Standpunt | Staking spoorwegen

Foto Solidair, han Soete
Foto Solidair, han Soete
Thema's
Spoor

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Kan u me vertellen waarom de voorgestelde maatregelen onaanvaardbaar zijn voor de reizigers?
omdat het natuurlijk ook de veiligheid, stiptheid van het ferroviaire verkeer in gevaar brengt & dus ook voor de reizigers als men minder technici heeft om het materiaal te onderhouden (men wil 7000 banen laten afvloeien, deze worden niet vervangen) dat al dateert van de jaren 80, ontstaan er meer pannes, meer vertraging, ... meer ontevreden reizigers ? Indien seinwachters shiften van 12u moeten werken, indien machinisten telkens maar minder pauze krijgen (wat nou al het geval is) na een anderhalf uur lange rit voorbeeld nr Charleroi, en die zitten er niet met hun handen te draaien of frieten te bakken, no, ze moeten n hele rit lang geconcentreerd blijven letten op de lijn, alleen ... om dan tien minuutjes te kunnen rusten, rust die vervalt indien er vertraging is (m.a.w. met vertraging aankomen = met vertraging vertrekken wegens de bijna nihil rustpauze) en weer te vertrekken nr Antwerpen, denk je dat dit ten goede komt aan de veiligheid ? Denk je dat dit geen ongevallen zou kunnen veroorzaken ? het is de regering die deze maatregelen oplegt, bespaart maar dan wel subsidies blijft geven aan vervuilende bedrijfswagens ???!!! besparingen die ten koste zullen gaan van de goede werking van het ferroviaire verkeer . . . zodus die staking, ok op korte termijn heeft het als gevolg dat men niet op zijn bestemming kan geraken 1 a 2 dagen via de trein , maar op lange termijn, gaat het om een permanent effect, en ook voor jou beste reiziger, met name de reductie van de kwaliteit van de dienstverlening (weeral duurdere tickets, enz) 1 woord : solidariteit mensen tegen elkaar opzetten, dat kan de regering goed dat is er gecreëerd door de massa media kranten, zodanig dat de ware schuldige buiten schot blijft, sluw, dat wel, divide et impera maar hopelijk gaan de ogen van de mensen snel open groet ! kikow

Een paar dagen voor de Europese Unie de 60ste verjaardag van het Verdrag van Rome viert, betoogden ruim 1.000 mensen op 24 maart voor het Europees Parlement in Brussel. Het ABVV, dat tot de actie had opgeroepen, eist efficiënte maatregelen tegen sociale dumping. 

Steeds meer bedrijven voeren tijdelijke werknemers in. Dat gaat vaak via onderaannemers. De bedoeling? Belgische loon- en arbeidsvoorwaarden ontwijken. En ondermijnen.

Overzicht van de inhoud van ons aprilnummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.

Nog nooit deden vrijhandelsakkoorden zoveel stof opwaaien als TTIP en CETA. Line De Witte schreef er een boek over: TTIP en CETA voor beginners. Is het gevaar geweken?. In dit uittreksel heeft ze het over het Noord-Amerikaanse NAFTA-akkoord, dat de werknemers loon en jobs kostte. Een voorpublicatie.

Verpleegkundigen, ziekenhuis- en rusthuispersoneel en sociaalwerkers kwamen allemaal samen op straat voor een werkbare job en tegen de besparingen. Opmerkelijk: de Belgische zorgmensen staan niet alleen. Ook in andere Europese landen staat de zorg onder druk voor personeel en zorgbehoevenden. Én gaan werknemers en patiënten gaan in verzet.

In een atheneum in Flémalle, nabij Luik, laat de verwarming het al enkele jaren herhaaldelijk afweten. Om daar verandering in te brengen, besloten de leerlingen in staking te gaan. 

Het Europees Hof van Justitie bepaalde vorige week in een arrest dat bedrijven een hoofddoek mogen verbieden voor zichtbare functies. In een opiniestuk in Knack protesteerde een indrukwekkende reeks vrouwen- en middenveldorganisaties tegen dit arrest. Ze  willen niet dat vrouwen die een hoofddoek dragen tot de achterkamers van onze economie en maatschappij veroordeeld worden. Maartje De Vries, voorzitster van Marianne, de vrouwenbeweging van de PVDA, licht het arrest toe.

Voor de vierde keer op rij, op nauwelijks een jaar tijd, betoogden vandaag meer dan 15.000 werknemers uit de zorg, welzijn en cultuur. Ze eisen dat de regeringen in ons land middelen vrijmaken voor de non-profit. Middelen die moeten leiden tot betere werkomstandigheden en meer kwalitatieve zorg.

Politici à la Trump, Wilders, Le Pen en dichter bij huis Francken en Dewinter, zetten mensen tegen elkaar op. Samenlevingsopbouw gaat daar lijnrecht tegenin en werkt elke dag aan verbinding en diversiteit.

En de boer, hij ploegde voort. Tegen wil en dank. Niet dat het hem veel erkenning oplevert. Geregeld ziet de boer zich genoodzaakt om de straat op te trekken en luidkeels te roepen om een rechtvaardig beleid. Op 23 maart 1971 gebeurt dat in Brussel, bij een massale betoging tegen het gemeenschappelijke Europese Landbouwbeleid dat vanaf 1968 in uitvoering kwam.