Het neoliberale Europa drijft op misprijzen en minachting voor het volk

Foto Chris Goldberg / Flickr
Foto Chris Goldberg / Flickr

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

In de Brexit-kwestie moet er van uitgegaan worden dat het om belangen gaat en bijgevolg dat de belangen van diegenen die veel macht hebben, voorgaan op deze van diegenen die weinig of geen macht hebben. In de EU, GB inbegrepen, ligt de werkelijke macht haast integraal bij het establishment van de grote financiële en industriële bedrijven, met internationale verwevingen. Het is belangrijk te beseffen dat de media, eigendom van het establishment, in GB duidelijk hebben aangestuurd op een Brexit-stem en dit om nadien de andere partners in de EU beter te kunnen chanteren. De eeuwige concurrentie tot ter dood in het kapitalisme. De fase van chantage is nu aangebroken en de andere EU-partners weten dit maar al te goed want ze zijn, naast dreigen, ook al aan het sussen en verhelen geslagen. Het is dus helemaal niet zeker of de Brexit er komt in de vorm die de meeste mensen daarvan in het hoofd hebben. De honden blaffen, maar de kapitalistische karavaan trekt voorbij… De grote vraag is echter: wat moeten de werkenden doen? Gaan voor in of uit de EU? Het syndicalisme en de politieke organisaties van de werkenden hebben de voorbije decennia bijzonder harde klappen gekregen, en de aanvallen van het Europees establishment blijven onverminderd doorgaan. Vlak na WOII was het Europees kapitalisme erg verzwakt en de werkenden konden belangrijke veroveringen op hun rechten en lonen scoren. Sinds de jaren ’80 is het kapitalisme sterker geworden dan ooit en daarvan zien we nu de gevolgen. De vraag over in of uit de Unie heeft betrekking op de belangen van de werkenden maar moet ook gesteld worden in een breder geopolitiek geheel. Het komt mij voor dat nu uit de Unie treden voor de werkenden te vergelijken is met het kapotslaan van de weefgetouwen en machines in het vroege kapitalisme. Dat had directe voordelen, maar het was manifest niet de goede weg. Ja, de EU is een haast integrale constructie van het op monopoliseren gerichte grootkapitaal, en er uittreden zou de constructie tijdelijk kunnen verzwakken. Maar de Unie biedt ook mogelijkheden op het vlak van bredere organisatie van de werkenden, wat in deze geglobaliseerde wereld aanzienlijk moeilijker is vanuit individuele staten. Marx zei reeds dat de werkers geen nationaliteit hebben, het voorlopig nationale karakter van de strijd van de werkenden tegen hun establishment is via de EU naar een hoger, supranationaal niveau getild. Als de werkenden terug naar een nationaal niveau willen in deze strijd, dan zullen ze daar niet tegenover hun nationaal establishment staan, maar tegenover dezelfde machten die hun krachten halen uit hun internationale organisatie. Teruggaan is voor de werkenden dus zeker verliezen.
De PVDA blijft tegen beter weten in het concept EU steunen terwijl het al sinds zijn ontstaan verkeerd loopt in de betekenis dat het asociaal is. Niks mis mee want het concept is uitgevonden om asociaal te zijn. Het is uitgevonden om neoliberale maatregelen te kunnen nemen die men in de lidstaten niet aan de straatstenen kwijt zou kunnen wegens te sterke vakbonden, publieke opinie etc. Na meer dan 60 jaar van mislukkingen blijft de PVDA dit gedrocht steunen mits het maar socialer wordt. Ik heb slecht nieuws voor jou Peter, het zal niet socialer worden omdat het daarvoor niet gebouwd is. Integendeel. Een auto (laat ons de EU even een auto noemen) is gemaakt om mee te rijden. Als je ermee wil vliegen moet je een vliegtuig bouwen en niet tevergeefs prutsen aan de auto in de hoop dat hij zal vliegen. Links, inclusief de PVDA, probeert de mensen wijs te maken dat de EU goed zou zijn met een paar aanpassingen en drijft daarmee de mensen in de handen van extreem rechts. In Vlaanderen is dit het Vlaams blok. Ook in Engeland heeft het domme standpunt van een anders uitstekend voorzitter Corbyn de mensen in handen van extreem rechts (UKIP) gedreven. Indien er in België een referendum zou komen zou ik zeker ‘uit’ stemmen, ondanks het feit dat ik lid ben van de PVDA. Jammer is er maar één partij die tegen het EU-concept is en dat is het Vlaams blok. Linkse anti-EU mensen, volgens peilingen 1/3 van de bevolking, worden daarmee in de armen van de fascisten gedreven. Proficiat.

