Voetbalsupporters die gemanipuleerd werden door extreemrechts?

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Zeer correcte paragraaf "In eerste instantie bestempelen veel van deze supporters zich als hooligans. Voor hen is geweld een vertrouwd expressiemiddel. Dat geweld komt regelmatig voor bij de rivaliserende supportersgroepen van de diverse clubs. Hier werd het gebruikt tegen personen van buitenlandse origine en burgers die uiting gaven aan hun rouw voor de slachtoffers van de aanslagen in Brussel." Even verder wordt de analyse: "Ze willen gebruikmaken van de woede die de terroristische aanslagen oproepen om een regering aan te klagen die ... Daarmee doen ze precies wat de terroristen-jihadisten willen: mensen tegen elkaar opzetten, racisme aanwakkeren en nieuwe oorlogen voorbereiden." Mensen tegen elkaar opzetten, racisme aanwakkeren, oorlogen voorbereiden, dat is niet wat ik versta onder de "regering aanklagen" of een fout beleid in het algemeen. Integendeel. De aanslagen passen perfect in de logica van de regering en racisme, verdeeldheid en oorlog ook. De woede van deze mensen is zeer terecht en deze woede en hun "vertrouwd expressiemiddel" worden nu misbruikt en zouden beter gericht worden tegen de ware veroorzakers van terrorisme, o.a. effectief tegen het foute beleid en tegen het systeem in het algemeen. Want het draait uiteraard niet enkel om een foute regering. Een verandering van regering gaat aan de zaak in essentie niks veranderen. Het is goed te begrijpen dat voor bepaalde mensen het niet meer volstaat een paar kaarsen te branden aan de Beurs.

Een paar dagen voor de Europese Unie de 60ste verjaardag van het Verdrag van Rome viert, betoogden ruim 1.000 mensen op 24 maart voor het Europees Parlement in Brussel. Het ABVV, dat tot de actie had opgeroepen, eist efficiënte maatregelen tegen sociale dumping. 

Steeds meer bedrijven voeren tijdelijke werknemers in. Dat gaat vaak via onderaannemers. De bedoeling? Belgische loon- en arbeidsvoorwaarden ontwijken. En ondermijnen.

Overzicht van de inhoud van ons aprilnummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.

Nog nooit deden vrijhandelsakkoorden zoveel stof opwaaien als TTIP en CETA. Line De Witte schreef er een boek over: TTIP en CETA voor beginners. Is het gevaar geweken?. In dit uittreksel heeft ze het over het Noord-Amerikaanse NAFTA-akkoord, dat de werknemers loon en jobs kostte. Een voorpublicatie.

Verpleegkundigen, ziekenhuis- en rusthuispersoneel en sociaalwerkers kwamen allemaal samen op straat voor een werkbare job en tegen de besparingen. Opmerkelijk: de Belgische zorgmensen staan niet alleen. Ook in andere Europese landen staat de zorg onder druk voor personeel en zorgbehoevenden. Én gaan werknemers en patiënten gaan in verzet.

In een atheneum in Flémalle, nabij Luik, laat de verwarming het al enkele jaren herhaaldelijk afweten. Om daar verandering in te brengen, besloten de leerlingen in staking te gaan. 

Het Europees Hof van Justitie bepaalde vorige week in een arrest dat bedrijven een hoofddoek mogen verbieden voor zichtbare functies. In een opiniestuk in Knack protesteerde een indrukwekkende reeks vrouwen- en middenveldorganisaties tegen dit arrest. Ze  willen niet dat vrouwen die een hoofddoek dragen tot de achterkamers van onze economie en maatschappij veroordeeld worden. Maartje De Vries, voorzitster van Marianne, de vrouwenbeweging van de PVDA, licht het arrest toe.

Voor de vierde keer op rij, op nauwelijks een jaar tijd, betoogden vandaag meer dan 15.000 werknemers uit de zorg, welzijn en cultuur. Ze eisen dat de regeringen in ons land middelen vrijmaken voor de non-profit. Middelen die moeten leiden tot betere werkomstandigheden en meer kwalitatieve zorg.

Politici à la Trump, Wilders, Le Pen en dichter bij huis Francken en Dewinter, zetten mensen tegen elkaar op. Samenlevingsopbouw gaat daar lijnrecht tegenin en werkt elke dag aan verbinding en diversiteit.

En de boer, hij ploegde voort. Tegen wil en dank. Niet dat het hem veel erkenning oplevert. Geregeld ziet de boer zich genoodzaakt om de straat op te trekken en luidkeels te roepen om een rechtvaardig beleid. Op 23 maart 1971 gebeurt dat in Brussel, bij een massale betoging tegen het gemeenschappelijke Europese Landbouwbeleid dat vanaf 1968 in uitvoering kwam.