Voor God en het Geld van Huts

Vorige
Volgende
Thema's
Cultuur

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Dat Fernand Huts, net als de adel en de clerus vroeger, als mecenas fungeert, wordt hem door “culturo-kniezers” niet altijd in dank afgenomen. “De privésector kan nooit in de plaats van de overheid treden, en enkel complementair zijn. Daarom schuilt er een gevaar in de demarche van Huts: je kan kunst- en erfgoedprojecten niet afhankelijk maken van de willekeur van mecenassen of van marktmechanismen” is een veel gehoorde kritiek net als: “…dan vloeit het geld naar de overheid, die dan via objectieve criteria kan beslissen welke cultuurprojecten ze ermee steunt” Alsof het huidige, geëtatiseerde en gepolitiseerd beheer, geen willekeur en marktmechanismen kent. Het meest dramatisch marktmechanisme is dat onze musea niet meer in staat zijn belangrijke stukken te kopen et dat zo, belangrijke collecties zoals deze van Broodthaers onlangs, naar het buitenland vertrekken. Het verhaal in of achter deze tentoonstelling is dat van een hedendaagse ondernemer die vanuit zijn eigen optiek wil aantonen wat ondernemen kan betekenen in de maatschappij. Zijn verhaal mag dan niet altijd de juiste interpretatie zijn van de geschiedenis, maar het is wel prachtig gebracht en zijn verhaal is stimulerend en positief, wat in de huidige context van onze “failed state” zeker lovenswaardig is. België is noch het eerste noch het enige land waar private collecties en private musea verschijnen en Fernand Huts is noch de eerste en noch de enige in België met zo’n belangrijke collectie, maar weinig collecties zijn zo eclectisch als de zijne.
Geachte, Dhr Huts heeft het bij het rechte eind, gedaan met oneindig geleuter, gereglementeer van onze politici. Eerst handelen de resultaten voor onze gemeenschap volgen zeker. De politici lieten zonder reactie "de blijde intrede van Jezus in Brussel van Ensor" naar een stichting in USA vertrekken plus het Merode triptiek. Dat mag volstaan !

De Amerikaanse president Donald Trump is begonnen aan zijn eerste buitenlandse bezoeken. De allereerste bestemming op zijn wereldreis was Saoedi-Arabië, al tientallen jaren een trouwe maar omstreden bondgenoot van de VS.

“Ik heb geen Mexicanen nodig. Ik heb Mexico niet nodig. Jullie gaan betalen voor de muur, of jullie nu willen of niet.” Het is maar een van de vele straffe uitspraken van Trump, gericht tegen zijn buurland en tegen de Mexicaanse migranten in de VS. Cesar Vargas, een Mexicaanse politicoloog die in Gent woont, geeft tekst en uitleg.

“Je vrouw laten werken? Slecht idee”, “Je moet ze behandelen als vuil”, “Ik pak ze bij hun poesje” … Het zijn maar enkele van de vernederende uitspraken die Trump tijdens zijn kiescampagne voor vrouwen in petto had. Nu vertalen die uitspraken zich ook in beleidsdaden. 

“Wat hier getoond wordt, is schokkend”, zei minister van Werk Kris Peeters na het zien van de Pano-reportage van 10 mei over interimwerk bij DHL Aviation.  De verontwaardiging van de minister is behoorlijk misplaatst. Hij en zijn collega’s weten maar al te goed hoe op de arbeidsmarkt met interims wordt omgegaan.

In de jaren 1950 hekelde folkzanger Woodie Guthrie in zijn lied Old Man Trump het racisme van Fred Trump, de grootvader van Donald. Maar die doet voor zijn opa helemaal niet onder, zo blijkt.

Leraars die eigen lesmateriaal aankopen, zwemlessen die worden geschrapt, scholen die acties opzetten voor wat extra geld ... Het zijn geen alleenstaande gevallen. De katholieke onderwijskoepel trekt dan ook aan de alarmbel over het tekort aan werkingsmiddelen in het onderwijs. De PVDA stelt voor om via de miljonairstaks zwaar te investeren in leerkrachten, middelen en scholenbouw.

Een van de meest besproken en mysterieuze aspecten bij de start van Trumps presidentschap, is zijn relatie met Rusland. Tijdens de verkiezingscampagne verbaasde Trump vriend en vijand met zijn lovende uitspraken over Poetin. Een van de vele provocaties waarmee hij de aandacht wilde trekken? Eens verkozen, bleek er veel meer aan de hand.

Met The Coming War on China wil John Pilger de wereld wakker schudden. Terwijl het Midden-Oosten brandt, heeft president Obama de voorbije vier jaar China militair omsingeld. Pilger vreest een gevaarlijke confrontatie, die al dan niet bedoeld tot een kernoorlog kan leiden. De Britse krant Morning Star, zustermedium van Solidair, sprak er met hem over.

Valse beloftes en kiezersbedrog zijn in de politiek zo oud als de straat, maar Donald Trump gaat nog een paar stappen verder. Leugens zijn de nieuwe standaard. Hij surft mee op een golf van haatcampagnes die op sociale media aangevuurd worden door extreemrechts. Media en wetenschappers worden geïntimideerd of gemuilkorfd. Niemand kan er naast kijken: het ‘trumpisme’ is een gevaarlijke nieuwe stijl van bewind voeren.

In Nederland, Frankrijk en Duitsland kennen de socialistische partijen die vasthouden aan de liberale dogma’s nederlaag na nederlaag. In Groot-Brittannië kiest Labourleider Jeremy Corbyn resoluut voor een breuk met deze dogma’s. En deze keuze kan rekenen op veel bijval van de Britten.