Welk antwoord op de tragedie van Charlie Hebdo?

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

"Wat staat ons dan te doen ?" De antwoorden in het artikel moeten mijn inziens aangevuld worden met : - Neem de haat die re heerst tussen de volkeren weg ! De haat van de Palestijnen tegenover de Joden zit voor generaties lang ingebakken in de geesten van duizende moslims. Zolang de israëlische moordpartijen op de Palestiijnse bevolking blijven duren zal er steeds een voeding aanwezig zijn ( bij de geloofsgenoten) om terrorisme te bedrijven ook in de landen die Israël beschermen ! JCLEM
Wat de linkse pers ook te doen staat, is het hoofd koel houden en vragen stellen. Vandaag moet je terecht bij zenders als Russia Today, ruptly.tv en de Chinese tv om enige afstandelijke analyse van de gebeurtenissen te krijgen. Bij de terreurdaden van de Palestijnen in de jaren '70 was dat toch nog anders en was er sprake van enige duiding in de pers. Nu wordt overal hetzelfde verhaal opgehangen bij de grote persgroepen in de westerse wereld. Enkele vragen die vb. niet aan de orde komen draaien rond de aanpak van de openbare veiligheid. Waren er geen mogelijkheden om de terroristen levend in handen te krijgen en dus beter hun netwerken en drijfveren te analyseren? Hoe is het mogelijk dat er zo verkrampt wordt gedaan rond de openbare veiligheid en de hoge staat van alarm in Frankrijk en dat amper een paar dagen na de aanslagen zonder problemen 1,5 miljoen mensen kunnen manifesteren in Parijs? Met door het islamitisch terrorisme bij uitstek geviseerde deelnemers op de voorste rij dan nog, zoals Netanyahu? Vandaag 15/1 kan je in De Standaard lezen dat er in het kader van de strijd tegen terrorisme en radicalisme vooral dronkaards en grapjassen worden geklist. Het is echt niet nodig spitsvondige complot-theorieën in mekaar te draaien om de minachting van de Franse staat (en de westerse staten in het algemeen) voor de veiligheid van de man in de straat aan te tonen. Het staat boven elke discussie dat het ene terrorisme het andere niet kan verantwoorden al is het wel waar dat het ene het andere kan verbergen. En daarbij kunnen de media een aardig stukje bijdragen. Irak, Syrië, Gaza, Afganistan, Servië, voorbeelden te over. Dat tegelijk met het recht op vrije pers geschermd wordt voor het recht op belediging kan er bij mij ook niet in. Kunnen we als definitie van beledigen niet gewoon als vertrekpunt nemen, de uiting van de andere dat hij zich beledigd voelt? Niemand kan uitsluiten dat hij nooit iemand heeft of zal beledigen, maar hele bevolkingen- of geloofsgroepen beledigen en daar in volharden is volledig af te keuren. Zeker niet als die doelgroepen niet over gelijke middelen beschikken om zich effectief publiek via media te verdedigen. Op die nagel blijven timmeren doet vroeg of laat de frustraties uiteenspatten bij sommigen, dat zal toch iedereen beamen? Ik hoop dat het laatste woord hierover nog niet is weg-gepolemiseerd.

Na maanden van acties en betogingen hebben de federale en gewestelijke regeringen dan toch begrepen dat ze ‘iets’ op tafel moeten brengen om tegemoet te komen aan de eisen van de werknemers van de non-profit. Is dit een eerste stap naar iets volwaardigs of moet de Witte Woede weer de straat op?

"Wij voeren een humaan maar krachtig beleid", zei de eerste minister tijdens de regeringsverklaring over zijn migratiebeleid. Door met geen woord te reppen over het terugsturen van Soedanese vluchtelingen, steunt Charles Michel staatssecretaris Theo Francken. Want hij heeft Francken nodig om de woede af te leiden naar de vluchtelingen. 

De onderhandelingen voor een nieuw sociaal akkoord in de sectoren van gezondheid, welzijn en cultuur zitten in een beslissende fase. De vraag is of de Vlaamse regering met haar voorstellen al dan niet tegemoet komt aan de noden van het personeel én de bevolking.
Volgens een nieuwe opiniepeiling behaalt de PVDA in de stad Charleroi 25% van de stemmen, of ongeveer 25.000 keizers. De lokale PVDA-afdeling ziet het als een uitdaging die 25.000 Carolo’s te ontmoeten. En om samen met hen van Charleroi een solidaire stad te maken.
Vandaag geeft eerste minister Charles Michel een toespraak bij het begin van het nieuwe parlementaire werkjaar. Een toespraak die al verstoord is door een syndicale reactiedag: duizenden werknemers voerden vandaag actie tegen het beleid van de regering. Ze gaven een signaal dat de regering niet kan negeren, want de acties van vandaag zijn maar het topje van de ijsberg, onder het oppervlak zit nog veel meer onvrede en ongenoegen. Deze reactiedag is dan ook een flinke waarschuwing aan het adres van de federale regering.

Op 9 oktober 1967 werd Ernesto “Che” Guevara door Boliviaanse militairen en de CIA geëxecuteerd. Wie kent niet het iconische beeld van Guevara dat op tal van gadgets blijft opduiken? Maar wie was die man die na 50 jaar nog steeds wordt gezien als symbool van verzet en strijd tegen onrecht? Waar stond hij voor?

De internationale dag van de leraar werd gisteren in Nederland op een bijzondere wijze gevierd. Meer dan 90% van de basisscholen bleven dicht als gevolg van een staking. In Den Haag kwamen 60.000 leraars uit heel het land manifesteren voor een drastische verlaging van de werkdruk en hogere lonen. Onder druk van deze staking hebben de partijen die de nieuwe regering zullen vormen al 500 miljoen euro extra middelen toegezegd. Een gesprek met Anne-Mieke Vermeulen, lerares in het Nederlands primair onderwijs.

Dinsdagmorgen 3 oktober legden chauffeurs en bedienden bij de stelplaats Kortrijk van De Lijn spontaan het werk neer. Solidair, met de drie vakbonden samen. De werkdruk werd onhoudbaar en de organisatie loopt in het honderd. Opvallend bij de chauffeurs is ook hun bekommernis voor de reizigers die door de besparingen bij De Lijn hun bus afgeschaft zien of hem missen.

Na een hele ochtend touwtrekken kon minister Van Overtveldt toch aankondigen dat de hele regering het nu eens is over de invoering van de effectentaks. Wat hij vertelde, bevestigt wat de PVDA, en ook economen als professor De Grauwe, al sinds het Zomerakkoord vertelden: die effectentaks stelt niets voor.

De werknemers van de openbare diensten verenigen zich tegen de dreiging van privatisering, bezuinigingen, ontmanteling van het statuut en de pensioenen. Met honderden verzamelden ze zich voor het Waals en het Vlaams parlement. Een opwarmer voor de nationale staking van 10 oktober.