Vakbonden hebben redenen te over om te staken

Op 23 augustus werd actie gevoerd tegen de minimumdienstverlening bij de NMBS. (Foto Belga)
Op 23 augustus werd actie gevoerd tegen de minimumdienstverlening bij de NMBS. (Foto Belga)
 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

De privatisering van de spoorwegen is NU nog niet aan de orde, hein. Volgende week misschien wel ja, maar NU nog niet, hein. Neeneenee, NU zeker nog niet. Wat wel NU aan de orde is, is het ontslag van Brugs NV/A kopstuk Ann Soete uit de partij maar daar gaan we NU niet over spreken, hein. Vééééééél te delicaat.
Alle sectoren gelijk op straat, alles plat, als het moet een paar weken. Eens zien wat de 1% rijken en ministers dan gaan doen. Tis altijd maar op ons kap dat ze zitten. Kotsbeu worden we dat. veel babbelen ja maar daden? Ale allemaal tesamen de straat op. Belgie één, niet gelijk nu, alles appart, brengt niks, of toch niet veel op.
Redenen in overvloed om te staken. Over de liberalisering van de spoorwegen; Europa heeft deze plannen op tafel gelegd en volgens de laatste artikelen dat ik een aantal jaren gelde las zou dit plaatsvinden in 2023. Het EU-parlement heeft wel moeten inbinden, nationale regeringen mogen zelf de maatschappij aanduiden indien ze aan voorwaarden voldoen. Maar hierdoor word de NMBS hervormt om concurrentieel te zijn. Nu dat bij de NMBS bespaart kan worden is vrij duidelijk als men heel deze structuur ontleed, daar is al genoeg over geschreven. Maar men viseert weeral heet personeel. Het klopt dat in veel sectoren rare privileges zijn, de vraag is waarom deze er gekomen zijn. Van mij mogen ze deze afschaffen maar dan moet men een degelijk basisloon en pensioen krijgen. Een andere bekommernis is dat de vakbonden steun verliezen bij het volk. En ik ga eerlijk zijn, ik heb het gevoel dat het eigen portemonnee eerst is. Als de overheid een maatregel wil nemen taken ze meteen, maar als de nieuwe regeling dan niet van toepassing is op bestaande contracten maar enkel op de nieuwe dan is het letterlijk eigen zak eerst. Ik vind dat de vakbonden te weinig visie hebben op de langere termijn en niet strijden voor de volgende generatie maar enkel voor hun eigen privileges. Ik heb zelf bij de openbare dienst gewerkt en verschillende stakingen meegemaakt waar ik niet achter stond, het ging echt om banale kwesties terwijl niemand opkwam voor de belangrijke zaken. Vakbonden moeten zich herpakken zodat het volk als 1 blok erachter staat. De verhoging van de pensioenleeftijd, minimum dienstverlening en de flexi-jobs zijn onderhanden een rode lijn, maar kijk het is of komt er toch. Collectiviteit is dringend nodig. Zie Franrijk waar Macron de sectorale akkoorden aan banden wil leggen en men bij KMO's de mensen zelf willen laten onderhandelen. De verliezer zijn de arbeiders. Collectief staan de arbeiders sterker. Het is deze theorie, thatcherisme, dat men overal doordrukt. De vakbonden zijn nu meer dan ooit nodig (sinds ik geboren), het is aan hun om voor iedereen op te komen en tegelijk redelijkheid (soms is die zoek) te tonen zodat hun acties door heel de bevolking gedragen word. Staken is nu nodig.
De vakbonden zijn conservatief, hoe men het ook keert of draait. Ze zijn het slachtoffer van de verzuiling. Welke politieke overtuiging een arbeider ook heeft, het is een arbeider die werkt voor het welzijn van zijn gezin. Mochten de heren vakbondsleiders samen gaan zitten en een eenheidsvakbond vormen dan zouden ze veel meer impact hebben op de politieke besluitvorming en het welzijn van hun leden die nu nog steeds het slachtoffer zijn van het politieke spel. Mochten De Wever en consorten een eenheidsvakbond tegenover zich hebben dan zouden ze veel minder victorie kraaien. "Verdeel en heers" haalt, jammer genoeg, nog steeds de bovenhand ten opzichte van het welzijn van de mens in het algemeen, ongeacht zijn politieke overtuiging. Spijtig.....
N.VA = Niets Voor Anderen( bevolking!), maar álles voor mij ( 1%!)
De NVA bonzen zien met leedvermaak naar de arbeiders die niet in staat zijn om één front te vormen. Bij het spoor roeren de socialisten zich en de christelijke zuil kijkt zoals gewoonlijk de kat uit de boom. Laat de roden de kastanjes maar uit het vuur halen, als het lukt profiteren we wel mee van de bekomen resultaten, en als het niet lukt zijn we toch niets kwijt geraakt. Vakbonden moeten daar eens goed over nadenken. In onze huidige wereld moet het niet gaan over rood of groen maar over het welzijn van de arbeider die moet verdedigd worden tegen de graaizucht van enkelingen. De arrogantie van De Wever en consoorten kan alleen maar wankelen als ze geconfronteerd worden met een 'krachtig' eensgezind arbeidersfront. Ik kijk ook met enige verwondering naar de jaloerse reacties op de privileges van het spoorpersoneel. Tot op heden was dat personeel tevreden. NMBS mensen deden hun werk graag en met fierheid. Men neemt hun nu beetje bij beetje alles af en dan is men verwonderd dat er ongenoegen ontstaat. Enerzijds willen we een goed functionerend openbaar vervoer maar anderzijds maken we het personeel die dat moet verwezenlijken het leven zuur, gekker kan het niet. Wat is er belangrijker 4000 treinbestuurders alles afnemen en de ene staking na de andere riskeren of die mensen met rust laten en een perfect werkende spoorweg? Wat kost ons het verlenen van die privileges en hoeveel geld verliezen we door het gecreëerde ongenoegen met de steeds maar terugkerende stakingen als gevolg ? Of is het toch de afgunst die een doorslaggevende rol speelt onder het gewone volk dat elkander niets gunt?
Geachte heren; Staken helpt niet omdat de vakbonden teveel politiek getint zijn en het nog altijd de politici zijn die de topmannen van de vakbonden op de vingers tikken wanneer ze zogezegd te ver gaan en dan kruipen die vakbonden heel braafjes in hun mandje
Indien we niet meer mogen staken gaan we in een stap terug naar de jaren 30.Indien het ACV ook moest meestaken dan zouden we al een stuk sterker staan.Blijkbaar is mijn vakbond sterk met deze regering verbonden.Wat armoede betreft gaan we er sterk op achteruit alhoewel de N-VA beweert van niet.Niemand durft tonen dat ze in armoede moeten leven en enkel droog brood eten zonder beleg zodat hun kinderen niet zouden gepest worden op school omdat ze oude kleding moeten dragen,omdat ze de schoolrekening niet kunnen betalen.S'middags geen warm eten maar boterhammen van thuis enkel zuinig besmeert met boter.Geen ARMOEDE MHR DE -WEVER.Minder werkelozen,cijfers die ook uit de lucht gegrepen zijn.De tijdelijke contacten,de afdankingen tijdens de berekeningen worden ook niet in kaart gebracht.Arme mens,rijke miljarders.Elk 2 woorden maar een wereld van verschil.Met dank aan de regering Michael.
De bedrijven trekken aan de alarmbel. Ze zitten naar eigen zeggen met een pak vacatures die niet ingevuld geraken. Onzin, zegt Sacha Dierckx van de progressieve denktank Minerva. “Als ze genoeg betalen, zullen ze wel mensen vinden die bij hen willen werken.”

