Moet Witte Woede opnieuw de straat op?

Foto Solidair, han Soete
Foto Solidair, han Soete
Thema's
Non-profit

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

De witte woede zou beter massaal aansluiten bij de PVDA/PTB zodat ze het parlement kunnen bevolken en daar zeggenschap krijgen over hun lot.
Zou dat zo al niet (een beetje) zijn, denkt ge ? .
Ik lees het 1e stuk van jullie artikel, en ik val - alweer - bijna van mijn stoel. Wanneer gaan ze het nu EINDELIJK eens hebben over de werkomstandigheden / gebrek aan materiaal / opvang van de zorgverleners, enz.. die als VERZORGENDEN werken bij bejaarden / gehandicapten en dementerende mensen aan huis. Toen ik dat beroep - uit noodzaak - begon op mijn 48e jaar, na 1 jaar scholing, opgelegd door de RVA kon ik onmiddellijk aan de slag. Ik heb dat zo gedaan omdat mijn man terminaal was en ik enkel wat bijverdiende. Na zijn overlijden zou ik het niet meer trekken op financieel gebied, dus de zorgsector was de enige met werkzekerheid. Wij werkten toen in shiften van 4 u. bij de mensen, op hier en daar een uitzondering na... Ons takenpakket : mensen wassen, verschonen, ontbijt maken & geven, boodschappen doen, eten klaar maken, incontinentiemateriaal verschonen, drinken tussenin geven tegen uitdroging. In de namiddag was dan afwas doen, een gedeelte van de kuis, was doen, ophangen vr drogen, strijken, verstelwerk, haar wassen, en desgevallend ook knippen, of krulspelden bij de dames inleggen. Voor we naar huis gingen, smeerden we dan ook nog de boterhammen voor 's avonds, eventueel met een potje soep om op te warmen in de micro, of aan potje yoghurt... Losse uurtjes werden ingevuld met ofwel administratie / betalingen of hand- en voet- verzorging. Wij stonden ook in voor het poetsen van het huis / appartement, en al eens meegaan naar oogarts, enz. Samen eens een kleine wandeling was er ook bij, Ik zal nog wel één en ander vergeten zijn, maar dat waren de hoofdpunten. Dus het fabeltje van bij een madammeke gaan zitten met een koffie en een koekje : HEB IK NOOIT MEEGEMAAKT !! In vele gevallen moesten wij ook nog voor de familie een dagboekje bijhouden en daarin noteren wat / hoeveel ze gegeten hadden, wat werk we hadden gedaan, de stoelgang, enz.. Ook een kasboek moest bijgehouden worden. Voor de huisarts was dan ook nog een dagboekje met de algemene toestand, en/of eventuele abnormaliteiten zoals diarree, hoesten, weinig eetlust, slaapgedrag, enz... Nu is deze situatie sinds een paar jaar gewijzigd. De diensten mogen zo weinig mogelijk nog 4 u. diensten aanbieden. 2 uurtjes, desnoods 2 à 3 x per week. Dus wat doet een verzorgende nu nog aan huis op 1 u 45 min (want er valt 15 min. verplaatsingstijd af!!) : samen rap de boodschappen opschrijven, gaan winkelen, thuis alles uitpakken & wegsteken, en aan het eten beginnen. Ik heb ondervonden dat de meesten nog ALTIJD hun eigen potje verkiezen boven dat van een traiteur, of een dienstencentrum. In het laatste geval zitten ze heel dikwijls met het probleem dat ze er niet zelf geraken en hoe geraak je er dan ?? Af en toe nog eens wat was draaien, of een strijkje doen. En met je tong op je tenen spurt je naar je 2e cliënt. Dat doe je dan zo 4 x per dag. Ik zie jonge vrouwen van 25/35 jaar, zelfs nog zonder kinderen thuis, die dit systeem NU al niet meer aankunnen. Ze komen 's avonds thuis en het liefst zouden ze direct gaan slapen. Ik stel mij de vraag : HOE GAAN DIE VROUWEN ER BIJLOPEN ALS ZE 45 of 55 jaar zijn. We zijn nog steeds niet herkend als "ZWARE BEROEPEN" alhoewel we mensen moeten tillen en verplaatsen die "droog aan de haak" soms een gewicht halen van 125 kilo. En NEE, in de thuiszorg heb je geen liften, of een collega die eens een handje komt helpen. Hebben ze er daar in Brussel