Welk antwoord op de tragedie van Charlie Hebdo?

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

"Wat staat ons dan te doen ?" De antwoorden in het artikel moeten mijn inziens aangevuld worden met : - Neem de haat die re heerst tussen de volkeren weg ! De haat van de Palestijnen tegenover de Joden zit voor generaties lang ingebakken in de geesten van duizende moslims. Zolang de israëlische moordpartijen op de Palestiijnse bevolking blijven duren zal er steeds een voeding aanwezig zijn ( bij de geloofsgenoten) om terrorisme te bedrijven ook in de landen die Israël beschermen ! JCLEM
Wat de linkse pers ook te doen staat, is het hoofd koel houden en vragen stellen. Vandaag moet je terecht bij zenders als Russia Today, ruptly.tv en de Chinese tv om enige afstandelijke analyse van de gebeurtenissen te krijgen. Bij de terreurdaden van de Palestijnen in de jaren '70 was dat toch nog anders en was er sprake van enige duiding in de pers. Nu wordt overal hetzelfde verhaal opgehangen bij de grote persgroepen in de westerse wereld. Enkele vragen die vb. niet aan de orde komen draaien rond de aanpak van de openbare veiligheid. Waren er geen mogelijkheden om de terroristen levend in handen te krijgen en dus beter hun netwerken en drijfveren te analyseren? Hoe is het mogelijk dat er zo verkrampt wordt gedaan rond de openbare veiligheid en de hoge staat van alarm in Frankrijk en dat amper een paar dagen na de aanslagen zonder problemen 1,5 miljoen mensen kunnen manifesteren in Parijs? Met door het islamitisch terrorisme bij uitstek geviseerde deelnemers op de voorste rij dan nog, zoals Netanyahu? Vandaag 15/1 kan je in De Standaard lezen dat er in het kader van de strijd tegen terrorisme en radicalisme vooral dronkaards en grapjassen worden geklist. Het is echt niet nodig spitsvondige complot-theorieën in mekaar te draaien om de minachting van de Franse staat (en de westerse staten in het algemeen) voor de veiligheid van de man in de straat aan te tonen. Het staat boven elke discussie dat het ene terrorisme het andere niet kan verantwoorden al is het wel waar dat het ene het andere kan verbergen. En daarbij kunnen de media een aardig stukje bijdragen. Irak, Syrië, Gaza, Afganistan, Servië, voorbeelden te over. Dat tegelijk met het recht op vrije pers geschermd wordt voor het recht op belediging kan er bij mij ook niet in. Kunnen we als definitie van beledigen niet gewoon als vertrekpunt nemen, de uiting van de andere dat hij zich beledigd voelt? Niemand kan uitsluiten dat hij nooit iemand heeft of zal beledigen, maar hele bevolkingen- of geloofsgroepen beledigen en daar in volharden is volledig af te keuren. Zeker niet als die doelgroepen niet over gelijke middelen beschikken om zich effectief publiek via media te verdedigen. Op die nagel blijven timmeren doet vroeg of laat de frustraties uiteenspatten bij sommigen, dat zal toch iedereen beamen? Ik hoop dat het laatste woord hierover nog niet is weg-gepolemiseerd.

Op 12 augustus overleed Samir Amin. De Frans-Egyptische econoom was één van de grote marxistische denkers van onze tijd. Hij liet vooral zijn licht schijnen op de mechanismen van de kapitalistische globalisering en de uitdagingen van de Derde Wereld om zich daaraan te ontworstelen. Hij laat een indrukwekkende erfenis na. Samir Amin werd 86.

De regering wil iedereen die het niet met haar eens is monddood maken. Hoe? Door in de eerste plaats de tegenmacht van de vakbonden en ziekenfondsen te breken. Na de verkiezingen plant de regering een zware aanval. Maar nu al wordt de ideologische strijd gestart.

In Argentinië blokkeerde de senaat de legalisering van abortus.

"Soms vraagt een oudere werknemer aan een jongere collega hoe het komt dat ze de hele dag niet gegeten heeft. Dat komt omdat de nieuwe collega’s voor alles zelf moeten betalen en een veel lager vast loon hebben." Vakbondssecretaris Yves Lambot vertelt over de staking bij Ryanair.

Mensen die aan het einde van hun loopbaan een beetje of serieus aan de sukkel geraken, het zijn er veel. Meer dan 100.000 van hen werken daarom vandaag vier vijfde of halftijds. In de hoop tot hun pensioen te kunnen blijven werken. En net die maatregel schaft de regering-Michel nu af. Hoe cynisch kun je zijn?

Kort voor de vrijlating van 17-jarige verzetsstrijdster Ahed Tamimi waren RedFox en Comac, de jeugdbewegingen van de PVDA, op solidariteitsreis in Palestina en konden ze haar vader, Bassem Tamimi, interviewen in het dorpje Nabi Saleh.

Waar de werkgevers al lang van dromen, heeft de regering deze zomer op tafel gebracht: een nieuw plan voor een zoveelste aanval op onze lonen en arbeidsvoorwaarden. Een plan dat de werkende mensen verdeelt. Hoe hebben ze dat gerealiseerd? Door een mythe te creëren over een zogenaamde krapte op de arbeidsmarkt.

Nadat het personeel van de lagekostenmaatschappij twee dagen staakte, stuurde de directie hen een dreigende brief. De piloten verzetten zich tegen die frontale aanval op het stakingsrecht door een nieuwe stakingsaanzegging in te dienen voor 10 augustus.

Niemand kon eraan ontsnappen: deze zomer werd ons land getroffen door één van de langste en warmste hittegolven uit de Belgische geschiedenis. Deze extreme fenomenen komen door de klimaatopwarming steeds vaker voor. Terwijl onze beleidsmakers een klimaatakkoord proberen minimaliseren, plant de Belgische klimaatbeweging Climate Express een grote mobilisatie in Brussel op 2 december. De perfecte gelegenheid om hen duidelijk te maken dat ze actie moeten ondernemen.