De stad verkopen aan wie er de hoogste prijs voor biedt, leidt ertoe dat groene zones opgeslokt worden door beton. Het is wat in de meeste steden in ons land gebeurt. Ook in Luik.

In Genk groeit een op de drie kinderen op in een kansarm gezin. De oude mijnstad is een van de armste steden van het land.

De stedelijke mobiliteit is zonder meer een van de grootste uitdagingen voor de toekomst. Leefbaarheid, gezondheid en veiligheid vragen doortastende maatregelen.

Huisvesting is een thema dat terugkomt in alle bevragingen die de PVDA hield, zowel in Vlaanderen als in Brussel en Wallonië. Dat is alles behalve een verrassing voor Mathilde El Bakri, lijsttrekker voor de PVDA in Brussel-stad bij de gemeenteraadsverkiezingen.

Op 14 oktober 2018 wil de PVDA een sprong vooruit maken in 33 steden en gemeenten in het noorden en het zuiden van het land. De partij wil verkozenen die in de gemeenteraad de spreekbuis zijn van al wie actievoert voor een stad op mensenmaat.

De Franse rapster Chilla wordt vaak voorgesteld als een feministische artieste, maar zelf verkiest ze “humanistisch”. Één ding is zeker: met haar intelligente rap is ze een frisse wind op de Franse en Belgische podia. Op 8 september zal ze ManiFiesta doen zinderen.

Ter herinnering: op 7 april kreeg de hele wereld amateurbeelden te zien van mensen, van wie de makers beweerden dat ze slachtoffers waren van chemische aanvallen in de Syrische stad Doema. De Verenigde Staten, Engeland en Frankrijk gebruikten deze beelden als voorwendsel om Syrië onmiddellijk te bombarderen. De Organisatie voor het Verbod van Chemische Wapens (OPCW) heeft nu een tussentijds verslag over haar onderzoek klaar. Ze stelt dat er in ieder geval op dit moment geen aanwijzingen zijn dat er een chemische aanval heeft plaatsgevonden.

Na de dagen van sterke mobilisatie op 29 en 30 juni, kenden de Belgische spoorwegen op 10 en 11 juli een nieuwe stakingsbeweging, op initiatief van de Onafhankelijke Vakbond Spoorwegpersoneel (OVS). Deze keer staken alleen de machinisten, maar zij zijn niet de enigen die boos zijn op de NMBS-directie.

In april brak in het parlement en in de media een storm los over de F-16’s van de Belgische luchtmacht. Gelekte mails tussen legertop, minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) en Lockheed Martin lieten uitschijnen dat onze F-16’s langer meekunnen dan gezegd. De beslissing is ondertussen uitgesteld tot oktober. De kernvraag blijft of we de 34 gevechtsvliegtuigen die de regering wil aankopen nodig hebben. Een gesprek met vredesactiviste Isabelle Vanbrabant.