Kiwimodel of besparingen in de gezondheidszorg?

Foto Victor / Flickr
Foto Victor / Flickr

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Pas op met vergelijkingen met Nederland. Enerzijds is er het cultuurverschil: door het vanouds calvinistische ethos "het leven is lijden" wordt er in het algemeen minder medicatie voorgeschreven dan in andere landen. Zo is pijnbestrijding bij bevalling een relatieve noviteit, terwijl het elders heel gewoon is. Voordeel is natuurlijk de terughoudendheid bij antibiotica, dat wel. Maar in Nederland betaalt de patiënt voor o.a. medicatie en specialistische zorg minimaal 385 euro eigen bijdrage, naast de verzekeringspremie van al gauw 120 euro per maand. Voor een werkloze (alleenstaande, 900 euro per maand) is zorg dus onbetaalbaar. Fysiotherapie, tandheelkunde en geestelijke gezondheidszorg zijn meestal uitgesloten en moeten zelf worden betaald. Bij medicatie MOET de arts de goedkoopste variant voorschrijven, tenzij onomstotelijk vaststaat dat de patiënt die niet verdraagt. In mijn geval (astma) kreeg ik generieke middelen, moest ik ze eerst allemaal uitproberen voordat een specialist vaststelde dat ik echt het merkgeneesmiddel moet hebben. Goedkoop, patentvrij, heeft een andere samenstelling van werkzame stoffen. Mijn medicatie kost plm. 600 euro per jaar (alleen dit middel al) en moet ik zelf betalen. Ik zit nu al twee weken zonder omdat ik met mijn inkomen van 800 euro per maand (ik werk) hiervoor moet sparen. Niet voor niets is er grote discussie over de zorg, in aanloop naar de verkiezingen. Pas op met vergelijken!
Op woensdag en donderdag 25 en 26 juli 2018 staakt het cabinepersoneel van vliegtuigmaatschappij Ryanair in Italië, Spanje, Portugal en België. Ze vinden elkaar in gezamenlijke strijd en solidariteit om de jarenlange uitbuiting tegen te gaan. Eind augustus plant het personeel in Duitsland en Nederland hetzelfde.

Toen de 72-jarige Nelson Rolihlahla (‘de takkenbreker’) Mandela op 11 februari 1990 de gevangenis verliet was hij een wereldwijde legende. De man die 27 jaar gevangen zat, waarvan achttien jaar met zijn kameraden in compleet isolement op het legendarische Robbeneiland, was het symbool geworden van de strijd tegen het onmenselijke apartheidssysteem zowel in Zuid-Afrika als in de hele wereld. Nelson Mandela overleed op 5 december 2013 op 95-jarige leeftijd. Hij zou vandaag 100 jaar geworden zijn.

Jean-Pascal van Ypersele is de belangrijkste klimaatwetenschapper van ons land. Bij uitgeverij EPO is net zijn boek In het oog van de klimaatstorm uit. Daarin formuleert van Ypersele een helder antwoord op de vragen die ertoe doen en gunt hij ons een blik achter de schermen van de grote internationale conferenties. Op 8 september komt hij naar ManiFiesta.

Op 1 augustus steekt Engie/Electrabel kerncentrale Doel 3 weer in gang. Onterecht vinden actiegroepen. De centrale vertoont tal van gebreken en is onvoldoende getest voor een heropstart.
De bedrijven trekken aan de alarmbel. Ze zitten naar eigen zeggen met een pak vacatures die niet ingevuld geraken. Onzin, zegt Sacha Dierckx van de progressieve denktank Minerva. “Als ze genoeg betalen, zullen ze wel mensen vinden die bij hen willen werken.”
Minister van Energie Marghem wil een prijs invoeren voor koolstof, een materiaal dat in bijna al onze gebruiksvoorwerpen vervat zit – in brandstof, maar ook in brood, bijvoorbeeld. De klimaatontaarding is ernstig en er zijn dringend maatregelen op grote schaal nodig. Maar kunnen ze nu echt niets beter bedenken dan een zoveelste nieuwe belasting?

De stad verkopen aan wie er de hoogste prijs voor biedt, leidt ertoe dat groene zones opgeslokt worden door beton. Het is wat in de meeste steden in ons land gebeurt. Ook in Luik.

In Genk groeit een op de drie kinderen op in een kansarm gezin. De oude mijnstad is een van de armste steden van het land.

De stedelijke mobiliteit is zonder meer een van de grootste uitdagingen voor de toekomst. Leefbaarheid, gezondheid en veiligheid vragen doortastende maatregelen.

Huisvesting is een thema dat terugkomt in alle bevragingen die de PVDA hield, zowel in Vlaanderen als in Brussel en Wallonië. Dat is alles behalve een verrassing voor Mathilde El Bakri, lijsttrekker voor de PVDA in Brussel-stad bij de gemeenteraadsverkiezingen.