Het neoliberale Europa drijft op misprijzen en minachting voor het volk

Foto Chris Goldberg / Flickr
Foto Chris Goldberg / Flickr

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

In de Brexit-kwestie moet er van uitgegaan worden dat het om belangen gaat en bijgevolg dat de belangen van diegenen die veel macht hebben, voorgaan op deze van diegenen die weinig of geen macht hebben. In de EU, GB inbegrepen, ligt de werkelijke macht haast integraal bij het establishment van de grote financiële en industriële bedrijven, met internationale verwevingen. Het is belangrijk te beseffen dat de media, eigendom van het establishment, in GB duidelijk hebben aangestuurd op een Brexit-stem en dit om nadien de andere partners in de EU beter te kunnen chanteren. De eeuwige concurrentie tot ter dood in het kapitalisme. De fase van chantage is nu aangebroken en de andere EU-partners weten dit maar al te goed want ze zijn, naast dreigen, ook al aan het sussen en verhelen geslagen. Het is dus helemaal niet zeker of de Brexit er komt in de vorm die de meeste mensen daarvan in het hoofd hebben. De honden blaffen, maar de kapitalistische karavaan trekt voorbij… De grote vraag is echter: wat moeten de werkenden doen? Gaan voor in of uit de EU? Het syndicalisme en de politieke organisaties van de werkenden hebben de voorbije decennia bijzonder harde klappen gekregen, en de aanvallen van het Europees establishment blijven onverminderd doorgaan. Vlak na WOII was het Europees kapitalisme erg verzwakt en de werkenden konden belangrijke veroveringen op hun rechten en lonen scoren. Sinds de jaren ’80 is het kapitalisme sterker geworden dan ooit en daarvan zien we nu de gevolgen. De vraag over in of uit de Unie heeft betrekking op de belangen van de werkenden maar moet ook gesteld worden in een breder geopolitiek geheel. Het komt mij voor dat nu uit de Unie treden voor de werkenden te vergelijken is met het kapotslaan van de weefgetouwen en machines in het vroege kapitalisme. Dat had directe voordelen, maar het was manifest niet de goede weg. Ja, de EU is een haast integrale constructie van het op monopoliseren gerichte grootkapitaal, en er uittreden zou de constructie tijdelijk kunnen verzwakken. Maar de Unie biedt ook mogelijkheden op het vlak van bredere organisatie van de werkenden, wat in deze geglobaliseerde wereld aanzienlijk moeilijker is vanuit individuele staten. Marx zei reeds dat de werkers geen nationaliteit hebben, het voorlopig nationale karakter van de strijd van de werkenden tegen hun establishment is via de EU naar een hoger, supranationaal niveau getild. Als de werkenden terug naar een nationaal niveau willen in deze strijd, dan zullen ze daar niet tegenover hun nationaal establishment staan, maar tegenover dezelfde machten die hun krachten halen uit hun internationale organisatie. Teruggaan is voor de werkenden dus zeker verliezen.
De PVDA blijft tegen beter weten in het concept EU steunen terwijl het al sinds zijn ontstaan verkeerd loopt in de betekenis dat het asociaal is. Niks mis mee want het concept is uitgevonden om asociaal te zijn. Het is uitgevonden om neoliberale maatregelen te kunnen nemen die men in de lidstaten niet aan de straatstenen kwijt zou kunnen wegens te sterke vakbonden, publieke opinie etc. Na meer dan 60 jaar van mislukkingen blijft de PVDA dit gedrocht steunen mits het maar socialer wordt. Ik heb slecht nieuws voor jou Peter, het zal niet socialer worden omdat het daarvoor niet gebouwd is. Integendeel. Een auto (laat ons de EU even een auto noemen) is gemaakt om mee te rijden. Als je ermee wil vliegen moet je een vliegtuig bouwen en niet tevergeefs prutsen aan de auto in de hoop dat hij zal vliegen. Links, inclusief de PVDA, probeert de mensen wijs te maken dat de EU goed zou zijn met een paar aanpassingen en drijft daarmee de mensen in de handen van extreem rechts. In Vlaanderen is dit het Vlaams blok. Ook in Engeland heeft het domme standpunt van een anders uitstekend voorzitter Corbyn de mensen in handen van extreem rechts (UKIP) gedreven. Indien er in België een referendum zou komen zou ik zeker ‘uit’ stemmen, ondanks het feit dat ik lid ben van de PVDA. Jammer is er maar één partij die tegen het EU-concept is en dat is het Vlaams blok. Linkse anti-EU mensen, volgens peilingen 1/3 van de bevolking, worden daarmee in de armen van de fascisten gedreven. Proficiat.

