Mijn treinbegeleider, mijn veiligheid

Foto Solidair, Salim Hellalet
Foto Solidair, Salim Hellalet

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Als oud treinbestuurder met 37 jaar rollende dienst die de taken van het treinpersoneel door en door kent, veel beter dan welke CEO ook, vraag ik mij af wat het niveau van de huidige NMBS leiding is. Hoe zal men bijvoorbeeld het opstappen en afstappen van de reizigers van een trein met een samenstelling van pakweg 10 rijtuigen controleren bij een 'mist' om te snijden? Zal de treinbestuurder verplicht de ganse trein moeten aflopen en daarna terug naar zijn stuurpost? Weten die lui aan de top hoe lang zo een trein is? Weten ze welke procedures de treinbestuurder moet volgen vooraleer hij zijn stuurpost mag verlaten? En gaan ze de treinbestuurder verantwoordelijk stellen als er ongelukken gebeuren of gaan ze zelf de verantwoordelijkheid nemen? Men wil de NMBS kapot maken dat is de duidelijke boodschap achter al dat 'gepruts'. En de reiziger van de boemeltreintjes zal meer dan in de kou blijven staan. Vertraging op vertraging zal het gevolg zijn van de hersenspinsels van die hoge heren en dames.
Verpleegkundigen, ziekenhuis- en rusthuispersoneel en sociaalwerkers kwamen allemaal samen op straat voor een werkbare job en tegen de besparingen. Opmerkelijk: de Belgische zorgmensen staan niet alleen. Ook in andere Europese landen staat de zorg onder druk voor personeel en zorgbehoevenden. Én gaan werknemers en patiënten gaan in verzet.

In een atheneum in Flémalle, nabij Luik, laat de verwarming het al enkele jaren herhaaldelijk afweten. Om daar verandering in te brengen, besloten de leerlingen in staking te gaan. 

Het Europees Hof van Justitie bepaalde vorige week in een arrest dat bedrijven een hoofddoek mogen verbieden voor zichtbare functies. In een opiniestuk in Knack protesteerde een indrukwekkende reeks vrouwen- en middenveldorganisaties tegen dit arrest. Ze  willen niet dat vrouwen die een hoofddoek dragen tot de achterkamers van onze economie en maatschappij veroordeeld worden. Maartje De Vries, voorzitster van Marianne, de vrouwenbeweging van de PVDA, licht het arrest toe.

Voor de vierde keer op rij, op nauwelijks een jaar tijd, betoogden vandaag meer dan 15.000 werknemers uit de zorg, welzijn en cultuur. Ze eisen dat de regeringen in ons land middelen vrijmaken voor de non-profit. Middelen die moeten leiden tot betere werkomstandigheden en meer kwalitatieve zorg.

Politici à la Trump, Wilders, Le Pen en dichter bij huis Francken en Dewinter, zetten mensen tegen elkaar op. Samenlevingsopbouw gaat daar lijnrecht tegenin en werkt elke dag aan verbinding en diversiteit.

En de boer, hij ploegde voort. Tegen wil en dank. Niet dat het hem veel erkenning oplevert. Geregeld ziet de boer zich genoodzaakt om de straat op te trekken en luidkeels te roepen om een rechtvaardig beleid. Op 23 maart 1971 gebeurt dat in Brussel, bij een massale betoging tegen het gemeenschappelijke Europese Landbouwbeleid dat vanaf 1968 in uitvoering kwam. 

Donderdag 2 februari. De 22-jarige Théo wordt door vier politieagenten gearresteerd en gewelddadig aangepakt. Met een wapenstok verkrachten ze hem. In Aulnay-sous-Bois, de Parijse voorstad waar Théo woont en waar de burgemeester trots uitpakt met de resultaten van een bikkelhard veiligheidsbeleid, is racisme bij politie schering en inslag. Maar deze keer zijn de grenzen ver overschreden … 

Vandaag komt de zorgsector weer op straat. Door de acties van vorig jaar was de regering bereid om met de vakbonden een nieuw sociaal akkoord te onderhandelen. Maar ze weigert daar de nodige financiering aan te koppelen. De werknemers in de sector voelen de nood aan meer financiering dagelijks, zowel voor zichzelf als voor de zorgvragers. Ook ikzelf ben er in mijn korte carrière in de sector meermaals mee geconfronteerd.

“Zullen mijn kinderen Belg zijn? Ik heb me die vraag nooit gesteld, omdat het antwoord mij vanzelfsprekend leek. Tot ik hoorde hoe de N-VA hen op 18-jarige leeftijd een burgerexamen wil laten afleggen”, zegt Maxime, wiens vrouw van Indiase afkomst is. Wat schuilt er achter het voorstel van de N-VA? 

Bij de aanslagen van 22 maart in Brussel kwamen 32 mensen om, 340 werden gewond. Een jaar later vinden de slachtoffers en hun families nog altijd amper gehoor bij de regering.