Voor God en het Geld van Huts

Vorige
Volgende
Thema's
Cultuur

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Dat Fernand Huts, net als de adel en de clerus vroeger, als mecenas fungeert, wordt hem door “culturo-kniezers” niet altijd in dank afgenomen. “De privésector kan nooit in de plaats van de overheid treden, en enkel complementair zijn. Daarom schuilt er een gevaar in de demarche van Huts: je kan kunst- en erfgoedprojecten niet afhankelijk maken van de willekeur van mecenassen of van marktmechanismen” is een veel gehoorde kritiek net als: “…dan vloeit het geld naar de overheid, die dan via objectieve criteria kan beslissen welke cultuurprojecten ze ermee steunt” Alsof het huidige, geëtatiseerde en gepolitiseerd beheer, geen willekeur en marktmechanismen kent. Het meest dramatisch marktmechanisme is dat onze musea niet meer in staat zijn belangrijke stukken te kopen et dat zo, belangrijke collecties zoals deze van Broodthaers onlangs, naar het buitenland vertrekken. Het verhaal in of achter deze tentoonstelling is dat van een hedendaagse ondernemer die vanuit zijn eigen optiek wil aantonen wat ondernemen kan betekenen in de maatschappij. Zijn verhaal mag dan niet altijd de juiste interpretatie zijn van de geschiedenis, maar het is wel prachtig gebracht en zijn verhaal is stimulerend en positief, wat in de huidige context van onze “failed state” zeker lovenswaardig is. België is noch het eerste noch het enige land waar private collecties en private musea verschijnen en Fernand Huts is noch de eerste en noch de enige in België met zo’n belangrijke collectie, maar weinig collecties zijn zo eclectisch als de zijne.
Geachte, Dhr Huts heeft het bij het rechte eind, gedaan met oneindig geleuter, gereglementeer van onze politici. Eerst handelen de resultaten voor onze gemeenschap volgen zeker. De politici lieten zonder reactie "de blijde intrede van Jezus in Brussel van Ensor" naar een stichting in USA vertrekken plus het Merode triptiek. Dat mag volstaan !

Na maanden van acties en betogingen hebben de federale en gewestelijke regeringen dan toch begrepen dat ze ‘iets’ op tafel moeten brengen om tegemoet te komen aan de eisen van de werknemers van de non-profit. Is dit een eerste stap naar iets volwaardigs of moet de Witte Woede weer de straat op?

"Wij voeren een humaan maar krachtig beleid", zei de eerste minister tijdens de regeringsverklaring over zijn migratiebeleid. Door met geen woord te reppen over het terugsturen van Soedanese vluchtelingen, steunt Charles Michel staatssecretaris Theo Francken. Want hij heeft Francken nodig om de woede af te leiden naar de vluchtelingen. 

De onderhandelingen voor een nieuw sociaal akkoord in de sectoren van gezondheid, welzijn en cultuur zitten in een beslissende fase. De vraag is of de Vlaamse regering met haar voorstellen al dan niet tegemoet komt aan de noden van het personeel én de bevolking.
Volgens een nieuwe opiniepeiling behaalt de PVDA in de stad Charleroi 25% van de stemmen, of ongeveer 25.000 keizers. De lokale PVDA-afdeling ziet het als een uitdaging die 25.000 Carolo’s te ontmoeten. En om samen met hen van Charleroi een solidaire stad te maken.
Vandaag geeft eerste minister Charles Michel een toespraak bij het begin van het nieuwe parlementaire werkjaar. Een toespraak die al verstoord is door een syndicale reactiedag: duizenden werknemers voerden vandaag actie tegen het beleid van de regering. Ze gaven een signaal dat de regering niet kan negeren, want de acties van vandaag zijn maar het topje van de ijsberg, onder het oppervlak zit nog veel meer onvrede en ongenoegen. Deze reactiedag is dan ook een flinke waarschuwing aan het adres van de federale regering.

Op 9 oktober 1967 werd Ernesto “Che” Guevara door Boliviaanse militairen en de CIA geëxecuteerd. Wie kent niet het iconische beeld van Guevara dat op tal van gadgets blijft opduiken? Maar wie was die man die na 50 jaar nog steeds wordt gezien als symbool van verzet en strijd tegen onrecht? Waar stond hij voor?

De internationale dag van de leraar werd gisteren in Nederland op een bijzondere wijze gevierd. Meer dan 90% van de basisscholen bleven dicht als gevolg van een staking. In Den Haag kwamen 60.000 leraars uit heel het land manifesteren voor een drastische verlaging van de werkdruk en hogere lonen. Onder druk van deze staking hebben de partijen die de nieuwe regering zullen vormen al 500 miljoen euro extra middelen toegezegd. Een gesprek met Anne-Mieke Vermeulen, lerares in het Nederlands primair onderwijs.

Dinsdagmorgen 3 oktober legden chauffeurs en bedienden bij de stelplaats Kortrijk van De Lijn spontaan het werk neer. Solidair, met de drie vakbonden samen. De werkdruk werd onhoudbaar en de organisatie loopt in het honderd. Opvallend bij de chauffeurs is ook hun bekommernis voor de reizigers die door de besparingen bij De Lijn hun bus afgeschaft zien of hem missen.

Na een hele ochtend touwtrekken kon minister Van Overtveldt toch aankondigen dat de hele regering het nu eens is over de invoering van de effectentaks. Wat hij vertelde, bevestigt wat de PVDA, en ook economen als professor De Grauwe, al sinds het Zomerakkoord vertelden: die effectentaks stelt niets voor.

De werknemers van de openbare diensten verenigen zich tegen de dreiging van privatisering, bezuinigingen, ontmanteling van het statuut en de pensioenen. Met honderden verzamelden ze zich voor het Waals en het Vlaams parlement. Een opwarmer voor de nationale staking van 10 oktober.