Spanjaarden eisen hun democratie terug

Thema's
Democratie

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Mijn vader zei altijd: 'Het moet eerst nog slechter worden voor het beter wordt'. Laat ons hopen dat hij gelijk had en dat de afbraak en de ravage die neoliberaal rechts nu overal in Europa (en bij uitbreiding in de wereld) aanricht de voorbode is van wat veel mooiers: een sociaal links alternatief.
Ook hier geldt weer dat de kiezer het zal uitmaken. Als de PSOE kiezer het in meerderheid werkelijk zo schandalig vindt dat de partij met de conservatieven samenwerkt in plaats van met 'consequent links', zal deze kiezer de PSOE beslist afstraffen en op links stemmen. Voorlopig weten we niet of dat zo is. De kiezer heeft in elk geval niet in voldoende grote getale op ' consequent links' gestemd en met de gevolgen daarvan moeten we leven. De kiezer bepaalt, of zo moet dat, wel het beleid en niet een (meer of minder luidruchtige) groep demonstranten op straat. Overigens moeten demonstraties wel ruim baan krijgen. Of het een goede zaak is om het overheidstekort te laten oplopen is weer een heel andere vraag. Wat als de Spanjaarden overheidsobligaties niet meer verkocht krijgen of hoge rente's moeten betalen? Zoiets kan een gevolg zijn van te hoge bestedingen. Wat is het antwoord van links hier op? Het is allemaal niet zo gemakkelijk, Elke regering zou graag alle noden van de bevolking lenigen, op korte en lange termijn. Het is niet omdat andere strategische keuze's gemaakt worden dat de een of de andere partij 'asociaal' is. Je kunt je boterham niet tegelijk opeten en bewaren.
Je mag er wel aan toe voegen dat Pablo Iglesias het vertikte om Pedro Sanchez te steunen bij de vorige" investidura" en daarmee de start van een linkse regering (inclusief Podemos en IU) zelf de grond in boorde.

Het op 11 maart verkozen Cubaanse parlement heeft in Havana een nieuwe Staatsraad en een nieuwe president verkozen. Tien jaar geleden kondigde Raúl Castro aan dat hij in 2018 de macht zou doorgeven.

Binnen welk soort defensiebeleid willen we de nieuwe gevechtsvliegtuigen inzetten? Willen we ons luchtruim bewaken of moeten we een prominente rol spelen in militaire interventies? En waarom is België een van de weinige landen waar Amerikaanse kernbommen liggen? Er is geen democratisch en transparant debat mogelijk als we deze fundamentele kwesties niet scherp stellen.

19 april werd een nieuwe actiedag tegen de plannen van president Emmanuel Macron en van de Europese Unie. Spoorarbeiders, studenten, verpleegsters en vele anderen trokken eens te meer de straat op. Ook Belgische arbeiders en studenten waren present. Een reportage vanuit Rijsel en Parijs.

Vanaf 1 april 2018 – nee, dit is geen aprilvis – krijgen de meeste langdurig zieke werknemers die om medische redenen deeltijds het werk hervatten, een lagere ziekte-uitkering. Vooral werknemers met een laag inkomen zullen de gevolgen van deze nieuwe maatregel voelen.

Waarom besloten de Verenigde Staten op vrijdag 13 april Syrië aan te vallen? Het gebruik van chemische wapens is ontoelaatbaar, maar wie denkt dat Washington inzit met het lot van de Syrische burgers, dwaalt. Het imperialisme is niet geïnteresseerd in het lot van de Arabische volkeren. Integendeel, sinds 1990 hebben Westerse militaire interventies enkel chaos en vernietiging naar het Midden-Oosten gebracht.

Aan de Franse universiteiten zijn er alsmaar meer studentenbijeenkomsten en blokkades. De studenten verzetten zich tegen de invoering van een selectiesysteem voor wie een universitaire opleiding wil beginnen. Zo wil de Franse regering een einde maken aan de vrije toegang tot de universiteit. Het is een strijd die zich mogelijk als een olievlek zal  uitbreiden, want er is ook al de ruimere beweging die ijvert voor het behoud van de openbare dienstverlening en die wordt aangevoerd door de spoorwegarbeiders.

Spoorwegpersoneel, vuilnismannen, piloten van Air France, elektriciens, studenten ... Het lijkt wel alsof er zich elke week een nieuwe sector aansluit bij de groeiende sociale beweging in Frankrijk. Er broeit iets bij onze zuiderburen en het kan van belang zijn voor de werkende bevolking van heel Europa.

Sinds de putsch van 2016 is de Braziliaanse democratie volledig uitgehold. De gevangenisstraf voor progressieve ex-president Lula, ligt in die lijn. L’humanité interviewde Braziliëkenner Maud Chirio over wat er aan de hand is. 

“Hou je klaar Rusland, onze raketten komen eraan.” Trumps tweet was niet mis te verstaan. Een rechtstreekse confrontatie tussen de twee kerngrootmachten leek opeens akelig dichtbij. Groot-Brittannië en Frankrijk staan te springen om mee te doen. De militaire escalatie moet stoppen, zegt de PVDA. Alle strijdende partijen moeten aan de onderhandelingstafel.
Honderden mensen kwamen ABVV-syndicalisten Bruno Verlaeckt en Tom Devoght in de rechtszaal steunen vrijdagmorgen 13 april. De twee riskeren 5 tot 10 jaar omdat ze deelnamen aan een vakbondsactie tegen de regeringsmaatregelen. Ze worden beschuldigd van “kwaadwillige belemmering van het verkeer”. Een gevaarlijk precedent.