Voor God en het Geld van Huts

Vorige
Volgende
Thema's
Cultuur

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Dat Fernand Huts, net als de adel en de clerus vroeger, als mecenas fungeert, wordt hem door “culturo-kniezers” niet altijd in dank afgenomen. “De privésector kan nooit in de plaats van de overheid treden, en enkel complementair zijn. Daarom schuilt er een gevaar in de demarche van Huts: je kan kunst- en erfgoedprojecten niet afhankelijk maken van de willekeur van mecenassen of van marktmechanismen” is een veel gehoorde kritiek net als: “…dan vloeit het geld naar de overheid, die dan via objectieve criteria kan beslissen welke cultuurprojecten ze ermee steunt” Alsof het huidige, geëtatiseerde en gepolitiseerd beheer, geen willekeur en marktmechanismen kent. Het meest dramatisch marktmechanisme is dat onze musea niet meer in staat zijn belangrijke stukken te kopen et dat zo, belangrijke collecties zoals deze van Broodthaers onlangs, naar het buitenland vertrekken. Het verhaal in of achter deze tentoonstelling is dat van een hedendaagse ondernemer die vanuit zijn eigen optiek wil aantonen wat ondernemen kan betekenen in de maatschappij. Zijn verhaal mag dan niet altijd de juiste interpretatie zijn van de geschiedenis, maar het is wel prachtig gebracht en zijn verhaal is stimulerend en positief, wat in de huidige context van onze “failed state” zeker lovenswaardig is. België is noch het eerste noch het enige land waar private collecties en private musea verschijnen en Fernand Huts is noch de eerste en noch de enige in België met zo’n belangrijke collectie, maar weinig collecties zijn zo eclectisch als de zijne.
Geachte, Dhr Huts heeft het bij het rechte eind, gedaan met oneindig geleuter, gereglementeer van onze politici. Eerst handelen de resultaten voor onze gemeenschap volgen zeker. De politici lieten zonder reactie "de blijde intrede van Jezus in Brussel van Ensor" naar een stichting in USA vertrekken plus het Merode triptiek. Dat mag volstaan !

Het boek “Le Bruxelles des révolutionnaires” is een collectief werk onder de leiding van historica Anne Morelli. In dit rijk geïllustreerde boek volgt de lezer de sporen van de revolutie van 1830 om aan te komen in “Brussel, terrein van actie en stadsstrijd”, langs de “volkse” Grote Markt of de plaatsen in de hoofdstad waar Marx, Lenin, Victor Hugo … regelmatig kwamen. Hier de inleiding van het boek door de redactrice.

Wie het boek Graailand van Peter Mertens leest, komt geregeld de naam Ewald Engelen tegen. De Nederlandse financieel geograaf is niet bepaald mals voor de financiële en politiek elites. Hij pleit onomwonden voor een links populisme, dat de oprukkende rechtse hordes kan verslaan.

Een film over de sociale zekerheid. Dat hadden we nog niet gehad. Solidair sprak met Gilles Perret, de maker van La Sociale, over de lange strijd die voorafging aan de invoering van de sociale zekerheid, én de link met vandaag.

Met een extra investering van amper 5.700 euro had de verwoestende brand in de Londense woontoren wellicht voorkomen kunnen worden. Toen PVDA-volksvertegenwoordiger Marco Van Hees aan minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) vroeg of we in België voldoende inzetten op preventie om zo’n ramp te vermijden, bleef het akelig stil aan de overkant.

In de pers duiken de laatste weken beelden op van gewelddadige straatprotesten in Venezuela gericht tegen president Maduro en zijn regering. Het lijkt erop dat het imperialisme opnieuw wakker is geworden en er voor het Latijns-Amerikaanse continent een nieuwe tijd aanbreekt. 

Vorig jaar waren meer dan 1.000 vrijwilligers actief op ManiFiesta. De editie 2017 wordt volop voorbereid. We willen er opnieuw een schitterend feest van maken.

Na vier jaar internationaal onderzoek concludeerden meer dan 400 wetenschappers dat de industriële landbouw schadelijk is voor klimaat, gezondheid, economie, ontwikkeling en milieu. De toekomst ligt bij de agro-ecologie, klinkt het. Ook als er tegen 2050 negen miljard mensen te voeden zijn. 

Jeremy Corbyn is de verrassende winnaar van de Britse parlementsverkiezingen. Hij houdt de Conservatieven van de absolute meerderheid. De media, het establishment en zelfs zijn eigen partij deden nochtans alles om Corbyn te saboteren. Maar Corbyns authentiek linkse verhaal sloeg aan. Net als Mélenchon in Frankrijk en Sanders in de VS sprak Corbyn vooral jongeren en werkende mensen aan. 63% van de jongeren stemde Labour. Dat kan een aanzet zijn voor een brede sociale beweging.

Het gebeurt niet alle dagen: een nieuwe speler in het medialandschap. Met de fusies van kranten en tijdschriften in steeds grotere mediagiganten is de verschijning van een nieuw links medium op zich al een verfrissende gebeurtenis. 

In zijn laatste roman Soumission voorspelt de Franse schrijver Michel Houellebecq dat de Franse presidentsverkiezingen van 2022 gewonnen worden door een conservatieve moslimpartij. Theatergezelschap Action Zoo Humain en regisseur Johan Simons van NTGent maakten op basis van deze relroman een opmerkelijke voorstelling: Onderworpen.