“Ik rust niet voor de waarheid over de dood van mijn zoon bovenkomt”

German Pacheco Dirix (30 jaar) en William Van Robbroeck (29 jaar) kwamen op 19 november 2013 om in een explosie in de Total Raffinaderij in Antwerpen. Sindsdien probeert Guido, de vader van German, de verantwoordelijken voor de dood van zijn zoon te laten veroordelen. (Foto Solidair, Karina Brys)
German Pacheco Dirix (30 jaar) en William Van Robbroeck (29 jaar) kwamen op 19 november 2013 om in een explosie in de Total Raffinaderij in Antwerpen. Sindsdien probeert Guido, de vader van German, de verantwoordelijken voor de dood van zijn zoon te laten veroordelen. (Foto Solidair, Karina Brys)

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Als ouder van William wil ik jullie en Guido bedanken om dit onder de lezers te brengen Guido heeft hier al een grote last om zich genomen zowel fysiek als financieel en moet hem daarvoor bewonderend en wij zullen hem moreel zoveel mogelijk merel steunen en er is zoiets als slachtoffer hulp waar andere lotgenoten van kunnen genieten waarom Guido niet de financieele kater zal wel groot zijn. Als gepensioneerde kunnen wij dit niet echter komt er een uitspraak waar financieel wordt bijgetreden zullen wij ons plicht doen.
Ik ben nu al 25j weg op de petroleumindustrie, ik heb dit geval niet gevolgt maar ik vraag me af waar de vakbond indit geval gebleven is , alsook de sind delegatie en veiligheid op de total raff>?werken die uitgegeven worden gevaarlijk of niet moeten altijd opgevolgt worden door meNSen van het bedrijf , en als die toelating gegeven hebben om de werken te beginnen moet controle gebeuren voordat men en zeker aan gevaar lijke werken begonnen word ik vraag me dan ook af waar is de rol van de syndeleg>?vanhet bedrijf enwat heeft de vakb al gepresteerd in dit geval? Ik heb veel begrip voor de vader van de overledene en wens hem veel sterkte toe in zijn verdere strijd evetueel kunnen de syd deleg een benefit organizeren in alle bedrijven om de kosten van avokaten en enandere kosten te dekken veel sterkte nog in uw strijd br rochke
Verpleegkundigen, ziekenhuis- en rusthuispersoneel en sociaalwerkers kwamen allemaal samen op straat voor een werkbare job en tegen de besparingen. Opmerkelijk: de Belgische zorgmensen staan niet alleen. Ook in andere Europese landen staat de zorg onder druk voor personeel en zorgbehoevenden. Én gaan werknemers en patiënten gaan in verzet.

In een atheneum in Flémalle, nabij Luik, laat de verwarming het al enkele jaren herhaaldelijk afweten. Om daar verandering in te brengen, besloten de leerlingen in staking te gaan. 

Het Europees Hof van Justitie bepaalde vorige week in een arrest dat bedrijven een hoofddoek mogen verbieden voor zichtbare functies. In een opiniestuk in Knack protesteerde een indrukwekkende reeks vrouwen- en middenveldorganisaties tegen dit arrest. Ze  willen niet dat vrouwen die een hoofddoek dragen tot de achterkamers van onze economie en maatschappij veroordeeld worden. Maartje De Vries, voorzitster van Marianne, de vrouwenbeweging van de PVDA, licht het arrest toe.

Voor de vierde keer op rij, op nauwelijks een jaar tijd, betoogden vandaag meer dan 15.000 werknemers uit de zorg, welzijn en cultuur. Ze eisen dat de regeringen in ons land middelen vrijmaken voor de non-profit. Middelen die moeten leiden tot betere werkomstandigheden en meer kwalitatieve zorg.

Politici à la Trump, Wilders, Le Pen en dichter bij huis Francken en Dewinter, zetten mensen tegen elkaar op. Samenlevingsopbouw gaat daar lijnrecht tegenin en werkt elke dag aan verbinding en diversiteit.

En de boer, hij ploegde voort. Tegen wil en dank. Niet dat het hem veel erkenning oplevert. Geregeld ziet de boer zich genoodzaakt om de straat op te trekken en luidkeels te roepen om een rechtvaardig beleid. Op 23 maart 1971 gebeurt dat in Brussel, bij een massale betoging tegen het gemeenschappelijke Europese Landbouwbeleid dat vanaf 1968 in uitvoering kwam. 

Donderdag 2 februari. De 22-jarige Théo wordt door vier politieagenten gearresteerd en gewelddadig aangepakt. Met een wapenstok verkrachten ze hem. In Aulnay-sous-Bois, de Parijse voorstad waar Théo woont en waar de burgemeester trots uitpakt met de resultaten van een bikkelhard veiligheidsbeleid, is racisme bij politie schering en inslag. Maar deze keer zijn de grenzen ver overschreden … 

Vandaag komt de zorgsector weer op straat. Door de acties van vorig jaar was de regering bereid om met de vakbonden een nieuw sociaal akkoord te onderhandelen. Maar ze weigert daar de nodige financiering aan te koppelen. De werknemers in de sector voelen de nood aan meer financiering dagelijks, zowel voor zichzelf als voor de zorgvragers. Ook ikzelf ben er in mijn korte carrière in de sector meermaals mee geconfronteerd.

“Zullen mijn kinderen Belg zijn? Ik heb me die vraag nooit gesteld, omdat het antwoord mij vanzelfsprekend leek. Tot ik hoorde hoe de N-VA hen op 18-jarige leeftijd een burgerexamen wil laten afleggen”, zegt Maxime, wiens vrouw van Indiase afkomst is. Wat schuilt er achter het voorstel van de N-VA? 

Bij de aanslagen van 22 maart in Brussel kwamen 32 mensen om, 340 werden gewond. Een jaar later vinden de slachtoffers en hun families nog altijd amper gehoor bij de regering.