Moet Witte Woede opnieuw de straat op?

Foto Solidair, han Soete
Foto Solidair, han Soete
Thema's
Non-profit

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

De witte woede zou beter massaal aansluiten bij de PVDA/PTB zodat ze het parlement kunnen bevolken en daar zeggenschap krijgen over hun lot.
Zou dat zo al niet (een beetje) zijn, denkt ge ? .
Ik lees het 1e stuk van jullie artikel, en ik val - alweer - bijna van mijn stoel. Wanneer gaan ze het nu EINDELIJK eens hebben over de werkomstandigheden / gebrek aan materiaal / opvang van de zorgverleners, enz.. die als VERZORGENDEN werken bij bejaarden / gehandicapten en dementerende mensen aan huis. Toen ik dat beroep - uit noodzaak - begon op mijn 48e jaar, na 1 jaar scholing, opgelegd door de RVA kon ik onmiddellijk aan de slag. Ik heb dat zo gedaan omdat mijn man terminaal was en ik enkel wat bijverdiende. Na zijn overlijden zou ik het niet meer trekken op financieel gebied, dus de zorgsector was de enige met werkzekerheid. Wij werkten toen in shiften van 4 u. bij de mensen, op hier en daar een uitzondering na... Ons takenpakket : mensen wassen, verschonen, ontbijt maken & geven, boodschappen doen, eten klaar maken, incontinentiemateriaal verschonen, drinken tussenin geven tegen uitdroging. In de namiddag was dan afwas doen, een gedeelte van de kuis, was doen, ophangen vr drogen, strijken, verstelwerk, haar wassen, en desgevallend ook knippen, of krulspelden bij de dames inleggen. Voor we naar huis gingen, smeerden we dan ook nog de boterhammen voor 's avonds, eventueel met een potje soep om op te warmen in de micro, of aan potje yoghurt... Losse uurtjes werden ingevuld met ofwel administratie / betalingen of hand- en voet- verzorging. Wij stonden ook in voor het poetsen van het huis / appartement, en al eens meegaan naar oogarts, enz. Samen eens een kleine wandeling was er ook bij, Ik zal nog wel één en ander vergeten zijn, maar dat waren de hoofdpunten. Dus het fabeltje van bij een madammeke gaan zitten met een koffie en een koekje : HEB IK NOOIT MEEGEMAAKT !! In vele gevallen moesten wij ook nog voor de familie een dagboekje bijhouden en daarin noteren wat / hoeveel ze gegeten hadden, wat werk we hadden gedaan, de stoelgang, enz.. Ook een kasboek moest bijgehouden worden. Voor de huisarts was dan ook nog een dagboekje met de algemene toestand, en/of eventuele abnormaliteiten zoals diarree, hoesten, weinig eetlust, slaapgedrag, enz... Nu is deze situatie sinds een paar jaar gewijzigd. De diensten mogen zo weinig mogelijk nog 4 u. diensten aanbieden. 2 uurtjes, desnoods 2 à 3 x per week. Dus wat doet een verzorgende nu nog aan huis op 1 u 45 min (want er valt 15 min. verplaatsingstijd af!!) : samen rap de boodschappen opschrijven, gaan winkelen, thuis alles uitpakken & wegsteken, en aan het eten beginnen. Ik heb ondervonden dat de meesten nog ALTIJD hun eigen potje verkiezen boven dat van een traiteur, of een dienstencentrum. In het laatste geval zitten ze heel dikwijls met het probleem dat ze er niet zelf geraken en hoe geraak je er dan ?? Af en toe nog eens wat was draaien, of een strijkje doen. En met je tong op je tenen spurt je naar je 2e cliënt. Dat doe je dan zo 4 x per dag. Ik zie jonge vrouwen van 25/35 jaar, zelfs nog zonder kinderen thuis, die dit systeem NU al niet meer aankunnen. Ze komen 's avonds thuis en het liefst zouden ze direct gaan slapen. Ik stel mij de vraag : HOE GAAN DIE VROUWEN ER BIJLOPEN ALS ZE 45 of 55 jaar zijn. We zijn nog steeds niet herkend als "ZWARE BEROEPEN" alhoewel we mensen moeten tillen en verplaatsen die "droog aan de haak" soms een gewicht halen van 125 kilo. En NEE, in de thuiszorg heb je geen liften, of een collega die eens een handje komt helpen. Hebben ze er daar in Brussel al eens bij stil gestaan wat dit "GRAPJE" zal gaan kosten aan het RIZIV ?? Wij staan nu al, samen met de bouwvakkers, op nr. 1 van de patiënten met zware rug problemen, en chronische pijn patiënten, zoals bij mij het geval is.... Ik zit inmiddels 7 jaar thuis, waarvan de laatste 2 in een rolstoel, en ik kan mijn dankbaarheid tegenover de regering van nu en vroeger echt niet op. Ja, we hebben een paar uur arbeidstijdverkorting vanaf een bepaalde leeftijd, en onze lonen zijn er een ietsje pietsje op vooruitgegaan, maar door het GEBREK AAN RESPECT IN ONS VAKGEBIED ZITTEN WE NOG STEEDS AAN DE GROND - LETTERLIJK & FIGUURLIJK DAN !! En ons POPULISTISCH Bartje zal daar zeker geen klap aan doen en Monsieur Michel non plus !! Allez, dan tot de volgende regering peut-être ??
