Welk antwoord op de tragedie van Charlie Hebdo?

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

"Wat staat ons dan te doen ?" De antwoorden in het artikel moeten mijn inziens aangevuld worden met : - Neem de haat die re heerst tussen de volkeren weg ! De haat van de Palestijnen tegenover de Joden zit voor generaties lang ingebakken in de geesten van duizende moslims. Zolang de israëlische moordpartijen op de Palestiijnse bevolking blijven duren zal er steeds een voeding aanwezig zijn ( bij de geloofsgenoten) om terrorisme te bedrijven ook in de landen die Israël beschermen ! JCLEM
Wat de linkse pers ook te doen staat, is het hoofd koel houden en vragen stellen. Vandaag moet je terecht bij zenders als Russia Today, ruptly.tv en de Chinese tv om enige afstandelijke analyse van de gebeurtenissen te krijgen. Bij de terreurdaden van de Palestijnen in de jaren '70 was dat toch nog anders en was er sprake van enige duiding in de pers. Nu wordt overal hetzelfde verhaal opgehangen bij de grote persgroepen in de westerse wereld. Enkele vragen die vb. niet aan de orde komen draaien rond de aanpak van de openbare veiligheid. Waren er geen mogelijkheden om de terroristen levend in handen te krijgen en dus beter hun netwerken en drijfveren te analyseren? Hoe is het mogelijk dat er zo verkrampt wordt gedaan rond de openbare veiligheid en de hoge staat van alarm in Frankrijk en dat amper een paar dagen na de aanslagen zonder problemen 1,5 miljoen mensen kunnen manifesteren in Parijs? Met door het islamitisch terrorisme bij uitstek geviseerde deelnemers op de voorste rij dan nog, zoals Netanyahu? Vandaag 15/1 kan je in De Standaard lezen dat er in het kader van de strijd tegen terrorisme en radicalisme vooral dronkaards en grapjassen worden geklist. Het is echt niet nodig spitsvondige complot-theorieën in mekaar te draaien om de minachting van de Franse staat (en de westerse staten in het algemeen) voor de veiligheid van de man in de straat aan te tonen. Het staat boven elke discussie dat het ene terrorisme het andere niet kan verantwoorden al is het wel waar dat het ene het andere kan verbergen. En daarbij kunnen de media een aardig stukje bijdragen. Irak, Syrië, Gaza, Afganistan, Servië, voorbeelden te over. Dat tegelijk met het recht op vrije pers geschermd wordt voor het recht op belediging kan er bij mij ook niet in. Kunnen we als definitie van beledigen niet gewoon als vertrekpunt nemen, de uiting van de andere dat hij zich beledigd voelt? Niemand kan uitsluiten dat hij nooit iemand heeft of zal beledigen, maar hele bevolkingen- of geloofsgroepen beledigen en daar in volharden is volledig af te keuren. Zeker niet als die doelgroepen niet over gelijke middelen beschikken om zich effectief publiek via media te verdedigen. Op die nagel blijven timmeren doet vroeg of laat de frustraties uiteenspatten bij sommigen, dat zal toch iedereen beamen? Ik hoop dat het laatste woord hierover nog niet is weg-gepolemiseerd.

Een paar dagen voor de Europese Unie de 60ste verjaardag van het Verdrag van Rome viert, betoogden ruim 1.000 mensen op 24 maart voor het Europees Parlement in Brussel. Het ABVV, dat tot de actie had opgeroepen, eist efficiënte maatregelen tegen sociale dumping. 

Steeds meer bedrijven voeren tijdelijke werknemers in. Dat gaat vaak via onderaannemers. De bedoeling? Belgische loon- en arbeidsvoorwaarden ontwijken. En ondermijnen.

Overzicht van de inhoud van ons aprilnummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.

Nog nooit deden vrijhandelsakkoorden zoveel stof opwaaien als TTIP en CETA. Line De Witte schreef er een boek over: TTIP en CETA voor beginners. Is het gevaar geweken?. In dit uittreksel heeft ze het over het Noord-Amerikaanse NAFTA-akkoord, dat de werknemers loon en jobs kostte. Een voorpublicatie.

Verpleegkundigen, ziekenhuis- en rusthuispersoneel en sociaalwerkers kwamen allemaal samen op straat voor een werkbare job en tegen de besparingen. Opmerkelijk: de Belgische zorgmensen staan niet alleen. Ook in andere Europese landen staat de zorg onder druk voor personeel en zorgbehoevenden. Én gaan werknemers en patiënten gaan in verzet.

In een atheneum in Flémalle, nabij Luik, laat de verwarming het al enkele jaren herhaaldelijk afweten. Om daar verandering in te brengen, besloten de leerlingen in staking te gaan. 

Het Europees Hof van Justitie bepaalde vorige week in een arrest dat bedrijven een hoofddoek mogen verbieden voor zichtbare functies. In een opiniestuk in Knack protesteerde een indrukwekkende reeks vrouwen- en middenveldorganisaties tegen dit arrest. Ze  willen niet dat vrouwen die een hoofddoek dragen tot de achterkamers van onze economie en maatschappij veroordeeld worden. Maartje De Vries, voorzitster van Marianne, de vrouwenbeweging van de PVDA, licht het arrest toe.

Voor de vierde keer op rij, op nauwelijks een jaar tijd, betoogden vandaag meer dan 15.000 werknemers uit de zorg, welzijn en cultuur. Ze eisen dat de regeringen in ons land middelen vrijmaken voor de non-profit. Middelen die moeten leiden tot betere werkomstandigheden en meer kwalitatieve zorg.

Politici à la Trump, Wilders, Le Pen en dichter bij huis Francken en Dewinter, zetten mensen tegen elkaar op. Samenlevingsopbouw gaat daar lijnrecht tegenin en werkt elke dag aan verbinding en diversiteit.

En de boer, hij ploegde voort. Tegen wil en dank. Niet dat het hem veel erkenning oplevert. Geregeld ziet de boer zich genoodzaakt om de straat op te trekken en luidkeels te roepen om een rechtvaardig beleid. Op 23 maart 1971 gebeurt dat in Brussel, bij een massale betoging tegen het gemeenschappelijke Europese Landbouwbeleid dat vanaf 1968 in uitvoering kwam.