Eén op de drie jonge onderzoekers kampt met ernstige mentale problemen

Thema's
Onderwijs

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Het komt er dus op neer dat deze doctoraatsstudenten al die tijd gestudeerd hebben voor niemendal. Want wie zal hun onderzoek weer ten goede komen? Is iemand van het zogenaamde volk geïnteresseerd in wat er in de kokers van professoren bedacht wordt of hoe er in de ivoren torens van de unief gezwoegd en gezweet wordt? Nee, helemaal niet. Want de resultaten van hun mooi klinkende doctoraatsthesissen worden in de meeste gevallen simpelweg geklasseerd in de archieven van de unief. In de beste gevallen wordt het onderzoek gepatenteerd door een of ander bedrijf die gepamperd met belastinggeld een spin-off kan oprichten op terreinen van de unief. Wat een gigantisch verlies van menselijk kapitaal en vernuft om deze knappe koppen in te zetten voor een bikkelharde concurrentie onder elkaar, waar dan de 'survival of the fittest' zal bepalen wie het bedrijfsleven het best voor hun kar kan spannen!
Volgens mij speelt dit al sinds de invoering van de Mammoetwet, toen er binnen menige discipline aanzienlijk meer inschrijvingen kwamen dan er banen waren. Voeg daar de onverwachte bezuingingen vanaf de jaren '80 aan toe en je zit met een groot aantal doctorandi die tijdens de studie al beseften dat zij voor de werkloosheid warden opgeleid. Mij werd in 1974 nog wijsgemaakt dat er voor Kunsthistorici en Archeologen 'best nog werk' te vinden viel, terwijl er rond 1980-'81 van mijn jaargang van 39 eerstejaars maar 4 een baan hadden gevonden in het vak waarvoor ze waren opgeleid. Nog geen 10 %, dus ! Na vijf jaar kopzorgen over mijn dalende kansen op een baan - en daarmee ook op een gezin - kon ik steeds minder goed leren, wat uiteindelijk het gevolg bleek van een (benigne) hersentumor - een verschijnsel dat volgens de neuroloog wel degelijk met stress te maken kan hebben. Met die ziekte en een behandeling van in totaal vijf jaar erbij was mijn CV bij voorbaat kansloos bij sollicitaties. Gelukkig heb ik inmiddels werk als gedetacheerde binnen de Wet Sociale Werkvoorziening, zodat ik tot aan mijn pensioen kan blijven werken. Maar van een vaste relatie is het nooit meer gekomen - waar moet je die ook van betalen?

De Amerikaanse president Donald Trump is begonnen aan zijn eerste buitenlandse bezoeken. De allereerste bestemming op zijn wereldreis was Saoedi-Arabië, al tientallen jaren een trouwe maar omstreden bondgenoot van de VS.

“Ik heb geen Mexicanen nodig. Ik heb Mexico niet nodig. Jullie gaan betalen voor de muur, of jullie nu willen of niet.” Het is maar een van de vele straffe uitspraken van Trump, gericht tegen zijn buurland en tegen de Mexicaanse migranten in de VS. Cesar Vargas, een Mexicaanse politicoloog die in Gent woont, geeft tekst en uitleg.

“Je vrouw laten werken? Slecht idee”, “Je moet ze behandelen als vuil”, “Ik pak ze bij hun poesje” … Het zijn maar enkele van de vernederende uitspraken die Trump tijdens zijn kiescampagne voor vrouwen in petto had. Nu vertalen die uitspraken zich ook in beleidsdaden. 

“Wat hier getoond wordt, is schokkend”, zei minister van Werk Kris Peeters na het zien van de Pano-reportage van 10 mei over interimwerk bij DHL Aviation.  De verontwaardiging van de minister is behoorlijk misplaatst. Hij en zijn collega’s weten maar al te goed hoe op de arbeidsmarkt met interims wordt omgegaan.

In de jaren 1950 hekelde folkzanger Woodie Guthrie in zijn lied Old Man Trump het racisme van Fred Trump, de grootvader van Donald. Maar die doet voor zijn opa helemaal niet onder, zo blijkt.

Leraars die eigen lesmateriaal aankopen, zwemlessen die worden geschrapt, scholen die acties opzetten voor wat extra geld ... Het zijn geen alleenstaande gevallen. De katholieke onderwijskoepel trekt dan ook aan de alarmbel over het tekort aan werkingsmiddelen in het onderwijs. De PVDA stelt voor om via de miljonairstaks zwaar te investeren in leerkrachten, middelen en scholenbouw.

Een van de meest besproken en mysterieuze aspecten bij de start van Trumps presidentschap, is zijn relatie met Rusland. Tijdens de verkiezingscampagne verbaasde Trump vriend en vijand met zijn lovende uitspraken over Poetin. Een van de vele provocaties waarmee hij de aandacht wilde trekken? Eens verkozen, bleek er veel meer aan de hand.

Met The Coming War on China wil John Pilger de wereld wakker schudden. Terwijl het Midden-Oosten brandt, heeft president Obama de voorbije vier jaar China militair omsingeld. Pilger vreest een gevaarlijke confrontatie, die al dan niet bedoeld tot een kernoorlog kan leiden. De Britse krant Morning Star, zustermedium van Solidair, sprak er met hem over.

Valse beloftes en kiezersbedrog zijn in de politiek zo oud als de straat, maar Donald Trump gaat nog een paar stappen verder. Leugens zijn de nieuwe standaard. Hij surft mee op een golf van haatcampagnes die op sociale media aangevuurd worden door extreemrechts. Media en wetenschappers worden geïntimideerd of gemuilkorfd. Niemand kan er naast kijken: het ‘trumpisme’ is een gevaarlijke nieuwe stijl van bewind voeren.

In Nederland, Frankrijk en Duitsland kennen de socialistische partijen die vasthouden aan de liberale dogma’s nederlaag na nederlaag. In Groot-Brittannië kiest Labourleider Jeremy Corbyn resoluut voor een breuk met deze dogma’s. En deze keuze kan rekenen op veel bijval van de Britten.