“Als we samenwerken, kunnen we van Carrefour winnen”

Foto Solidair, Olivier Goessens
Foto Solidair, Olivier Goessens

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Als consumenten een koopstop houden over gans Carrefour België tegen ontslagen en sluitingen blijft alles open tenzij Carrefour in gans België alles wil opdoeken. Er is geen eendracht meer onder het volk daarom kan men datzelfde volk behandelen als een hoop afval.
Solidariteit MOET er zijn. En bovendien over de grenzen heen, zoals NU bij de Carrefour. Hoeveel soorten Carrefour winkels zijn er tegenwoordig niet. Dat zijn allemaal structureel andere winkels, en uit de grond gestampt door de GROTE DIRECTIE. Hoe meer firma's je hebt, hoe beter je de winsten van het ene naar het andere kan schuiven. De winkels die dan met de meeste winst werken, schuiven hun winst voor een groot deel door naar de andere sub-firma's zodat er ALWEER minder belastingen moeten betaald worden. Dat zijn wettelijk toegelaten fraude praktijken. Ten koste van de werknemers. Zoals altijd. De aandeelhouders gaan er de laatste jaren dik op vooruit, en de werkmensen moeten steeds maar meer inleveren. Ik word ziek als ik dat woord nog maar hoor. Besparen, bezuinigen, inleveren.... vul maar bij. En wat de Europese Unie als allemaal dicteert, is ook niet ten goede van de werkmens. Het kan ook niet. De politiekers die er zitten zullen zich niet in de vingers snijden. Aan hun maandelijkse vergoeding en alle echte en valse onkosten die ze maken mag niet geraakt worden. Dan spreken we nog niet van de "ongespresteerde uren" die ze "presteren". Even binnen, kwartiertje later terug buiten. En een volle dag betaald. Goed hè. Als arbeider / bediende kan je dat niet ! Ook kunnen wij GEEN ONKOSTEN indienen. Cadeautjes voor madame laten registreren als relatiegeschenken ; etentjes met de familie ook indienen, als zou je met God weet Wie gaan eten zijn om iets te bespreken. Het ligt allemaal voor het grijpen. En dit fenomeen geldt ook voor Ceo's, managers en zelfs directeurs van kleine firma's. Ooit meegemaakt dat iemand zich een kast van een veranda liet aanbouwen aan zijn villa, en dat liet inschrijven in de boeken als restauratie en verfraaiingswerken van de kantoren.... En dat was nog niet alles. Hij had een Poolse echtgenote, kocht haar een grote stationwagen als firmawagen natuurlijk, en kon zij - op kosten van de firma of wat had je gedacht - zo'n 4 à 5 x per jaar naar haar familie in Polen met zeep, W.C. papier, poetsgerief, en zoveel meer wat er toen niet te koop was in Polen. Spijtig genoeg roepen wij soms veel te hard over solidariteit, maar onze daden zijn minimaal. Ik herinner mij nog de sluiting van Renault Vilvoorde. Hoeveel mensen werden toen in één klap op straat gezet. Ik dacht zo'n 3.500. Zonder al de rand bedrijven, zoals transporteurs, fabrikanten van onderdelen, enz.. die ook meteen hun deuren konden sluiten. Aantallen zijn hier nooit over bekend gemaakt. Maar .... NIEMAND zou het volgend jaar nog een Renault kopen. Wat dacht je ?? Er werden het jaar daarop meer Renaults verkocht in België dan het jaar ervoor. Is dat solidariteit. Veel geblaat en geen wol, dat is het en niets anders. SOLIDARITEIT is naast je werkmakkers staan, en samen vechten en elkaar steunen ten voordele van de werknemers. En een dagje KOOPSTOP tegen de Carrefour, dan zou een goed idee zijn. Wie organiseert dat ?? Waar zitten de vakbonden ??

Trier, de Duitse stad waar Karl Marx in 1818 geboren werd en waar hij zijn jeugd doorbracht, biedt twee grote tentoonstellingen, 300 evenementen en tientallen gidsen voor Marx-wandelingen. De tijd van Marx, wie zijn familie was, waar hij woonde, in welke steden hij verbleef, welke de revoluties die hij meemaakte … het wordt allemaal indringend geschetst.