begonnen 1983 als verpleegkundige is reeds witte woede vanaf midjaren 80 niet echt geevolueerd positieve zin verwisselen van diensten verlof intrekken voor goede werking afdeling voortdurend draaien op weekenddienst is dus met minimum aan personeel pensioen die niet worden vervangen ook zieken niet is geen zorg meer op mensenmaat zoals 1 ziekenhuis in gentse hier declameert er ligt een portefeuille in het bed time is money 5 min met patient praten is dus geldverlies doen een volledige renovatie mensen hebben geen behoefte aan gratis wifi poepchique badkamer wel een vriendelijkheid warmte en empathie zou het niet meer opnieuw studeren 32 jaar gezorgd voor zelf ziek geworden kanker evenwel genezen en je wordt gedumpt bij groep van moeten krijgen
Het verwondert mij zeer ERG dat hier niet gesproken wordt over de nieuwst trend die zich innestelt bij de polyvalent verzorgenden die bij de mensen thuis werken. Daar waar men vroeger telkens in shiften van 4 uur werkte, is het nu DE MODE om slechts 2 uur bij de mensen te werken. Zo kunnen ze 4 gezinnen "helpen" op één dag. Men begint bvb om 0800 u, vliegt dan om 09.45 u naar een 2e gezin, waar men aankomt om ca. 10.00 u en vertrekt om 11.45 u. Dan vlieg je vervolgens naar nr. 3 waar je om 12.OO u arriveert, en tot 13.45 u alweer vertrekt. Om 14.00 u ben je bij de laatste klant en daar werk je dan nog eens 2 uurtjes. Ik ken het klappen van de zweep, want ik heb dat beroep ook uitgeoefend. Maar in de "gouden" jaren hadden wij allemaal plaatsen van 4 uur, en enkel af en toe eens een 2 x 2 om zieke collega's te vervangen of tijdens de verlofperiode. Ik kan U garanderen dat als je zo 4 x 2 uurtjes geklopt hebt, en ondertussen van X naar Y enz.. bent gevlogen dat je 's avonds bekaf thuis komt. Voor jongere vrouwen, die dan nog 2 kinderen of zo hebben, is bijna geen tijd meer over. Gezins-leven ?? Wat is dat ?? Ik vraag me echt af hoe lang het gaat duren voor een groot percentage van deze mensen met een totale burn out thuis zullen zitten ... En dat dan allemaal op de kosten van de Regering (via het Ziekenfonds). Gaan ze zo het probleem oplossen van te weinig mensen in de zorgsector ??? Allemaal een haartje betoeterd !!! Er zullen heeeeeeel veeeeeel slachtoffers vallen, dat zie ik nu al, want omdat ik reeds langere tijd zwaar zorgbehoevend ben, heb ik al vele jaren telkens 4 uur hulp. Maar ik zie de mensen bij mij dan toekomen in de namiddag, en ze zijn totaal afgepeigerd. Dat is niet meer WERKEN !! dat is SLAVENARBEID !! P.S. Ik zie juist dat ik mij een paar weken geleden ook al eens kwaad gemaakt heb over dit wangedrag van de regering, maar allé, dan hebben jullie het 2 x hè. En ik hoop dat er velen dit gaan lezen en begrijpen waar ze de familiaal helpsters (zoals wij ze in de volksmond noemen) voor gebruiken... Als oogverblinding met schone cijfertjes over hoeveel meer mensen nu thuis hulp krijgen. Dus minder investeren in RVT's en andere instellingen. Wij lossen dat wel op !!
Onlangs zond de Amerikaanse nieuwszender CNN gruwelijke beelden uit. In een dorp niet ver van de Libische hoofdstad Tripoli werden migranten als slaaf verkocht, voor een bedrag tussen 300 en 500 dollar. Plots komt het monster van de slavernij weer opduiken, een monster dat de Afrikaanse bevolking zo lang heeft geteisterd.
De belangrijkste Portugese vakbondsconfederatie riep op zaterdag 18 november op tot een nationale betoging voor meer koopkracht. Ze eist een betere verdeling van de rijkdom, die het resultaat is van de bescheiden economische heropleving.

