Het neoliberale Europa drijft op misprijzen en minachting voor het volk

Foto Chris Goldberg / Flickr
Foto Chris Goldberg / Flickr

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

In de Brexit-kwestie moet er van uitgegaan worden dat het om belangen gaat en bijgevolg dat de belangen van diegenen die veel macht hebben, voorgaan op deze van diegenen die weinig of geen macht hebben. In de EU, GB inbegrepen, ligt de werkelijke macht haast integraal bij het establishment van de grote financiële en industriële bedrijven, met internationale verwevingen. Het is belangrijk te beseffen dat de media, eigendom van het establishment, in GB duidelijk hebben aangestuurd op een Brexit-stem en dit om nadien de andere partners in de EU beter te kunnen chanteren. De eeuwige concurrentie tot ter dood in het kapitalisme. De fase van chantage is nu aangebroken en de andere EU-partners weten dit maar al te goed want ze zijn, naast dreigen, ook al aan het sussen en verhelen geslagen. Het is dus helemaal niet zeker of de Brexit er komt in de vorm die de meeste mensen daarvan in het hoofd hebben. De honden blaffen, maar de kapitalistische karavaan trekt voorbij… De grote vraag is echter: wat moeten de werkenden doen? Gaan voor in of uit de EU? Het syndicalisme en de politieke organisaties van de werkenden hebben de voorbije decennia bijzonder harde klappen gekregen, en de aanvallen van het Europees establishment blijven onverminderd doorgaan. Vlak na WOII was het Europees kapitalisme erg verzwakt en de werkenden konden belangrijke veroveringen op hun rechten en lonen scoren. Sinds de jaren ’80 is het kapitalisme sterker geworden dan ooit en daarvan zien we nu de gevolgen. De vraag over in of uit de Unie heeft betrekking op de belangen van de werkenden maar moet ook gesteld worden in een breder geopolitiek geheel. Het komt mij voor dat nu uit de Unie treden voor de werkenden te vergelijken is met het kapotslaan van de weefgetouwen en machines in het vroege kapitalisme. Dat had directe voordelen, maar het was manifest niet de goede weg. Ja, de EU is een haast integrale constructie van het op monopoliseren gerichte grootkapitaal, en er uittreden zou de constructie tijdelijk kunnen verzwakken. Maar de Unie biedt ook mogelijkheden op het vlak van bredere organisatie van de werkenden, wat in deze geglobaliseerde wereld aanzienlijk moeilijker is vanuit individuele staten. Marx zei reeds dat de werkers geen nationaliteit hebben, het voorlopig nationale karakter van de strijd van de werkenden tegen hun establishment is via de EU naar een hoger, supranationaal niveau getild. Als de werkenden terug naar een nationaal niveau willen in deze strijd, dan zullen ze daar niet tegenover hun nationaal establishment staan, maar tegenover dezelfde machten die hun krachten halen uit hun internationale organisatie. Teruggaan is voor de werkenden dus zeker verliezen.
De PVDA blijft tegen beter weten in het concept EU steunen terwijl het al sinds zijn ontstaan verkeerd loopt in de betekenis dat het asociaal is. Niks mis mee want het concept is uitgevonden om asociaal te zijn. Het is uitgevonden om neoliberale maatregelen te kunnen nemen die men in de lidstaten niet aan de straatstenen kwijt zou kunnen wegens te sterke vakbonden, publieke opinie etc. Na meer dan 60 jaar van mislukkingen blijft de PVDA dit gedrocht steunen mits het maar socialer wordt. Ik heb slecht nieuws voor jou Peter, het zal niet socialer worden omdat het daarvoor niet gebouwd is. Integendeel. Een auto (laat ons de EU even een auto noemen) is gemaakt om mee te rijden. Als je ermee wil vliegen moet je een vliegtuig bouwen en niet tevergeefs prutsen aan de auto in de hoop dat hij zal vliegen. Links, inclusief de PVDA, probeert de mensen wijs te maken dat de EU goed zou zijn met een paar aanpassingen en drijft daarmee de mensen in de handen van extreem rechts. In Vlaanderen is dit het Vlaams blok. Ook in Engeland heeft het domme standpunt van een anders uitstekend voorzitter Corbyn de mensen in handen van extreem rechts (UKIP) gedreven. Indien er in België een referendum zou komen zou ik zeker ‘uit’ stemmen, ondanks het feit dat ik lid ben van de PVDA. Jammer is er maar één partij die tegen het EU-concept is en dat is het Vlaams blok. Linkse anti-EU mensen, volgens peilingen 1/3 van de bevolking, worden daarmee in de armen van de fascisten gedreven. Proficiat.

