Vriendelijk verkrachten bestaat niet

Foto Pietro Naj-Oleari/European Parliament/Flickr
Foto Pietro Naj-Oleari/European Parliament/Flickr

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Het is nodig dat we veiligheid bovenaan de lijst zetten en dat de gelijkheid van vrouwen en mannen een normaal iets is. Toch is het dus geen vanzelfsprekendheid en dienen we er voor te zorgen dat vrouwen zich ook veilig en beschermd voelen. Dat sommige mensen daar tegen zijn bewijst hoe rot die mensen denken en toestaan dat verkrachtingen gebeuren. Dit kan stoppen door ons in te zetten voor meldingssystemen die werken aan verbeteringen in veiligheid en het is dus van belang dat vrouwen sneller en eerder aan de noodrem moeten kunnen trekken. Stop moeten zeggen en nee zeggen is al vaak te laat, daarom is het van groot belang dat onze maatschappij drank en drugs en geweld afkeurd en niet toejuicht. De maatschappij dat ben jij ook. Dus doe iets om de maatschappij te verbeteren en mensen bewust te maken. Het dragen van tshirts met teksten zoals NEE is NEE kan helpen. Maar ook een app of een site of blog of een lokaal gespreksgroepje en een dialoog aan tafel. Maak je buurt jouw missie en help de vrouwen en mannen om elkaar te respecteren en te begrijpen. Leven is geen last of lust maar liefde en respect als je dat wil en aan werkt. Ga niet roken, drinken en gokken maar ga wandelen, zingen, dansen en praten. Echte liefde bestaat en kan zonder zorgen. Leven zonder geweld en zonder verdriet is mogelijk. Praat met elkaar en gun elkaar de rust en reinheid en regelmaat die men persoonlijk wenst. Stem je behoeftens op elkaar af en zie dat je vriendschappelijk kan groeien. Verkrachters mogen van mij levenslang gevangenis krijgen en in een cel aangedaan worden wat ze anderen aan hebben gedaan. Maak van de wereld geen slachtoffers of daders maar doe goed en geef respect. GODOGOOD.BE
Profiteurs van een situatie zijn er blijkbaar evenzeer in onze directe omgeving, als bijvoorbeeld onder 'vreemden', van welke aard ook. De rechter die dit oordeel velt, moet minstens partijdigheid worden verweten. Hij spreekt de dader vrij en geeft de schuld (deels, maar doorslaggevend) aan het slachtoffer. Hoelang moet het nog duren vooraleer mannen het respect opbrengen om de weigering van een vrouw serieus te nemen? Verkrachting is altijd gewelddadig, omdat er geweld wordt gebruikt, tegen de zin van het slachtoffer, om haar te 'overmeesteren'. Nooit mogen we dat tolereren en ik vind dat dit proces moet overgedaan worden en de dwalende rechter een sanctie moet krijgen. (Wat zou hij zeggen als het slachtoffer zijn eigen dochter was?)
Verkrachting is een vorm van seksuele oorlogsvoering. Walgelijk en verachtelijk! Het is een grove schending van de mensenrechten. Meer en meer blijkt dat onder dit systeem de alom geprezen gelijkwaardigheid van man en vrouw een grote klucht is. Niet alleen worden in de ogen van vrouwen dan meteen alle mannen een potentiële dader, maar ook blijkt hierdoor dat het individualisme doordringt tot het meest intieme van de mens: zijn of haar seksualiteit. De zogenaamde 'vrijheid en blijheid' als het op seks aankomt, moet vervangen worden door respect voor de eigenheid en de geaardheid van anderen: dit wil zeggen een vorm van seksuele discipline die het voortbestaan van de menselijke soort beschermt. Wat we nu meemaken is een doorgedreven vorm van individualisme dat een waardige beleving van seksualiteit uitsluit met een totaal misprijzen voor anderen.
