Haven van Antwerpen: zwaarste arbeidsongeval in jaren wordt drie dokwerkers fataal

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

ALS EX HAVEN DOKWERKER (dak) heb ik enkele bedenkingen,heb geen universitaire studies gedaan,en heb ook niet tot het clubje veiligheid cepa behoord een ding weet ik zeker,dat er nooit in een ruim afgedaald mag worden als de luiken nog gesloten zijn en minstens een half uur gelucht moeten zijn (open) alvorens men mag afdalen in het ruim,en de idiote stelling van dat het mangat openlag is om te lachen, dit is geen reden om een gesloten ruim te betreden,sterker nog waar was de verantwoordelijke( preventie) van het bedrijf zelf op vakantie,of was het zoals steeds,tonnemaat,het toont aan dat er nog niets veranderd is,en met de nieuwe bediende,op de burelen,gaat het van kwaad naar erger,neen elke ceelbaas met jaren ervaring is een loopjonge geworden in dienst van een hoopje peuten,met geen enkele ervaring,en op de dienst veiligheid,zijn er niet veel meer met ervaring,want deze moeten knikken,naar de ingenieurs,van de dienst veiligheid,wat wil je dan!!! in een ding zijn zij geweldig,indekken van eigen onkunde,en ik denk maar aan het geval westerlund,met het gezonken binnen schip,tijdens het manipuleren van coils,toen stond heel de kade vol met witte helmen,en heel dit gebeuren heeft toen verschillende uren geduurd,en de tweee kraan die kon helpen mocht toen niet verschoven worden van zon snotaap van het bureel,had toen de costas daar had geweest dan had die lichter kunnen gered worden,en ook door de te snel aanvarende slepers,die een te hoge golf met zich meebrachten,en zo het water over het slagliggende schip deden zinken ,op dat ogenblik brak de ketting waar het nog mee vasthing,en daar stonden dan het schippers gezin met hun gezonken schip,je moet weten dat op de veiligheid mensen werken die zeer korte tijd aan de haven gewerkt hebben en dan nog in de straddlers en niet in het stuk goed !!!! wat wil je dan,de kennis en produktiviteit dewelke door onze hard werkende haven arbeiders van de vorige generatie wereldwijd geroemd werden,is nu nog een herrinnering,en elke ervaren havenarbeider echte dokwerker zal mijn verhaal kunnen bevestigen,en nu met nva de vriendjes van katoennatie,en de andere cornuiten, heb ik pijn aan het hart!!!!!

Josef Wöss is sinds 1997 voorzitter van de afdeling Sociale Politiek van de Weense Arbeidskamer en kent het Oostenrijkse pensioenstelsel als geen ander. Hij geeft geregeld lezingen in Duitsland en is een van de bekendste pensioenspecialisten in Europa. We hadden een gesprek met hem over de Oostenrijkse pensioenen, rechtse regeringen en de pensioenarmoede in Duitsland.

Aan de vooravond van de grote pensioenbetoging van 16 mei schoot de Academische Pensioenraad de regering ter hulp. Alleen al de benaming van die Raad wekt de indruk van vertrouwen, onafhankelijkheid en objectiviteit. Maar het initiatief van die Pensioenraad komt van de regering zelf. Zij heeft zelf de leden van de Raad benoemd en het kader vastgelegd waarbinnen die moet werken. De Raad lanceerde op zijn website een offensief om het principe van het pensioen met punten te verdedigen en de regering aan te zetten om hier echt werk van te maken.

Trier, de Duitse stad waar Karl Marx in 1818 geboren werd en waar hij zijn jeugd doorbracht, biedt twee grote tentoonstellingen, 300 evenementen en tientallen gidsen voor Marx-wandelingen. De tijd van Marx, wie zijn familie was, waar hij woonde, in welke steden hij verbleef, welke de revoluties die hij meemaakte… het wordt allemaal indringend geschetst.

Op vrijdag 15 juni moesten ABVV-syndicalisten Bruno Verlaeckt en Tom Devoght voor de correctionele rechtbank verschijnen voor hun deelname aan een vreedzame stakingsactie in 2016. Ze kregen massale steun van militanten en sympathisanten uit het hele land. Een overtuigend team advocaten eiste niets minder dan hun vrijspraak. Op 29 juni volgt de uitspraak in het Justitiepaleis in Antwerpen. Opnieuw zullen sympathisanten present zijn om de twee te steunen.

De stakingsbereidheid bij de cipiers geeft weer hoe onze Belgische gevangenissen erbij liggen. Met hun stakingen slaan de cipiers alarm over de omstandigheden waarin ze gevangenen moeten bewaken en begeleiden. Die leiden geregeld tot echte drama’s, zoals de schietpartij in Luik, waarbij een in de cel geradicaliseerde man drie mensen neerschoot. De noodkreten van de Luikse cipiers waren in dovemansoren gevallen…

ACOD-Spoor heeft een stakingsaanzegging ingediend voor 29 en 30 juni. Een donderslag bij heldere hemel? Integendeel. De spoorwerknemers zijn al langer malcontent: harder werken, langer werken, besparingen... De directie en de regering breken beetje bij beetje de werkomstandigheden af. Bovendien knaagt de regering ook aan hun pensioen. Kortom, het is altijd meer presteren met minder mensen en minder middelen en langer werken voor minder pensioen. Dat brengt ook de veiligheid van de reizigers in gevaar en ondermijnt de dienstverlening. Er zijn verschillende stakingsaanzeggingen ingediend maar alleen die van ACOD Spoor is erkend. De staking van eind juni gaat dus ook over de veiligheid van de reizigers en over de stiptheid van de treinen.

Tot amper een paar maand geleden leken we af te stevenen op een verwoestende oorlogsstorm boven het Koreaanse schiereiland – Trumps “fire and fury”, militaire manoeuvres van de VS en Zuid-Korea, Noord-Korea’s nucleaire en rakettesten, dreigende taal alom. Maar zie, nu waait er een aangename vredesbries over de regio en hebben VS-president Donald Trump en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un elkaar in Singapore de hand geschud. Maar hoe liggen de kaarten werkelijk, en hoe moet het verder?
Je hoort wel eens: “Het heeft geen zin om actie te voeren, de regering luistert toch niet naar de mensen.” Het klopt dat de regering liever luistert naar de elite dan naar de gewone werkmensen, maar toch moet ze plooien voor druk van onderuit door mobilisatie. Dan moet wel aan een aantal voorwaarden voldaan zijn.
Stel je voor dat een inbreker in je wijk alle tv-toestellen steelt. Na een paar dagen komt hij terug en biedt hij de buurt als compensatie vijf radiotoestellen aan. Wat zou je doen? Zou je met je buren ruzie maken over wie zo’n radiotoestel krijgt? Of zou je de inbreker aanpakken opdat hij alle tv-toestellen teruggeeft aan iedereen? Wel, zo is het ook met de pensioenen.
Op vrijdag 15 juni staan Bruno Verlaeckt en Tom Devoght voor de rechtbank. Ze staan terecht omdat ze in 2016 deelnamen aan een stakingspiket in het havengebied. Met het proces voor de correctionele rechtbank hangen hun zware straffen boven het hoofd. Met een bijzonder grote inzet voor iedereen die op zijn democratische recht om actie te voeren wil blijven rekenen.