De crisis van het kapitalisme

In het najaar van 2008 ging de Amerikaanse bank Lehman Brothers failliet. Het was het begin van een wereldwijde financiële crisis. In België legde de regering meer dan 20 miljard op tafel om het faillissement van Fortis, Dexia en KBC te verhinderen. (Fotomontage Solidair)
In het najaar van 2008 ging de Amerikaanse bank Lehman Brothers failliet. Het was het begin van een wereldwijde financiële crisis. In België legde de regering meer dan 20 miljard op tafel om het faillissement van Fortis, Dexia en KBC te verhinderen. (Fotomontage Solidair)
 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Overproductie leidt ook tot armoede van de koper. Ieder jaar verschijnt er een verbeterde versie van je laptop, je iPod, je T.V., je auto enz. Spijtig genoeg laten veel mensen zich daaraan vangen. Oh, mijn laptop is al 3 jaar oud, het wordt tijd dat ik een andere aanschaf, want zijn capaciteit is te laag, de snelheid te traag, het beeldscherm niet meer goed en ga zo maar door. Maar als je teveel schulden gaat maken om al die "nieuwe " versies aan te schaffen, dan moet je lenen. En de leningen zijn thans bijna gratis in vergelijking met 10/15 jaar en langer geleden. Dus wat is nr 5 of 6 % interest. Peanuts!! Ja ja, maar met al die peanuts samen, op het einde van de maand, kan je er wel een paar NIET meer betalen, of zit je klem met water, elektriciteit, enz.. En zo maken we dan weer een put, om die andere op te vullen. Vuile smeerlapperij van de fabrikanten, die ons willen wijsmaken dat je met een laptop of Ipod van 3 jaar oud niets meer kan aanvangen. En je wasmachine of droogkast of stofzuiger zijn zo in elkaar geflanst dat ze effectief ook na 2 of 3 jaar de geest geven, of de herstelling ervan is zo duur, dat we dan toch maar een nieuwe versie kopen. Het zou beter zijn moesten ze al die snufjes bij elkaar houden en pas om de 3 of 4 jaar een nieuw model zouden op de markt brengen. Maar dan gaan ze veel minder winst maken. En dat is slecht nieuws voor de beleggers, de fabrikanten, de CEO's en Managers, ocharme ! Met de auto's hebben ze ons ook weer goed liggen. Decennia lang hebben ze ons een diesel aangesmeerd. Minder verbruik, brandstof veel goedkoper, en in plaats van 150.000 km. kon je met een diesel het dubbel aantal km. rijden. Maar een diesel mag nu niet meer in de stad. Okay, goed voor het milieu ! Neem het openbaar vervoer ! Oei, dat gaat niet, er is veel te weinig capaciteit tijdens de spitsuren. En als je dan bvb van Hoboken naar Borgerhout of Deurne moet gaan, dan ben je 1,5 uur onderweg met wat tegenslag. De bussen en trams laten 1 of 2 mensen uitstappen en rijden zo verder door. Dus wat gaan we dan doen ? Juist ! Ons tot over de kop alweer in de schulden steken, en een nieuwe benzine wagen kopen. En je wil je toch ook niet belachelijk maken bij de collega's, vrienden en familie. Dus nemen we een middelgrote gezinswagen om in je eentje naar het werk te rijden. En dan maar wringen en trekken om aan het einde van de maand nog een brood met choco te kunnen betalen. Iedereen zal mij wel een vuile communist noemen, maar beter een goed communisme, dan een kapitalisme waarbij de werkmens finaal failliet gaat.
Meneer Hendryckx,u bent helemaal geen vuile communist maar iemand met gezond verstand. Vele mensen zouden dit artikel eens grondig moeten lezen over Marx om tot een inzicht te komen dat broodnodig is op heden. Het is zoals op het einde gesitueerd wordt, "de grote vervuilers zullen de kleine man niet langer voor de vervuiling kunnen doen opdraaien". Dat is hetgeen wat nu gebeurt , dat heb ik verleden week nog uitgelegd als reactie op de problematiek van vervuiling rond de schoolomgeving. De grote bedrijven brengen een product op de markt,de overheid laat dit eveneens toe en dan worden wij gestraft omdat we dat vervuilend product hebben. Absurder kan het niet en laten we daar maar eens goed over nadenken. De Groenen nemen ook al te gemakkelijk die weg maar het is de KERN VAN DE ZAAK die aangepakt moet worden! In plaats van dat iedereen zich maar achterna holt ware het beter dat we ons meer verdiepte waar de echte waarden te vinden zijn voor een stabiele maatschappij. Helaas zullen de meeste dat niet doen want we hebben het allemaal zo druk,zelfs in onze vrije tijd. Het is niet toevallig dat men in het oosten zich meer bezig houdt met bezinning. Vele praktijken probeert men hier nu soms toe te passen voor mensen die helemaal dol gedraaid zijn in deze kapitalistische wereld zoals mind-fulness,yoga, Boeddhistische leer enzv... Het is niet gemakkelijk tegen de stroom in te varen maar beter dat dan verdrinken.