Ik mis bepaalde info in dit artikel. De acht keer ‘nee’ wordt wel vermeld, maar ik lees in de krant dat de dader ook gestopt was nadat hij het besef kreeg dat het ongepast was (hoe komt dat hij zo laat pas het besef kreeg?), dat hij tot zijn 30ste is samen geweest met een slachtoffer van seksueel misbruik en de impact ervan maar al te goed kent (blijkbaar is kennis niet voldoende maar is er iets diepers aan de hand), dat het slachtoffer heeft terug gekust bij het buitengaan (blijkbaar om te laten blijken dat er niets aan de hand was), dat het verdict werd uitgesproken door een rechtscollege waarin 2 vrouwen zetelden, … Ik vraag me af wat we allemaal niet weten vooraleer we als buitenstaanders tot een oordeel kunnen komen. Opschorting van straf, dat blijkbaar in 2-3% van de gevallen wordt uitgesproken, lijkt me niet automatisch ‘straffeloosheid’. Er moet aan bepaalde voorwaarden worden voldaan vooraleer men tot deze beslissing komt. Is de dader begonnen aan therapie? Zijn er afspraken gemaakt tussen dader en slachtoffer? … Dat maakt dit artikel zo interessant: zonder dat we eigenlijk weten waar het over gaat, komen onze wraakgevoelens naar boven en vragen we voor hardere sancties. We trachten geweld in de samenleving tegen te gaan, maar volgen hetzelfde projectiemechanisme waarmee geweld ontstaat. De brave dr. Jekyll verandert in mr. Hyde… Impliciet wordt de theoretische kapstok van verkrachting als patriarchale uitspatting gebruikt. Ik vraag me echter af of beide verkrachtingscasussen resultaat zijn van machismo, of slechts in de hoofde van sommige mannen bij de tweede casus (meisje van 17)? Zullen vrouwen minder tweederangsburgers zijn als er hardere straffen zijn voor de 2-3% daders die nu opschortingen van straf krijgen? Zal langere opsluiting leiden tot een veiliger en vrouwvriendelijker wereld? Wat zijn de huidige straffen gemiddeld bij verkrachtingszaken, en welk resultaat leveren ze op? Wat doen we met de gewelddaden waarbij vrouwen (soms meer dan) mannen de dader zijn, vaak tegen kinderen? Niettegenstaande dat we straffeloosheid moeten tegengaan, en ervoor zorgen dat machtsmisbruik zo min mogelijk wordt, denk ik niet dat de samenleving vrouwvriendelijker (en vrouwelijker) zal worden als we pleiten voor het in stand houden van een mannelijk, inquisitoir rechtstelsel waar ‘de samenleving’ namens ‘het openbaar ministerie’ zich richt op individuen om hen te veroordelen namens bepaalde categorieën en (steeds langer) in afzondering te plaatsen. Waar blijven de feministen die een pleidooi houden voor de afschaffing van het strafrecht, en het masculiene zondebokmechanisme dat erin verweven is? Lees eventueel verder: Geweld – Joke de Vries Abolitionisme. Afschaffing van het strafrecht - Louk Hulsman Violence in Society – Elie Godsi
Hoe is het mogelijk dat groepen "make rape legal" bestaan. Het zou even straf moeten bestraft worden als bv. anti-semitisme. Hoe komt het dat Solidair geen artikel heeft gewijd aan de gebeurtenissen in Köln? Is dat dan niet belangrijk? Is men bang allochtonen te bekritiseren en vind men dit belangrijker dan opkomen voor vrouwen?Hoe komt het dat in Köln nog niemand aangehouden is voor seksueel geweld? Moest ik een program voor vrouwenemancipatie schrijven dan zou de eerste eis "zelfbeschikkingsrecht over lijf en leven" zijn, dat heel veel meer gedetailleerde punten omvat?