Op vrijdag 15 juni moesten ABVV-syndicalisten Bruno Verlaeckt en Tom Devoght voor de correctionele rechtbank verschijnen voor hun deelname aan een vreedzame stakingsactie in 2016. Ze kregen massale steun van militanten en sympathisanten uit het hele land. Een overtuigend team advocaten eiste niets minder dan hun vrijspraak. Op 29 juni volgt de uitspraak in het Justitiepalies in Antwerpen. Opnieuw zullen sympathisanten present zijn om de twee te steunen.

De stakingsbereidheid bij de cipiers geeft weer hoe onze Belgische gevangenissen erbij liggen. Met hun stakingen slaan de cipiers alarm over de omstandigheden waarin ze gevangenen moeten bewaken en begeleiden. Die leiden geregeld tot echte drama’s, zoals de schietpartij in Luik, waarbij een in de cel geradicaliseerde man drie mensen neerschoot. De noodkreten van de Luikse cipiers waren in dovemansoren gevallen…

ACOD-Spoor heeft een stakingsaanzegging ingediend voor 29 en 30 juni. Een donderslag bij heldere hemel? Integendeel. De spoorwerknemers zijn al langer malcontent: harder werken, langer werken, besparingen … De directie en de regering breken beetje bij beetje de werkomstandigheden af. Bovendien knaagt de regering ook aan hun pensioen. Kortom, het is altijd meer presteren met minder mensen en minder middelen en langer werken voor minder pensioen. Dat brengt ook de veiligheid van de reizigers in gevaar en ondermijnt de dienstverlening. Er zijn verschillende stakingsaanzeggingen ingediend maar alleen die van ACOD Spoor is erkend. De staking van eind juni gaat dus ook over de veiligheid van de reizigers en over de stiptheid van de treinen.

Tot amper een paar maand geleden leken we af te stevenen op een verwoestende oorlogsstorm boven het Koreaanse schiereiland – Trumps “fire and fury”, militaire manoeuvres van de VS en Zuid-Korea, Noord-Korea’s nucleaire en rakettesten, dreigende taal alom. Maar zie, nu waait er een aangename vredesbries over de regio en hebben VS-president Donald Trump en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un elkaar in Singapore de hand geschud. Maar hoe liggen de kaarten werkelijk, en hoe moet het verder?
Je hoort wel eens: “Het heeft geen zin om actie te voeren, de regering luistert toch niet naar de mensen.” Het klopt dat de regering liever luistert naar de elite dan naar de gewone werkmensen, maar toch moet ze plooien voor druk van onderuit door mobilisatie. Dan moet wel aan een aantal voorwaarden voldaan zijn.
Stel je voor dat een inbreker in je wijk alle tv-toestellen steelt. Na een paar dagen komt hij terug en biedt hij de buurt als compensatie vijf radiotoestellen aan. Wat zou je doen? Zou je met je buren ruzie maken over wie zo’n radiotoestel krijgt? Of zou je de inbreker aanpakken opdat hij alle tv-toestellen teruggeeft aan iedereen? Wel, zo is het ook met de pensioenen.
Op vrijdag 15 juni staan Bruno Verlaeckt en Tom Devoght voor de rechtbank. Ze staan terecht omdat ze in 2016 deelnamen aan een stakingspiket in het havengebied. Met het proces voor de correctionele rechtbank hangen hun zware straffen boven het hoofd. Met een bijzonder grote inzet voor iedereen die op zijn democratische recht om actie te voeren wil blijven rekenen.

Als liegen en bedriegen strafbaar was, dan zat Open Vld-voorzitter Gwendolyn Rutten nu in de bak! “Niemand gaat pensioen verliezen”, zei ze op tv-zenders en in zowat alle kranten eind 2017. “Wie langer werkt, krijgt zelfs meer pensioen”, klonk het. Maar Knack komt nu met concrete cijfers en wat blijkt? Boerenbedrog!

Op 25 mei trad een nieuwe Europese regelgeving in werking ter bescherming van de privacy. De General Data Protection Regulation, beter gekend als GDPR, is een Europese wet die meer rechten geeft aan de consument. Een goede zaak dus. Of toch niet helemaal?