Na maanden van acties en betogingen hebben de federale en gewestelijke regeringen dan toch begrepen dat ze ‘iets’ op tafel moeten brengen om tegemoet te komen aan de eisen van de werknemers van de non-profit. Is dit een eerste stap naar iets volwaardigs of moet de Witte Woede weer de straat op?

"Wij voeren een humaan maar krachtig beleid", zei de eerste minister tijdens de regeringsverklaring over zijn migratiebeleid. Door met geen woord te reppen over het terugsturen van Soedanese vluchtelingen, steunt Charles Michel staatssecretaris Theo Francken. Want hij heeft Francken nodig om de woede af te leiden naar de vluchtelingen. 

De onderhandelingen voor een nieuw sociaal akkoord in de sectoren van gezondheid, welzijn en cultuur zitten in een beslissende fase. De vraag is of de Vlaamse regering met haar voorstellen al dan niet tegemoet komt aan de noden van het personeel én de bevolking.
Volgens een nieuwe opiniepeiling behaalt de PVDA in de stad Charleroi 25% van de stemmen, of ongeveer 25.000 keizers. De lokale PVDA-afdeling ziet het als een uitdaging die 25.000 Carolo’s te ontmoeten. En om samen met hen van Charleroi een solidaire stad te maken.
Vandaag geeft eerste minister Charles Michel een toespraak bij het begin van het nieuwe parlementaire werkjaar. Een toespraak die al verstoord is door een syndicale reactiedag: duizenden werknemers voerden vandaag actie tegen het beleid van de regering. Ze gaven een signaal dat de regering niet kan negeren, want de acties van vandaag zijn maar het topje van de ijsberg, onder het oppervlak zit nog veel meer onvrede en ongenoegen. Deze reactiedag is dan ook een flinke waarschuwing aan het adres van de federale regering.

Op 9 oktober 1967 werd Ernesto “Che” Guevara door Boliviaanse militairen en de CIA geëxecuteerd. Wie kent niet het iconische beeld van Guevara dat op tal van gadgets blijft opduiken? Maar wie was die man die na 50 jaar nog steeds wordt gezien als symbool van verzet en strijd tegen onrecht? Waar stond hij voor?

De internationale dag van de leraar werd gisteren in Nederland op een bijzondere wijze gevierd. Meer dan 90% van de basisscholen bleven dicht als gevolg van een staking. In Den Haag kwamen 60.000 leraars uit heel het land manifesteren voor een drastische verlaging van de werkdruk en hogere lonen. Onder druk van deze staking hebben de partijen die de nieuwe regering zullen vormen al 500 miljoen euro extra middelen toegezegd. Een gesprek met Anne-Mieke Vermeulen, lerares in het Nederlands primair onderwijs.

Dinsdagmorgen 3 oktober legden chauffeurs en bedienden bij de stelplaats Kortrijk van De Lijn spontaan het werk neer. Solidair, met de drie vakbonden samen. De werkdruk werd onhoudbaar en de organisatie loopt in het honderd. Opvallend bij de chauffeurs is ook hun bekommernis voor de reizigers die door de besparingen bij De Lijn hun bus afgeschaft zien of hem missen.

Na een hele ochtend touwtrekken kon minister Van Overtveldt toch aankondigen dat de hele regering het nu eens is over de invoering van de effectentaks. Wat hij vertelde, bevestigt wat de PVDA, en ook economen als professor De Grauwe, al sinds het Zomerakkoord vertelden: die effectentaks stelt niets voor.

De werknemers van de openbare diensten verenigen zich tegen de dreiging van privatisering, bezuinigingen, ontmanteling van het statuut en de pensioenen. Met honderden verzamelden ze zich voor het Waals en het Vlaams parlement. Een opwarmer voor de nationale staking van 10 oktober.