In Düsseldorf kwamen deze week woensdag 4.000 mensen hun woede en soms ook hun wanhoop uitschreeuwen voor het parlement waar de ministers van Volksgezondheid van de Duitse deelstaten bijeenkwamen. De PVDA-basisgroep van de Zorg van Luik was erbij.

Josef Wöss is sinds 1997 voorzitter van de afdeling Sociale Politiek van de Weense Arbeidskamer en kent het Oostenrijkse pensioenstelsel als geen ander. Hij geeft geregeld lezingen in Duitsland en is een van de bekendste pensioenspecialisten in Europa. We hadden een gesprek met hem over de Oostenrijkse pensioenen, rechtse regeringen en de pensioenarmoede in Duitsland.

Aan de vooravond van de grote pensioenbetoging van 16 mei schoot de Academische Pensioenraad de regering ter hulp. Alleen al de benaming van die Raad wekt de indruk van vertrouwen, onafhankelijkheid en objectiviteit. Maar het initiatief van die Pensioenraad komt van de regering zelf. Zij heeft zelf de leden van de Raad benoemd en het kader vastgelegd waarbinnen die moet werken. De Raad lanceerde op zijn website een offensief om het principe van het pensioen met punten te verdedigen en de regering aan te zetten om hier echt werk van te maken.

Trier, de Duitse stad waar Karl Marx in 1818 geboren werd en waar hij zijn jeugd doorbracht, biedt twee grote tentoonstellingen, 300 evenementen en tientallen gidsen voor Marx-wandelingen. De tijd van Marx, wie zijn familie was, waar hij woonde, in welke steden hij verbleef, welke de revoluties die hij meemaakte… het wordt allemaal indringend geschetst.

Op vrijdag 15 juni moesten ABVV-syndicalisten Bruno Verlaeckt en Tom Devoght voor de correctionele rechtbank verschijnen voor hun deelname aan een vreedzame stakingsactie in 2016. Ze kregen massale steun van militanten en sympathisanten uit het hele land. Een overtuigend team advocaten eiste niets minder dan hun vrijspraak. Op 29 juni volgt de uitspraak in het Justitiepaleis in Antwerpen. Opnieuw zullen sympathisanten present zijn om de twee te steunen.

De stakingsbereidheid bij de cipiers geeft weer hoe onze Belgische gevangenissen erbij liggen. Met hun stakingen slaan de cipiers alarm over de omstandigheden waarin ze gevangenen moeten bewaken en begeleiden. Die leiden geregeld tot echte drama’s, zoals de schietpartij in Luik, waarbij een in de cel geradicaliseerde man drie mensen neerschoot. De noodkreten van de Luikse cipiers waren in dovemansoren gevallen…

ACOD-Spoor heeft een stakingsaanzegging ingediend voor 29 en 30 juni. Een donderslag bij heldere hemel? Integendeel. De spoorwerknemers zijn al langer malcontent: harder werken, langer werken, besparingen... De directie en de regering breken beetje bij beetje de werkomstandigheden af. Bovendien knaagt de regering ook aan hun pensioen. Kortom, het is altijd meer presteren met minder mensen en minder middelen en langer werken voor minder pensioen. Dat brengt ook de veiligheid van de reizigers in gevaar en ondermijnt de dienstverlening. Er zijn verschillende stakingsaanzeggingen ingediend maar alleen die van ACOD Spoor is erkend. De staking van eind juni gaat dus ook over de veiligheid van de reizigers en over de stiptheid van de treinen.

Tot amper een paar maand geleden leken we af te stevenen op een verwoestende oorlogsstorm boven het Koreaanse schiereiland – Trumps “fire and fury”, militaire manoeuvres van de VS en Zuid-Korea, Noord-Korea’s nucleaire en rakettesten, dreigende taal alom. Maar zie, nu waait er een aangename vredesbries over de regio en hebben VS-president Donald Trump en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un elkaar in Singapore de hand geschud. Maar hoe liggen de kaarten werkelijk, en hoe moet het verder?
Je hoort wel eens: “Het heeft geen zin om actie te voeren, de regering luistert toch niet naar de mensen.” Het klopt dat de regering liever luistert naar de elite dan naar de gewone werkmensen, maar toch moet ze plooien voor druk van onderuit door mobilisatie. Dan moet wel aan een aantal voorwaarden voldaan zijn.
Stel je voor dat een inbreker in je wijk alle tv-toestellen steelt. Na een paar dagen komt hij terug en biedt hij de buurt als compensatie vijf radiotoestellen aan. Wat zou je doen? Zou je met je buren ruzie maken over wie zo’n radiotoestel krijgt? Of zou je de inbreker aanpakken opdat hij alle tv-toestellen teruggeeft aan iedereen? Wel, zo is het ook met de pensioenen.