al eens bij stil gestaan wat dit "GRAPJE" zal gaan kosten aan het RIZIV ?? Wij staan nu al, samen met de bouwvakkers, op nr. 1 van de patiënten met zware rug problemen, en chronische pijn patiënten, zoals bij mij het geval is.... Ik zit inmiddels 7 jaar thuis, waarvan de laatste 2 in een rolstoel, en ik kan mijn dankbaarheid tegenover de regering van nu en vroeger echt niet op. Ja, we hebben een paar uur arbeidstijdverkorting vanaf een bepaalde leeftijd, en onze lonen zijn er een ietsje pietsje op vooruitgegaan, maar door het GEBREK AAN RESPECT IN ONS VAKGEBIED ZITTEN WE NOG STEEDS AAN DE GROND - LETTERLIJK & FIGUURLIJK DAN !! En ons POPULISTISCH Bartje zal daar zeker geen klap aan doen en Monsieur Michel non plus !! Allez, dan tot de volgende regering peut-être ??
begonnen 1983 als verpleegkundige is reeds witte woede vanaf midjaren 80 niet echt geevolueerd positieve zin verwisselen van diensten verlof intrekken voor goede werking afdeling voortdurend draaien op weekenddienst is dus met minimum aan personeel pensioen die niet worden vervangen ook zieken niet is geen zorg meer op mensenmaat zoals 1 ziekenhuis in gentse hier declameert er ligt een portefeuille in het bed time is money 5 min met patient praten is dus geldverlies doen een volledige renovatie mensen hebben geen behoefte aan gratis wifi poepchique badkamer wel een vriendelijkheid warmte en empathie zou het niet meer opnieuw studeren 32 jaar gezorgd voor zelf ziek geworden kanker evenwel genezen en je wordt gedumpt bij groep van moeten krijgen
Het verwondert mij zeer ERG dat hier niet gesproken wordt over de nieuwst trend die zich innestelt bij de polyvalent verzorgenden die bij de mensen thuis werken. Daar waar men vroeger telkens in shiften van 4 uur werkte, is het nu DE MODE om slechts 2 uur bij de mensen te werken. Zo kunnen ze 4 gezinnen "helpen" op één dag. Men begint bvb om 0800 u, vliegt dan om 09.45 u naar een 2e gezin, waar men aankomt om ca. 10.00 u en vertrekt om 11.45 u. Dan vlieg je vervolgens naar nr. 3 waar je om 12.OO u arriveert, en tot 13.45 u alweer vertrekt. Om 14.00 u ben je bij de laatste klant en daar werk je dan nog eens 2 uurtjes. Ik ken het klappen van de zweep, want ik heb dat beroep ook uitgeoefend. Maar in de "gouden" jaren hadden wij allemaal plaatsen van 4 uur, en enkel af en toe eens een 2 x 2 om zieke collega's te vervangen of tijdens de verlofperiode. Ik kan U garanderen dat als je zo 4 x 2 uurtjes geklopt hebt, en ondertussen van X naar Y enz.. bent gevlogen dat je 's avonds bekaf thuis komt. Voor jongere vrouwen, die dan nog 2 kinderen of zo hebben, is bijna geen tijd meer over. Gezins-leven ?? Wat is dat ?? Ik vraag me echt af hoe lang het gaat duren voor een groot percentage van deze mensen met een totale burn out thuis zullen zitten ... En dat dan allemaal op de kosten van de Regering (via het Ziekenfonds). Gaan ze zo het probleem oplossen van te weinig mensen in de zorgsector ??? Allemaal een haartje betoeterd !!! Er zullen heeeeeeel veeeeeel slachtoffers vallen, dat zie ik nu al, want omdat ik reeds langere tijd zwaar zorgbehoevend ben, heb ik al vele jaren telkens 4 uur hulp. Maar ik zie de mensen bij mij dan toekomen in de namiddag, en ze zijn totaal afgepeigerd. Dat is niet meer WERKEN !! dat is SLAVENARBEID !! P.S. Ik zie juist dat ik mij een paar weken geleden ook al eens kwaad gemaakt heb over dit wangedrag van de regering, maar allé, dan hebben jullie het 2 x hè. En ik hoop dat er velen dit gaan lezen en begrijpen waar ze de familiaal helpsters (zoals wij ze in de volksmond noemen) voor gebruiken... Als oogverblinding met schone cijfertjes over hoeveel meer mensen nu thuis hulp krijgen. Dus minder investeren in RVT's en andere instellingen. Wij lossen dat wel op !!

