“Als we samenwerken, kunnen we van Carrefour winnen”

Foto Solidair, Olivier Goessens
Foto Solidair, Olivier Goessens

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Als consumenten een koopstop houden over gans Carrefour België tegen ontslagen en sluitingen blijft alles open tenzij Carrefour in gans België alles wil opdoeken. Er is geen eendracht meer onder het volk daarom kan men datzelfde volk behandelen als een hoop afval.
Solidariteit MOET er zijn. En bovendien over de grenzen heen, zoals NU bij de Carrefour. Hoeveel soorten Carrefour winkels zijn er tegenwoordig niet. Dat zijn allemaal structureel andere winkels, en uit de grond gestampt door de GROTE DIRECTIE. Hoe meer firma's je hebt, hoe beter je de winsten van het ene naar het andere kan schuiven. De winkels die dan met de meeste winst werken, schuiven hun winst voor een groot deel door naar de andere sub-firma's zodat er ALWEER minder belastingen moeten betaald worden. Dat zijn wettelijk toegelaten fraude praktijken. Ten koste van de werknemers. Zoals altijd. De aandeelhouders gaan er de laatste jaren dik op vooruit, en de werkmensen moeten steeds maar meer inleveren. Ik word ziek als ik dat woord nog maar hoor. Besparen, bezuinigen, inleveren.... vul maar bij. En wat de Europese Unie als allemaal dicteert, is ook niet ten goede van de werkmens. Het kan ook niet. De politiekers die er zitten zullen zich niet in de vingers snijden. Aan hun maandelijkse vergoeding en alle echte en valse onkosten die ze maken mag niet geraakt worden. Dan spreken we nog niet van de "ongespresteerde uren" die ze "presteren". Even binnen, kwartiertje later terug buiten. En een volle dag betaald. Goed hè. Als arbeider / bediende kan je dat niet ! Ook kunnen wij GEEN ONKOSTEN indienen. Cadeautjes voor madame laten registreren als relatiegeschenken ; etentjes met de familie ook indienen, als zou je met God weet Wie gaan eten zijn om iets te bespreken. Het ligt allemaal voor het grijpen. En dit fenomeen geldt ook voor Ceo's, managers en zelfs directeurs van kleine firma's. Ooit meegemaakt dat iemand zich een kast van een veranda liet aanbouwen aan zijn villa, en dat liet inschrijven in de boeken als restauratie en verfraaiingswerken van de kantoren.... En dat was nog niet alles. Hij had een Poolse echtgenote, kocht haar een grote stationwagen als firmawagen natuurlijk, en kon zij - op kosten van de firma of wat had je gedacht - zo'n 4 à 5 x per jaar naar haar familie in Polen met zeep, W.C. papier, poetsgerief, en zoveel meer wat er toen niet te koop was in Polen. Spijtig genoeg roepen wij soms veel te hard over solidariteit, maar onze daden zijn minimaal. Ik herinner mij nog de sluiting van Renault Vilvoorde. Hoeveel mensen werden toen in één klap op straat gezet. Ik dacht zo'n 3.500. Zonder al de rand bedrijven, zoals transporteurs, fabrikanten van onderdelen, enz.. die ook meteen hun deuren konden sluiten. Aantallen zijn hier nooit over bekend gemaakt. Maar .... NIEMAND zou het volgend jaar nog een Renault kopen. Wat dacht je ?? Er werden het jaar daarop meer Renaults verkocht in België dan het jaar ervoor. Is dat solidariteit. Veel geblaat en geen wol, dat is het en niets anders. SOLIDARITEIT is naast je werkmakkers staan, en samen vechten en elkaar steunen ten voordele van de werknemers. En een dagje KOOPSTOP tegen de Carrefour, dan zou een goed idee zijn. Wie organiseert dat ?? Waar zitten de vakbonden ??
Op 1 augustus steekt Engie/Electrabel kerncentrale Doel 3 weer in gang. Onterecht vinden actiegroepen. De centrale vertoont tal van gebreken en is onvoldoende getest voor een heropstart.
De bedrijven trekken aan de alarmbel. Ze zitten naar eigen zeggen met een pak vacatures die niet ingevuld geraken. Onzin, zegt Sacha Dierckx van de progressieve denktank Minerva. “Als ze genoeg betalen, zullen ze wel mensen vinden die bij hen willen werken.”

De stad verkopen aan wie er de hoogste prijs voor biedt, leidt ertoe dat groene zones opgeslokt worden door beton. Het is wat in de meeste steden in ons land gebeurt. Ook in Luik.

In Genk groeit een op de drie kinderen op in een kansarm gezin. De oude mijnstad is een van de armste steden van het land.

De stedelijke mobiliteit is zonder meer een van de grootste uitdagingen voor de toekomst. Leefbaarheid, gezondheid en veiligheid vragen doortastende maatregelen.

Huisvesting is een thema dat terugkomt in alle bevragingen die de PVDA hield, zowel in Vlaanderen als in Brussel en Wallonië. Dat is alles behalve een verrassing voor Mathilde El Bakri, lijsttrekker voor de PVDA in Brussel-stad bij de gemeenteraadsverkiezingen.

Op 14 oktober 2018 wil de PVDA een sprong vooruit maken in 33 steden en gemeenten in het noorden en het zuiden van het land. De partij wil verkozenen die in de gemeenteraad de spreekbuis zijn van al wie actievoert voor een stad op mensenmaat.

De Franse rapster Chilla wordt vaak voorgesteld als een feministische artieste, maar zelf verkiest ze “humanistisch”. Één ding is zeker: met haar intelligente rap is ze een frisse wind op de Franse en Belgische podia. Op 8 september zal ze ManiFiesta doen zinderen.

Ter herinnering: op 7 april kreeg de hele wereld amateurbeelden te zien van mensen, van wie de makers beweerden dat ze slachtoffers waren van chemische aanvallen in de Syrische stad Doema. De Verenigde Staten, Engeland en Frankrijk gebruikten deze beelden als voorwendsel om Syrië onmiddellijk te bombarderen. De Organisatie voor het Verbod van Chemische Wapens (OPCW) heeft nu een tussentijds verslag over haar onderzoek klaar. Ze stelt dat er in ieder geval op dit moment geen aanwijzingen zijn dat er een chemische aanval heeft plaatsgevonden.

Na de dagen van sterke mobilisatie op 29 en 30 juni, kenden de Belgische spoorwegen op 10 en 11 juli een nieuwe stakingsbeweging, op initiatief van de Onafhankelijke Vakbond Spoorwegpersoneel (OVS). Deze keer staken alleen de machinisten, maar zij zijn niet de enigen die boos zijn op de NMBS-directie.