Syrië: gevaarlijke escalatie na chemische horror

Foto AFB / Belga
Foto AFB / Belga

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Dag Marc, is het ook geen profileringsdrang naar de ganse wereld om te tonen over welke gewapende macht een land beschikt en dat het bereid is wapens te gebruiken. Ik denk nu ook aan Iran, China en Noord-Korea. Reynders liet weten de unilaterale aanval te begrijpen, maar hoopt dat ze niet escaleert en pleit voor een politieke oplossing. Vandeput zegt dat deze aanval niet kadert binnen de acties van de coalitie om Daesh te bestrijden. De logica zegt inderdaad dat er eerst een onderzoek moet komen vanwaar die wapens komen, wat er precies gebeurde en wie er verantwoordelijk is. Al die conflicten zijn waanzinnig. Leed veroorzaakt door kleine kliekjes mensen met wapens die hun eigen belangen opleggen. Verder strijden voor een wereld zonder macht en machtsstructuren. Er komen altijd brokken van, ellende, menselijk leed. Hoe lang gaat dit kleine unieke aardbolletje dit hakken, versplinteren en doden nog verdragen? Werk op de plank voor de vredesbeweging.
Ten eerste is de aanval van de Amerikanen een inbreuk tegen hun eigen grondwet, gezien oorlogsdaden slechts met toestemming van het US Congress mogen gebeuren en dat is er niet. Ten tweede heeft de VS en bijv Engeland in zaken chemische oorlogsvoering weinig recht van spreken: De VS in Vietnam met agent orange en het VK met sarin testen zelf op eigen soldaten, zie Ronald George Maddison zaak. Ten derde we tonen slachtoffers kinderen maar als die de gruwel ontvluchten dan mogen ze verdrinken (Theo Francken) vanwege het aanzuigeffect.
De aanval op de luchtmachtbasis was vooral voor de show. Rusland werd op voorhand ingelicht en het functioneren van de basis kwam niet in het gedrang. De bewijzen voor wie de chemische aanval heeft gepleegd zijn en zullen ook nooit worden getoond. De Amerikaanse regering heeft de gewoonte om feiten naar buiten te brengen maar dat nooit te staven. En de Amerikaanse media heeft de gewoonte om zich geen vragen te stellen en alles klakkeloos over te nemen. Het Amerikaanse volk leeft in een bubbel van bedrog. De top 50 grootste bedrijven van de verenigde staten hebben de laatste jaren 5 miljard geïnvesteerd in donaties aan politici in de VS. Onderzoek ven Princeton Université toont aan dat de publieke opini in de VS geen invloed heeft op het beleid, en dat donaties een directe invloed hebben. De return on investment van die bedrijven is 5 triljoen aan subsidies en voordelige maatregelen allerhande. Ook de wapenindustrie mag geld doneren aan senatoren. Oorlog is big business. Amerika is een land waar ze corruptie legaal hebben gemaakt. En zowel republikeinen als democraten voelen zich goed bij dit systeem, mensen als Nancy Pelosi zijn zo corrupt als Donald Trump. Dat is volgens mij ook het probleem van Europa. Zolang ze niet de mensen maar de grote corporations vertegenwoordigen kan dit project niet slagen. De oorlog in Syrië interesseert de ware machthebbers van de VS niet. Moest Syrië een beursgenoteerd bedrijf zijn dan was die oorlog al lang opgelost.

“Ik heb geen Mexicanen nodig. Ik heb Mexico niet nodig. Jullie gaan betalen voor de muur, of jullie nu willen of niet.” Het is maar een van de vele straffe uitspraken van Trump, gericht tegen zijn buurland en tegen de Mexicaanse migranten in de VS. Cesar Vargas, een Mexicaanse politicoloog die in Gent woont, geeft tekst en uitleg.

“Je vrouw laten werken? Slecht idee”, “Je moet ze behandelen als vuil”, “Ik pak ze bij hun poesje” … Het zijn maar enkele van de vernederende uitspraken die Trump tijdens zijn kiescampagne voor vrouwen in petto had. Nu vertalen die uitspraken zich ook in beleidsdaden. 

“Wat hier getoond wordt, is schokkend”, zei minister van Werk Kris Peeters na het zien van de Pano-reportage van 10 mei over interimwerk bij DHL Aviation.  De verontwaardiging van de minister is behoorlijk misplaatst. Hij en zijn collega’s weten maar al te goed hoe op de arbeidsmarkt met interims wordt omgegaan.

In de jaren 1950 hekelde folkzanger Woodie Guthrie in zijn lied Old Man Trump het racisme van Fred Trump, de grootvader van Donald. Maar die doet voor zijn opa helemaal niet onder, zo blijkt.

Leraars die eigen lesmateriaal aankopen, zwemlessen die worden geschrapt, scholen die acties opzetten voor wat extra geld ... Het zijn geen alleenstaande gevallen. De katholieke onderwijskoepel trekt dan ook aan de alarmbel over het tekort aan werkingsmiddelen in het onderwijs. De PVDA stelt voor om via de miljonairstaks zwaar te investeren in leerkrachten, middelen en scholenbouw.

Een van de meest besproken en mysterieuze aspecten bij de start van Trumps presidentschap, is zijn relatie met Rusland. Tijdens de verkiezingscampagne verbaasde Trump vriend en vijand met zijn lovende uitspraken over Poetin. Een van de vele provocaties waarmee hij de aandacht wilde trekken? Eens verkozen, bleek er veel meer aan de hand.

Met The Coming War on China wil John Pilger de wereld wakker schudden. Terwijl het Midden-Oosten brandt, heeft president Obama de voorbije vier jaar China militair omsingeld. Pilger vreest een gevaarlijke confrontatie, die al dan niet bedoeld tot een kernoorlog kan leiden. De Britse krant Morning Star, zustermedium van Solidair, sprak er met hem over.

Valse beloftes en kiezersbedrog zijn in de politiek zo oud als de straat, maar Donald Trump gaat nog een paar stappen verder. Leugens zijn de nieuwe standaard. Hij surft mee op een golf van haatcampagnes die op sociale media aangevuurd worden door extreemrechts. Media en wetenschappers worden geïntimideerd of gemuilkorfd. Niemand kan er naast kijken: het ‘trumpisme’ is een gevaarlijke nieuwe stijl van bewind voeren.

In Nederland, Frankrijk en Duitsland kennen de socialistische partijen die vasthouden aan de liberale dogma’s nederlaag na nederlaag. In Groot-Brittannië kiest Labourleider Jeremy Corbyn resoluut voor een breuk met deze dogma’s. En deze keuze kan rekenen op veel bijval van de Britten.

Sinds 17 april 2017 zijn 1.700 Palestijnse politieke gevangenen in hongerstaking. Zowel de ernst van hun beslissing als de eenvoud van hun eisen, getuigt van de onmenselijke behandeling die de Palestijnen ondergaan in de Israëlische gevangenissen. Fiona Ben Chekroun volgt de situatie op in Palestina en getuigt.