In Ierland is er een totaalverbod op abortus. Gelukkig pikken veel Ieren het niet dat het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen aan banden ligt. Op 25 mei 2018 wordt er een referendum gestemd over “the eight”, het amendement dat bepaalt dat het leven van een foetus evenveel waarde heeft als dat van de vrouw.

Al twee maand strijden de Franse werknemers tegen de plannen van president Emmanuel Macron en tegen het liberaal beleid van de Europese Unie. In die strijd blijken de spoorarbeiders de locomotief te zijn. We maken een analyse met een van de machinisten, de Algemeen Secretaris van CGT Spoor.

Voor het eerst sinds tien jaar kwamen dinsdag in Frankrijk alle vakbonden van de Openbare Diensten samen op straat. Ze vertegenwoordigen 5,4 miljoen ambtenaren. Verschillende andere sectoren sloten zich aan. De strijd richt zich tegen de plannen van president Macron, die 120.000 jobs wil schrappen, het statuut wil afbreken en de poort wil openzetten voor tijdelijke en onzekere contracten. Een reportage vanuit Parijs.

Met 68 procent van de uitgebrachte stemmen won Nicolas Maduro zondag 20 mei de presidentsverkiezingen. De binnenlandse oppositie, de Verenigde Staten en hun medestanders erkennen de uitslag niet, maar dat was ook al het geval vóór de verkiezingen hadden plaatsgevonden.

De PVDA verneemt met droefheid het overlijden van Jan Cap, een monument van het Belgisch strijdsyndicalisme. Hij overleed donderdagavond 17 mei bij hem thuis. Hij werd 87. Wij bieden onze innige deelneming aan aan zijn weduwe en zijn familie en naasten. De afscheidsviering van Jan vindt plaats op zaterdag 26 mei 2018 om 11.00 u in crematorium Heimolen, Waasmunsterse Steenweg 13 te Sint-Niklaas.
Jan Vandeputte schreef voor Jan Cap dit In Memoriam.

Moederbedrijf Engie heeft 1,6 miljard euro weggehaald bij Electrabel. "De aandeelhouders zuigen Electrabel helemaal leeg", zegt PVDA-energiespecialist Tom De Meester. "De miljardenfactuur voor het nucleair afval dreigt bij de bevolking terecht te komen."

De kloof tussen de Belgische pensioenen en die van de buurlanden loopt al op tot 50 procent. Alleen met Duitsland wordt de kloof kleiner: daar heeft men het pensioen met punten ingevoerd. Steeds meer Duitse gepensioneerden doen daardoor een beroep op Nothilfe (noodhulp). De PVDA-studiedienst bevestigt na deze studie opnieuw: de Belgische wettelijke pensioenen optrekken is nodig én mogelijk.

Nu de dienstverlening van De Lijn totaal te wensen overlaat, werpt de N-VA zich op als redder in de nood. Een stadsregionaal vervoersbedrijf zou alle problemen die De Lijn meesleurt, als sneeuw voor de zon doen verdwijnen. Maar hoe komt het dan dat die partij, die nu al op alle niveaus mee aan de knoppen zit, er toch niet in slaagt de bussen en trams op tijd te laten rijden?

“De Palestijnen hebben inderdaad al een kwart eeuw geprobeerd om te onderhandelen. Maar waar hebben die onderhandelingen tot dusver toe geleid? Tot helemaal niks”, zegt Hamdan Al Damiri, coördinator van de Palestijnse gemeenschap in België. “De Verenigde Staten willen de belangrijkste grootmacht in het Midden-Oosten blijven. En daarvoor moeten ze ervoor zorgen dat de spanningen in de regio niet afnemen.”
Uit een studie van Geneeskunde voor het Volk, blijkt dat één op drie werknemers op 59 niet langer in staat is te werken omwille van gezondheidsproblemen. Nog een derde heeft nood aan aangepast werk. “Onze studie toont aan hoezeer vervroegd pensioen, brugpensioen en aangepast werk op het einde van de carrière voor heel veel mensen noodzakelijk zijn.