Luik staakt, de werkende mensen weten waarom

Na de betoging van 7 oktober in Brussel, met 100.000 deelnemers, beet de provincie Luik de spits af van een reeks provinciale acties van het ABVV. Een pak bedrijven lagen stil op maandag 19 oktober.

Aan het piket van de industriezone van Renory ontmoeten we Diego. Hij is boos: “Dat men dit maar eens uitlegt: dienen de wetten en het gerecht niet om de mensen te verdedigen? Hoe komt het dan dat de wetten de rijken beschermen en de werkmensen doen betalen?” 

“Wij vechten voor onze pensioenen, onze werkomstandigheden en werk voor de jongeren”, klinkt het bij de gemeentearbeiders van de stad Luik. “Want bij ons worden vier van de vijf collega’s die met pensioen gaan, niet meer vervangen. Dat betekent algemene sociale achteruitgang. Die 200 euro die ze ons nu afnemen met de btw-verhoging op energie, voelen we nu misschien nog niet, maar als we het wel gaan merken, zal het te laat zijn. Het is nu dat we moeten reageren.” 

“Het is ónze sociale zekerheid”

Aan de splinternieuwe financietoren reageert het personeel bitter: “We krijgen niet meer de middelen om ons werk goed te doen. En wie profiteert daarvan? De grote fraudeurs, natuurlijk!”

Een delegatie van jongeren van Comac, de jongerenbeweging van de PVDA, brengt een solidariteitsbezoek aan de piketten. Patrice en Jean vertellen de jongeren waarom ze staken: “Mijn vrouw lijdt aan een chronische ziekte en de kosten voor haar verzorging lopen op. Net nu snoeit de regering opnieuw in de zorg. En jullie jongeren gaan daarvan de gevolgen dragen. Daarom moeten we terugvechten! De regering steelt uit ónze sociale zekerheid! Ze doen de zieken terug werken, ze verhogen de pensioenleeftijd, ze controleren steeds meer de arme mensen … Onaanvaardbaar!” 

Een werknemer van Laurenty kijkt aan tegen zijn ontslag: “Door de sociale dumping weet ik dat ik woensdag zal ontslagen worden, samen met drie van mijn kameraden. Het is mijn derde ontslag op korte tijd. Ze geven niks om ons, zolang ze maar hun winsten kunnen oppotten. Ik heb niks tegen de buitenlandse werknemers, die alleen maar uit de miserie proberen te geraken. Het is hun schuld niet. Ik neem dit wel de werkgever kwalijk, want hij doet ons tegen elkaar concurreren.” 

Ook het personeel van de NMBS is verbolgen: “Het plan-Galant wil lijnen en loketten schrappen, de tarieven verhogen en nog eens 7.000 jobs schrappen. In die omstandigheden zal het personeel het onderhoud, de stiptheid en de veiligheid van de treinen niet meer kunnen garanderen!” 

Solidariteitsbezoeken vanuit Vlaanderen

De stakingsoproep werd gelanceerd door het ABVV, maar in tal van bedrijven sloten ook ACV’ers zich aan bij de stakingspiketten. Bij Techspace Aero, Shanks, Swissport en ook Delhaize, werd de staking zelfs in gemeenschappelijk vakbondsfront gevoerd. Aan sommige piketten werd ook Nederlands gesproken. Delegaties van de Algemene Centrale en van de BBTK uit Antwerpen en Limburg kwamen op solidariteitsbezoek: “Proficiat aan de mensen van Luik. Hun strijdlust is een voorbeeld voor ons.”

Het verzet van de werkende bevolking tegen de regering-Michel en haar antisociale maatregelen zit zeer diep en verslapt niet. De Turteltaks versterkt de woede nog. Op 23 november wordt gestaakt in de provincies Henegouwen en Namen. En op 27 november is er een manifestatie in Antwerpen.

Dit artikel komt uit het maandblad Solidair van november 2015. Abonnement.