Niemand wordt geboren als racist

Ramzi Mohammad Kaddouri © Facebook
Ramzi Mohammad Kaddouri © Facebook
Thema's
Racisme

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Marokkanen zijn heel vriendelijke gastvrije mensen heb ik meermaals mogen vernemen van Vlamingen die naar Marokko op reis waren geweest. Ook ik heb goede ervaringen met Marokkaanse mensen die hier in Vlaanderen wonen. Marokkanen geen economische meerwaarde in België zou ik ook niet durven beweren. Wat dacht Francken o.a. van de vele voedingszaken, eethuizen en andere handelshuizen, verplegers, dokters e.a. van Marokkaanse afkomst hier in België. En de handarbeiders in bedrijven. In de streek van Kortrijk heb ik destijds ook tussen vele Marokkanen gewerkt. Niet vergeten dat er ook veel discriminatie is vanwege werkgevers tegenover Marokkanen. De Vlaamse leeuwenvlag is tegenwoordig meer het symbool van rechts nationalisme geworden wat een voedingsbodem is waaruit racisme ontstaat. En dit dankzij de politieke partijen die hierdoor de Vlaamse leeuwenvlag bevuilen.
Xenofobie en racisme zijn de laatste jaren (alweer?) aan een gevaarlijke opmars bezig in België en de rest van Europa; met dank aan de haatzaaiers die profiteren van de verdeeldheid in onze maatschappij en handig van de sociale media gebruik maken om nog meer onwaarheden te verspreiden. Laat het antiracisme niet in dezelfde goedkope retoriek vervallen; diversiteit en multiculturaliteit zijn een complex gegeven - een verhaal dat we niet zomaar even met een slogan of tweet een verkocht krijgen. We moeten mensen ervan overtuigen om te blijven luisteren naar elkaar - naar de verhalen van zij die dagelijks met uitsluiting geconfronteerd worden - en zich te blijven openstellen voor 'de andere kant van het verhaalt'. Als we ons gaan opsluiten in ons eigen gelijk - allochtoon versus autochtoon, arm versus rijk, religieus of niet - dan verliezen we uiteindelijk allemaal. Als we dit soort racisme willen 'uitroeien', dan moeten we het eerst beter begrijpen en leren waar het vandaan komt. We hebben nog een lange weg af te leggen, maar samen komen we er.

Een paar dagen voor de Europese Unie de 60ste verjaardag van het Verdrag van Rome viert, betoogden ruim 1.000 mensen op 24 maart voor het Europees Parlement in Brussel. Het ABVV, dat tot de actie had opgeroepen, eist efficiënte maatregelen tegen sociale dumping. 

Steeds meer bedrijven voeren tijdelijke werknemers in. Dat gaat vaak via onderaannemers. De bedoeling? Belgische loon- en arbeidsvoorwaarden ontwijken. En ondermijnen.

Overzicht van de inhoud van ons aprilnummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.

Nog nooit deden vrijhandelsakkoorden zoveel stof opwaaien als TTIP en CETA. Line De Witte schreef er een boek over: TTIP en CETA voor beginners. Is het gevaar geweken?. In dit uittreksel heeft ze het over het Noord-Amerikaanse NAFTA-akkoord, dat de werknemers loon en jobs kostte. Een voorpublicatie.

Verpleegkundigen, ziekenhuis- en rusthuispersoneel en sociaalwerkers kwamen allemaal samen op straat voor een werkbare job en tegen de besparingen. Opmerkelijk: de Belgische zorgmensen staan niet alleen. Ook in andere Europese landen staat de zorg onder druk voor personeel en zorgbehoevenden. Én gaan werknemers en patiënten gaan in verzet.

In een atheneum in Flémalle, nabij Luik, laat de verwarming het al enkele jaren herhaaldelijk afweten. Om daar verandering in te brengen, besloten de leerlingen in staking te gaan. 

Het Europees Hof van Justitie bepaalde vorige week in een arrest dat bedrijven een hoofddoek mogen verbieden voor zichtbare functies. In een opiniestuk in Knack protesteerde een indrukwekkende reeks vrouwen- en middenveldorganisaties tegen dit arrest. Ze  willen niet dat vrouwen die een hoofddoek dragen tot de achterkamers van onze economie en maatschappij veroordeeld worden. Maartje De Vries, voorzitster van Marianne, de vrouwenbeweging van de PVDA, licht het arrest toe.

Voor de vierde keer op rij, op nauwelijks een jaar tijd, betoogden vandaag meer dan 15.000 werknemers uit de zorg, welzijn en cultuur. Ze eisen dat de regeringen in ons land middelen vrijmaken voor de non-profit. Middelen die moeten leiden tot betere werkomstandigheden en meer kwalitatieve zorg.

Politici à la Trump, Wilders, Le Pen en dichter bij huis Francken en Dewinter, zetten mensen tegen elkaar op. Samenlevingsopbouw gaat daar lijnrecht tegenin en werkt elke dag aan verbinding en diversiteit.

En de boer, hij ploegde voort. Tegen wil en dank. Niet dat het hem veel erkenning oplevert. Geregeld ziet de boer zich genoodzaakt om de straat op te trekken en luidkeels te roepen om een rechtvaardig beleid. Op 23 maart 1971 gebeurt dat in Brussel, bij een massale betoging tegen het gemeenschappelijke Europese Landbouwbeleid dat vanaf 1968 in uitvoering kwam.