“Besparingen in de gezondheidszorg gebeuren op de kap van de patiënten”

Thema's
Gezondheid

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Mag ik er even op wijzen dat er niet alleen op het medisch terrein van de zorg onverantwoord bespaard wordt, maar ook op andere terreinen? Ik werk zelf (al 35 jaar) in de gehandicaptenzorg, en de maatregelen die hier genomen worden maken dat de kwaliteit zienderogen achteruit gaat: het is net alsof ik terug naar het verleden gekatapulteerd werd. Toen ik 35 jaar geleden begonnen, waren de omstandigheden voor de mensen met metale beperkingen beter dan op dit moment, en er zal nog moeten gesnoeid worden. Vaak gebeurt dit op de typisch belgische sjoemel-wijze: opvoeders worden (nu al) voor verzorgingen van bewoners in instellingen vervangen door thuisverpleging en rechtstreeks aan het ziekenfonds gefactureerd ( dus de kost wordt van het ministerie van welzijn doorgeschoven naar volksgezondheid), in de toekomst wil men de job van opvoeders nog meer opsplitsen om te kijken welke deeltaken anders (versta hieronder goedkoper) georganiseerd kunnen worden. Enkele voorbeelden: gaan winkelen kan door gezinshulp, poetsen met dienstencheques ipv door een eigen poetsdienst, ...voorbeelden waar Vandeurzen op zijn budget wil besparen, maar de kosten gewoon worden doorgeschoven naar een ander ministerie (en het nog maar de vraag is of de algemene kost voor de staat minder is; naar mijn weten verdienen opvoeders nog steeds minder dan verpleegkundigen). Het is pijnlijk om te zien dat alle verworvenheden waar we jaren voor gestreden hebben en die geleidt hebben tot meer kwaliteit (een thuis voor de mensen met een handicap ipv een levenslange veroordeling tot leven in een internaat) met een klap van tafel wordt geveegd. En het feit dat hier zelden in de pers iets over te lezen of te horen valt, maakt het nog pijnlijker, want zo kunnen deze perverse besparingen op de kap van de zwaksten in onze maatschappij doorgevoerd worden zonder een spatje deining te veroorzaken. Het is gewoonweg een schande Hartelijke groeten, een ontmoedigde opvoedster
Op woensdag en donderdag 25 en 26 juli 2018 staakt het cabinepersoneel van vliegtuigmaatschappij Ryanair in Italië, Spanje, Portugal en België. Ze vinden elkaar in gezamenlijke strijd en solidariteit om de jarenlange uitbuiting tegen te gaan. Eind augustus plant het personeel in Duitsland en Nederland hetzelfde.

Toen de 72-jarige Nelson Rolihlahla (‘de takkenbreker’) Mandela op 11 februari 1990 de gevangenis verliet was hij een wereldwijde legende. De man die 27 jaar gevangen zat, waarvan achttien jaar met zijn kameraden in compleet isolement op het legendarische Robbeneiland, was het symbool geworden van de strijd tegen het onmenselijke apartheidssysteem zowel in Zuid-Afrika als in de hele wereld. Nelson Mandela overleed op 5 december 2013 op 95-jarige leeftijd. Hij zou vandaag 100 jaar geworden zijn.

Jean-Pascal van Ypersele is de belangrijkste klimaatwetenschapper van ons land. Bij uitgeverij EPO is net zijn boek In het oog van de klimaatstorm uit. Daarin formuleert van Ypersele een helder antwoord op de vragen die ertoe doen en gunt hij ons een blik achter de schermen van de grote internationale conferenties. Op 8 september komt hij naar ManiFiesta.

Op 1 augustus steekt Engie/Electrabel kerncentrale Doel 3 weer in gang. Onterecht vinden actiegroepen. De centrale vertoont tal van gebreken en is onvoldoende getest voor een heropstart.
De bedrijven trekken aan de alarmbel. Ze zitten naar eigen zeggen met een pak vacatures die niet ingevuld geraken. Onzin, zegt Sacha Dierckx van de progressieve denktank Minerva. “Als ze genoeg betalen, zullen ze wel mensen vinden die bij hen willen werken.”
Minister van Energie Marghem wil een prijs invoeren voor koolstof, een materiaal dat in bijna al onze gebruiksvoorwerpen vervat zit – in brandstof, maar ook in brood, bijvoorbeeld. De klimaatontaarding is ernstig en er zijn dringend maatregelen op grote schaal nodig. Maar kunnen ze nu echt niets beter bedenken dan een zoveelste nieuwe belasting?

De stad verkopen aan wie er de hoogste prijs voor biedt, leidt ertoe dat groene zones opgeslokt worden door beton. Het is wat in de meeste steden in ons land gebeurt. Ook in Luik.

In Genk groeit een op de drie kinderen op in een kansarm gezin. De oude mijnstad is een van de armste steden van het land.

De stedelijke mobiliteit is zonder meer een van de grootste uitdagingen voor de toekomst. Leefbaarheid, gezondheid en veiligheid vragen doortastende maatregelen.

Huisvesting is een thema dat terugkomt in alle bevragingen die de PVDA hield, zowel in Vlaanderen als in Brussel en Wallonië. Dat is alles behalve een verrassing voor Mathilde El Bakri, lijsttrekker voor de PVDA in Brussel-stad bij de gemeenteraadsverkiezingen.