De Amerikaanse president Donald Trump is begonnen aan zijn eerste buitenlandse bezoeken. De allereerste bestemming op zijn wereldreis was Saoedi-Arabië, al tientallen jaren een trouwe maar omstreden bondgenoot van de VS.

“Ik heb geen Mexicanen nodig. Ik heb Mexico niet nodig. Jullie gaan betalen voor de muur, of jullie nu willen of niet.” Het is maar een van de vele straffe uitspraken van Trump, gericht tegen zijn buurland en tegen de Mexicaanse migranten in de VS. Cesar Vargas, een Mexicaanse politicoloog die in Gent woont, geeft tekst en uitleg.

“Je vrouw laten werken? Slecht idee”, “Je moet ze behandelen als vuil”, “Ik pak ze bij hun poesje” … Het zijn maar enkele van de vernederende uitspraken die Trump tijdens zijn kiescampagne voor vrouwen in petto had. Nu vertalen die uitspraken zich ook in beleidsdaden. 

“Wat hier getoond wordt, is schokkend”, zei minister van Werk Kris Peeters na het zien van de Pano-reportage van 10 mei over interimwerk bij DHL Aviation.  De verontwaardiging van de minister is behoorlijk misplaatst. Hij en zijn collega’s weten maar al te goed hoe op de arbeidsmarkt met interims wordt omgegaan.

In de jaren 1950 hekelde folkzanger Woodie Guthrie in zijn lied Old Man Trump het racisme van Fred Trump, de grootvader van Donald. Maar die doet voor zijn opa helemaal niet onder, zo blijkt.

Leraars die eigen lesmateriaal aankopen, zwemlessen die worden geschrapt, scholen die acties opzetten voor wat extra geld ... Het zijn geen alleenstaande gevallen. De katholieke onderwijskoepel trekt dan ook aan de alarmbel over het tekort aan werkingsmiddelen in het onderwijs. De PVDA stelt voor om via de miljonairstaks zwaar te investeren in leerkrachten, middelen en scholenbouw.

Een van de meest besproken en mysterieuze aspecten bij de start van Trumps presidentschap, is zijn relatie met Rusland. Tijdens de verkiezingscampagne verbaasde Trump vriend en vijand met zijn lovende uitspraken over Poetin. Een van de vele provocaties waarmee hij de aandacht wilde trekken? Eens verkozen, bleek er veel meer aan de hand.

Met The Coming War on China wil John Pilger de wereld wakker schudden. Terwijl het Midden-Oosten brandt, heeft president Obama de voorbije vier jaar China militair omsingeld. Pilger vreest een gevaarlijke confrontatie, die al dan niet bedoeld tot een kernoorlog kan leiden. De Britse krant Morning Star, zustermedium van Solidair, sprak er met hem over.

Valse beloftes en kiezersbedrog zijn in de politiek zo oud als de straat, maar Donald Trump gaat nog een paar stappen verder. Leugens zijn de nieuwe standaard. Hij surft mee op een golf van haatcampagnes die op sociale media aangevuurd worden door extreemrechts. Media en wetenschappers worden geïntimideerd of gemuilkorfd. Niemand kan er naast kijken: het ‘trumpisme’ is een gevaarlijke nieuwe stijl van bewind voeren.

In Nederland, Frankrijk en Duitsland kennen de socialistische partijen die vasthouden aan de liberale dogma’s nederlaag na nederlaag. In Groot-Brittannië kiest Labourleider Jeremy Corbyn resoluut voor een breuk met deze dogma’s. En deze keuze kan rekenen op veel bijval van de Britten.