Nu wordt ook de communist Joan Josep Nuet, die lid is van het bureau van het Catalaans parlement, door het Spaanse gerecht vervolgd voor “opruiïng”. De ineengeknutselde beschuldiging illustreert duidelijk het antidemocratisch offensief van de Spaanse premier Rajoy. 

Uber Londen trilt op zijn grondvesten. Twee Uber-chauffeurs hebben op 10 november een rechtszaak tegen het platform gewonnen. De arbeidsrechtbank veroordeelde het bedrijf in beroep tot de uitbetaling van een minimumloon, omdat ze de twee als werknemers beschouwt. Een “historische beslissing”, volgens hun advocaat.

Norine was het slachtoffer van een verkrachting. Ze vertelt over haar lijdensweg en de vele obstakels die ze op haar weg tegenkwam toen ze aangifte deed. Haar getuigenis toont hoe het gerecht in ons land niet ten dienste staat van de slachtoffers.

Ruim 300 arbeiders en bedienden van schuimrubberproducent Recticel in Wetteren gingen gisterochtend om 5 uur in staking nadat er geen akkoord werd bereikt rond de CAO. Het conflict draait rond loon en arbeidsduurvermindering. De PVDA bracht een solidariteitsbezoek aan het piket.

#metoo. Deze eenvoudige hashtag veroorzaakte een dijkbreuk. Hij brak een dijk van stilte die het woord van duizenden vrouwen tegenhield. Vrouwen die in het recente verleden op de sociale media getuigden over hun ervaringen met agressiviteit en ongewenste intimiteiten. Op 25 november is er een betoging tegen geweld op vrouwen. Irène Zeilinger richtte de vzw Garance op en is een van de initiatiefneemsters van de betoging, georganiseerd door het platform Mirabal.

De man die Raoul Hedebouw, federaal parlementslid voor de PVDA en nationaal woordvoerder, op 1 Mei dit jaar aanviel, is veroordeeld tot 28 maand cel met uitstel voor drie vierde en een boete van 800 euro, ook met uitstel. Wij vroegen de advocaat van Raoul Hedebouw om een reactie.

Overzicht van de inhoud van ons novembernummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.
Op 2 november 1917 schreef Lord Balfour een brief aan de Zionistische Federatie waarin hij als Brits minister van Buitenlandse Zaken namens zijn regering steun toezegde aan de creatie van een Joods nationaal tehuis in Palestina. Deze brief ligt aan de oorsprong van de kolonisatie van Palestina die tot vandaag loopt.