Het neoliberale Europa drijft op misprijzen en minachting voor het volk

Foto Chris Goldberg / Flickr
Foto Chris Goldberg / Flickr

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

In de Brexit-kwestie moet er van uitgegaan worden dat het om belangen gaat en bijgevolg dat de belangen van diegenen die veel macht hebben, voorgaan op deze van diegenen die weinig of geen macht hebben. In de EU, GB inbegrepen, ligt de werkelijke macht haast integraal bij het establishment van de grote financiële en industriële bedrijven, met internationale verwevingen. Het is belangrijk te beseffen dat de media, eigendom van het establishment, in GB duidelijk hebben aangestuurd op een Brexit-stem en dit om nadien de andere partners in de EU beter te kunnen chanteren. De eeuwige concurrentie tot ter dood in het kapitalisme. De fase van chantage is nu aangebroken en de andere EU-partners weten dit maar al te goed want ze zijn, naast dreigen, ook al aan het sussen en verhelen geslagen. Het is dus helemaal niet zeker of de Brexit er komt in de vorm die de meeste mensen daarvan in het hoofd hebben. De honden blaffen, maar de kapitalistische karavaan trekt voorbij… De grote vraag is echter: wat moeten de werkenden doen? Gaan voor in of uit de EU? Het syndicalisme en de politieke organisaties van de werkenden hebben de voorbije decennia bijzonder harde klappen gekregen, en de aanvallen van het Europees establishment blijven onverminderd doorgaan. Vlak na WOII was het Europees kapitalisme erg verzwakt en de werkenden konden belangrijke veroveringen op hun rechten en lonen scoren. Sinds de jaren ’80 is het kapitalisme sterker geworden dan ooit en daarvan zien we nu de gevolgen. De vraag over in of uit de Unie heeft betrekking op de belangen van de werkenden maar moet ook gesteld worden in een breder geopolitiek geheel. Het komt mij voor dat nu uit de Unie treden voor de werkenden te vergelijken is met het kapotslaan van de weefgetouwen en machines in het vroege kapitalisme. Dat had directe voordelen, maar het was manifest niet de goede weg. Ja, de EU is een haast integrale constructie van het op monopoliseren gerichte grootkapitaal, en er uittreden zou de constructie tijdelijk kunnen verzwakken. Maar de Unie biedt ook mogelijkheden op het vlak van bredere organisatie van de werkenden, wat in deze geglobaliseerde wereld aanzienlijk moeilijker is vanuit individuele staten. Marx zei reeds dat de werkers geen nationaliteit hebben, het voorlopig nationale karakter van de strijd van de werkenden tegen hun establishment is via de EU naar een hoger, supranationaal niveau getild. Als de werkenden terug naar een nationaal niveau willen in deze strijd, dan zullen ze daar niet tegenover hun nationaal establishment staan, maar tegenover dezelfde machten die hun krachten halen uit hun internationale organisatie. Teruggaan is voor de werkenden dus zeker verliezen.
De PVDA blijft tegen beter weten in het concept EU steunen terwijl het al sinds zijn ontstaan verkeerd loopt in de betekenis dat het asociaal is. Niks mis mee want het concept is uitgevonden om asociaal te zijn. Het is uitgevonden om neoliberale maatregelen te kunnen nemen die men in de lidstaten niet aan de straatstenen kwijt zou kunnen wegens te sterke vakbonden, publieke opinie etc. Na meer dan 60 jaar van mislukkingen blijft de PVDA dit gedrocht steunen mits het maar socialer wordt. Ik heb slecht nieuws voor jou Peter, het zal niet socialer worden omdat het daarvoor niet gebouwd is. Integendeel. Een auto (laat ons de EU even een auto noemen) is gemaakt om mee te rijden. Als je ermee wil vliegen moet je een vliegtuig bouwen en niet tevergeefs prutsen aan de auto in de hoop dat hij zal vliegen. Links, inclusief de PVDA, probeert de mensen wijs te maken dat de EU goed zou zijn met een paar aanpassingen en drijft daarmee de mensen in de handen van extreem rechts. In Vlaanderen is dit het Vlaams blok. Ook in Engeland heeft het domme standpunt van een anders uitstekend voorzitter Corbyn de mensen in handen van extreem rechts (UKIP) gedreven. Indien er in België een referendum zou komen zou ik zeker ‘uit’ stemmen, ondanks het feit dat ik lid ben van de PVDA. Jammer is er maar één partij die tegen het EU-concept is en dat is het Vlaams blok. Linkse anti-EU mensen, volgens peilingen 1/3 van de bevolking, worden daarmee in de armen van de fascisten gedreven. Proficiat.

Op 12 augustus overleed Samir Amin. De Frans-Egyptische econoom was één van de grote marxistische denkers van onze tijd. Hij liet vooral zijn licht schijnen op de mechanismen van de kapitalistische globalisering en de uitdagingen van de Derde Wereld om zich daaraan te ontworstelen. Hij laat een indrukwekkende erfenis na. Samir Amin werd 86.

De regering wil iedereen die het niet met haar eens is monddood maken. Hoe? Door in de eerste plaats de tegenmacht van de vakbonden en ziekenfondsen te breken. Na de verkiezingen plant de regering een zware aanval. Maar nu al wordt de ideologische strijd gestart.

In Argentinië blokkeerde de senaat de legalisering van abortus.

"Soms vraagt een oudere werknemer aan een jongere collega hoe het komt dat ze de hele dag niet gegeten heeft. Dat komt omdat de nieuwe collega’s voor alles zelf moeten betalen en een veel lager vast loon hebben." Vakbondssecretaris Yves Lambot vertelt over de staking bij Ryanair.

Mensen die aan het einde van hun loopbaan een beetje of serieus aan de sukkel geraken, het zijn er veel. Meer dan 100.000 van hen werken daarom vandaag vier vijfde of halftijds. In de hoop tot hun pensioen te kunnen blijven werken. En net die maatregel schaft de regering-Michel nu af. Hoe cynisch kun je zijn?

Kort voor de vrijlating van 17-jarige verzetsstrijdster Ahed Tamimi waren RedFox en Comac, de jeugdbewegingen van de PVDA, op solidariteitsreis in Palestina en konden ze haar vader, Bassem Tamimi, interviewen in het dorpje Nabi Saleh.

Waar de werkgevers al lang van dromen, heeft de regering deze zomer op tafel gebracht: een nieuw plan voor een zoveelste aanval op onze lonen en arbeidsvoorwaarden. Een plan dat de werkende mensen verdeelt. Hoe hebben ze dat gerealiseerd? Door een mythe te creëren over een zogenaamde krapte op de arbeidsmarkt.

Nadat het personeel van de lagekostenmaatschappij twee dagen staakte, stuurde de directie hen een dreigende brief. De piloten verzetten zich tegen die frontale aanval op het stakingsrecht door een nieuwe stakingsaanzegging in te dienen voor 10 augustus.

Niemand kon eraan ontsnappen: deze zomer werd ons land getroffen door één van de langste en warmste hittegolven uit de Belgische geschiedenis. Deze extreme fenomenen komen door de klimaatopwarming steeds vaker voor. Terwijl onze beleidsmakers een klimaatakkoord proberen minimaliseren, plant de Belgische klimaatbeweging Climate Express een grote mobilisatie in Brussel op 2 december. De perfecte gelegenheid om hen duidelijk te maken dat ze actie moeten ondernemen.