Volgens Bart De Wever zou de kernuitstap tegen 2025, gepland sinds 2003, de elektriciteitsprijs de hoogte in jagen en de gezinnen handenvol geld kosten. De feiten spreken hem tegen. De enige weg vooruit is de resolute keuze voor alternatieve energievoorziening.

Twintig jaar na de wet-Renault is België nog steeds een van de landen in Europa waar werknemers het makkelijkst ontslagen kunnen worden. AB InBev, Opel, Delhaize, Ford, Caterpillar, ING, Carrefour … ze maken allemaal winst, maar danken toch massaal werknemers af. Al jaren ijvert de PVDA voor een wet-InBev die werknemers een betere bescherming moet bieden bij herstructureringen en beursgerelateerde ontslagen.

Bandwerk hoeft er niet uit te zien zoals in 'Modern times' van Charlie Chaplin om als slopend te worden ervaren. Het is erg dat arbeiders die dat signaal geven vervolgens worden ontslagen.

Mounir woont en werkt al twaalf jaar in België. Hij heeft hier een engagement uitgebouwd voor gelijke rechten voor alle werknemers. Maar de overheid noemt hem “illegaal” en vandaag zit Mounir in een gesloten centrum. “We willen bijdragen aan de sociale zekerheid, maar de regering behandelt ons als criminelen.”

Bij de verkiezingen verloren ze samen bijna 14% van de stemmen, maar toch maakten sociaaldemocraat Martin Schulz (SPD) en Angela Merkel (CDU) samen een nieuwe regering klaar. De SPD zet alles op alles om haar leden te overtuigen voor de Grote Coalitie te stemmen. Martin Schulz trad eerst terug als kandidaat-minister van Buitenlandse Zaken en later ook als partijvoorzitter.

Vrijdagavond 9 februari. In het open kunsthuis Globe Aroma in Brussel vallen politieagenten binnen in het kader van een multidisciplinaire controle. Zeven mensen die geen geldige papieren konden voorleggen, werden opgepakt. De culturele sector reageert verontwaardigd: “Hier is een grens overschreden”. Het middenveld komt in gevaar.

Dag Jef!

Jef Geys, een van de grote, intrigerende kunstenaars in ons land, is maandag overleden. Ik heb hem als mijn patiënt verzorgd bij Geneeskunde voor het Volk in Lommel, maar ook als kameraad gekend.

Sinds twee weken rommelt het opnieuw in de Belgische gevangenissen. De cipiers zijn de loze beloftes van minister van Justitie Koen Geens grondig beu. De overbevolking bij de gedetineerden en de onderbezetting bij het personeel blijven duren.
De Duitse metaalarbeiders hebben een week van felle strijd achter de rug. Maar met succes. Op 3 februari resulteerde de strijd in een sociaal akkoord dat overal in Europa gevolgen zal hebben. Een terugblik op een bewogen week waarin de werkgevers met bange ogen keken naar de “rode vlaggen in de fabrieken”.
De regering en de minister van Pensioenen wilden er vaart achter zetten. Nog voor Kerstmis moest er een eerste tekst zijn over het fameuze “pensioen met punten” – ook wel “tombolapensioen”. Ze wilden ook stappen zetten om alle regelingen af te schaffen voor pensioen of vervroegde uittreding waarmee mensen op 55 of 58 jaar kunnen stoppen met werken. De sociale acties in november en december dwongen hen gas terug te nemen. Voorlopig ...