Voor God en het Geld van Huts

Vorige
Volgende
Thema's
Cultuur

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Dat Fernand Huts, net als de adel en de clerus vroeger, als mecenas fungeert, wordt hem door “culturo-kniezers” niet altijd in dank afgenomen. “De privésector kan nooit in de plaats van de overheid treden, en enkel complementair zijn. Daarom schuilt er een gevaar in de demarche van Huts: je kan kunst- en erfgoedprojecten niet afhankelijk maken van de willekeur van mecenassen of van marktmechanismen” is een veel gehoorde kritiek net als: “…dan vloeit het geld naar de overheid, die dan via objectieve criteria kan beslissen welke cultuurprojecten ze ermee steunt” Alsof het huidige, geëtatiseerde en gepolitiseerd beheer, geen willekeur en marktmechanismen kent. Het meest dramatisch marktmechanisme is dat onze musea niet meer in staat zijn belangrijke stukken te kopen et dat zo, belangrijke collecties zoals deze van Broodthaers onlangs, naar het buitenland vertrekken. Het verhaal in of achter deze tentoonstelling is dat van een hedendaagse ondernemer die vanuit zijn eigen optiek wil aantonen wat ondernemen kan betekenen in de maatschappij. Zijn verhaal mag dan niet altijd de juiste interpretatie zijn van de geschiedenis, maar het is wel prachtig gebracht en zijn verhaal is stimulerend en positief, wat in de huidige context van onze “failed state” zeker lovenswaardig is. België is noch het eerste noch het enige land waar private collecties en private musea verschijnen en Fernand Huts is noch de eerste en noch de enige in België met zo’n belangrijke collectie, maar weinig collecties zijn zo eclectisch als de zijne.
Geachte, Dhr Huts heeft het bij het rechte eind, gedaan met oneindig geleuter, gereglementeer van onze politici. Eerst handelen de resultaten voor onze gemeenschap volgen zeker. De politici lieten zonder reactie "de blijde intrede van Jezus in Brussel van Ensor" naar een stichting in USA vertrekken plus het Merode triptiek. Dat mag volstaan !

19 april werd een nieuwe actiedag tegen de plannen van president Emmanuel Macron en van de Europese Unie. Spoorarbeiders, studenten, verpleegsters en vele anderen trokken eens te meer de straat op. Ook Belgische arbeiders en studenten waren present. Een reportage vanuit Rijsel en Parijs.

Vanaf 1 april 2018 – nee, dit is geen aprilvis – krijgen de meeste langdurig zieke werknemers die om medische redenen deeltijds het werk hervatten, een lagere ziekte-uitkering. Vooral werknemers met een laag inkomen zullen de gevolgen van deze nieuwe maatregel voelen.

Waarom besloten de Verenigde Staten op vrijdag 13 april Syrië aan te vallen? Het gebruik van chemische wapens is ontoelaatbaar, maar wie denkt dat Washington inzit met het lot van de Syrische burgers, dwaalt. Het imperialisme is niet geïnteresseerd in het lot van de Arabische volkeren. Integendeel, sinds 1990 hebben Westerse militaire interventies enkel chaos en vernietiging naar het Midden-Oosten gebracht.

Aan de Franse universiteiten zijn er alsmaar meer studentenbijeenkomsten en blokkades. De studenten verzetten zich tegen de invoering van een selectiesysteem voor wie een universitaire opleiding wil beginnen. Zo wil de Franse regering een einde maken aan de vrije toegang tot de universiteit. Het is een strijd die zich mogelijk als een olievlek zal  uitbreiden, want er is ook al de ruimere beweging die ijvert voor het behoud van de openbare dienstverlening en die wordt aangevoerd door de spoorwegarbeiders.

Spoorwegpersoneel, vuilnismannen, piloten van Air France, elektriciens, studenten ... Het lijkt wel alsof er zich elke week een nieuwe sector aansluit bij de groeiende sociale beweging in Frankrijk. Er broeit iets bij onze zuiderburen en het kan van belang zijn voor de werkende bevolking van heel Europa.

Sinds de putsch van 2016 is de Braziliaanse democratie volledig uitgehold. De gevangenisstraf voor progressieve ex-president Lula, ligt in die lijn. L’humanité interviewde Braziliëkenner Maud Chirio over wat er aan de hand is. 

“Hou je klaar Rusland, onze raketten komen eraan.” Trumps tweet was niet mis te verstaan. Een rechtstreekse confrontatie tussen de twee kerngrootmachten leek opeens akelig dichtbij. Groot-Brittannië en Frankrijk staan te springen om mee te doen. De militaire escalatie moet stoppen, zegt de PVDA. Alle strijdende partijen moeten aan de onderhandelingstafel.
Honderden mensen kwamen ABVV-syndicalisten Bruno Verlaeckt en Tom Devoght in de rechtszaal steunen vrijdagmorgen 13 april. De twee riskeren 5 tot 10 jaar omdat ze deelnamen aan een vakbondsactie tegen de regeringsmaatregelen. Ze worden beschuldigd van “kwaadwillige belemmering van het verkeer”. Een gevaarlijk precedent.
“Handelsoorlogen zijn goed en gemakkelijk te winnen”, zo twitterde VS-president Trump begin maart zijn lang beloofde veldtocht tegen China op gang. Hij kondigde meteen invoerheffingen op staal en aluminium aan. Daarmee komt hij een van zijn belangrijkste verkiezingsbeloftes tegenover de Amerikaanse staalbaronnen na. Maar eigenlijk zou de tweet beter luiden: “Handelsoorlogen zijn gemakkelijk te beginnen maar je weet nooit waar ze eindigen.”

De Franse alternatieve nieuwssite Le Vent Se Lève buigt zich over de PVDA. “In een complex coalitiesysteem en met lokale en federale verkiezingen in aantocht in 2018 en 2019 jaagt de PVDA de traditionele partijen de stuipen op het lijf door oude evenwichten aan het wankelen te brengen. We praatten met David Pestieau, ondervoorzitter van de partij.” Hier enkele uittreksels uit het interview