Het boek “Le Bruxelles des révolutionnaires” is een collectief werk onder de leiding van historica Anne Morelli. In dit rijk geïllustreerde boek volgt de lezer de sporen van de revolutie van 1830 om aan te komen in “Brussel, terrein van actie en stadsstrijd”, langs de “volkse” Grote Markt of de plaatsen in de hoofdstad waar Marx, Lenin, Victor Hugo … regelmatig kwamen. Hier de inleiding van het boek door de redactrice.

Wie het boek Graailand van Peter Mertens leest, komt geregeld de naam Ewald Engelen tegen. De Nederlandse financieel geograaf is niet bepaald mals voor de financiële en politiek elites. Hij pleit onomwonden voor een links populisme, dat de oprukkende rechtse hordes kan verslaan.

Een film over de sociale zekerheid. Dat hadden we nog niet gehad. Solidair sprak met Gilles Perret, de maker van La Sociale, over de lange strijd die voorafging aan de invoering van de sociale zekerheid, én de link met vandaag.

Met een extra investering van amper 5.700 euro had de verwoestende brand in de Londense woontoren wellicht voorkomen kunnen worden. Toen PVDA-volksvertegenwoordiger Marco Van Hees aan minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) vroeg of we in België voldoende inzetten op preventie om zo’n ramp te vermijden, bleef het akelig stil aan de overkant.

In de pers duiken de laatste weken beelden op van gewelddadige straatprotesten in Venezuela gericht tegen president Maduro en zijn regering. Het lijkt erop dat het imperialisme opnieuw wakker is geworden en er voor het Latijns-Amerikaanse continent een nieuwe tijd aanbreekt. 

Vorig jaar waren meer dan 1.000 vrijwilligers actief op ManiFiesta. De editie 2017 wordt volop voorbereid. We willen er opnieuw een schitterend feest van maken.

Na vier jaar internationaal onderzoek concludeerden meer dan 400 wetenschappers dat de industriële landbouw schadelijk is voor klimaat, gezondheid, economie, ontwikkeling en milieu. De toekomst ligt bij de agro-ecologie, klinkt het. Ook als er tegen 2050 negen miljard mensen te voeden zijn. 

Jeremy Corbyn is de verrassende winnaar van de Britse parlementsverkiezingen. Hij houdt de Conservatieven van de absolute meerderheid. De media, het establishment en zelfs zijn eigen partij deden nochtans alles om Corbyn te saboteren. Maar Corbyns authentiek linkse verhaal sloeg aan. Net als Mélenchon in Frankrijk en Sanders in de VS sprak Corbyn vooral jongeren en werkende mensen aan. 63% van de jongeren stemde Labour. Dat kan een aanzet zijn voor een brede sociale beweging.

Het gebeurt niet alle dagen: een nieuwe speler in het medialandschap. Met de fusies van kranten en tijdschriften in steeds grotere mediagiganten is de verschijning van een nieuw links medium op zich al een verfrissende gebeurtenis. 

In zijn laatste roman Soumission voorspelt de Franse schrijver Michel Houellebecq dat de Franse presidentsverkiezingen van 2022 gewonnen worden door een conservatieve moslimpartij. Theatergezelschap Action Zoo Humain en regisseur Johan Simons van NTGent maakten op basis van deze relroman een opmerkelijke voorstelling: Onderworpen.