaar zal dooreenschudden in heel Europa. Hij had op reis moeten zijn ... “Maar het is zo’n belangrijke strijd!”

Niet de consument maar Electrabel en de andere energiemultionationals moeten opdraaien voor de stroomcrisis, zegt PVDA-energiespecialist Tom De Meester. Voor hem is, tien jaar vrije markt, de situatie “hoe langer hoe meer compleet absurd”.

Dinsdag 22 september dag op dag twintig jaar geleden sterft Semira Adamu. Op het ogenblik van haar gedwongen repatriëring werd het jonge Nigeriaanse meisje door rijkswachters verstikt.

Bij zijn aantreden kondigde minister van Justitie Koen Geens aan dat hij een nieuwe wind wilde doen waaien door justitie. Een van zijn paradepaardjes is het vernieuwen van de grote wetboeken, die soms nog uit de tijd van Napoleon dateren. Hij maakte al een nieuw Gerechtelijk Wetboek, nu is het de beurt aan het Strafwetboek.