Els, verpleegkundige: “Werken in de ouderenzorg? Ik kan het niet meer”

Foto George Hodan / PublicDomainPictures
Foto George Hodan / PublicDomainPictures

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

iets dat ik niet begrijp :"verzet sterk en groot genoeg is en de regering niet anders meer kan dan toegeven. " waar in het contract staat dat de regering MOET toegeven? Ik denk dat als iedereen behalve de 'regering' zelf , A wil en de regering B wil , er niets kan gedaan worden op basis van het contract om ervoor te zorgen dat A gedaan word. Om de eenvoudige reden dat er GEEN contract is. Of dat als er dan toch een contract zou zijn er geen sanctie is op contractbreuk.
ik ben niet van plan naar een 'rusthuis' te vertrekken en hoop dat tegen die tijd de mensen zelf mogen beslissen of ze hun leven willen rekken of er een eind aan maken.
sinds blauw en geel aan de macht is gaat alles snel bergaf voor de werkende bevolking. Armoede groeit aan een snel tempo . De facturen stijgen ongelooflijk snel . Lander werken ook voor de mensen die reeds begonnen zijn op hun 14 jaar. Deze zijn de dupe . Kortom we moeten van deze regering af . Op alles word er besnoeid . En alles word snel duurder . En we moeten in de pas lopen anders beboet . Kortom een stront beleid .
Ik werk als VPK op een acute geriatrie in een ziekenhuis in A'pen en ook bij ons kunnen wij niet de menselijke zorg toedienen die patiënten verdienen,moet ik als vpk multitasken zoals administratie-medicatie uitdelen-wondzorg-parameters-telefoons-mensen in vervoer zetten die naar een onderzoek moeten(is telkens naar de desk lopen omdat daar de computer staat)...wij hebben geen tijd meer om een praatje te doen met ptn , het is racen tegen de klok elke dag opnieuw, dikwijls staan we als vpk alleen owv zieken-verlof van collega's-geen eigen secretaresse (geen budget voor), met 24 ptn die gewassen en verzorgd moeten worden en dat is heel ruim per pt en ja daar worden wij kwaad van en gaan overprikkeld en uitgeput naar huis na een shift om dan voor ons gezin te gaan zorgen.Resultaat : véél zieken en dat kost ook geld , het is kwestie van de juiste prioriteiten te bekijken en zoals het nu gaat is de menselijkheid ver te zoeken.Collega's die aan hun laatste 6 mnd zitten en dan te horen dat ze toch niet op pensioen mogen en nog even 2 jaar langer moeten werken...die vallen ziek en geef ze eens ongelijk maar die blijven wel op de personeelslijst staan en worden dus niet vervangen...dat mogen wij allemaal opvangen...wij zijn moe !
De bedrijven trekken aan de alarmbel. Ze zitten naar eigen zeggen met een pak vacatures die niet ingevuld geraken. Onzin, zegt Sacha Dierckx van de progressieve denktank Minerva. “Als ze genoeg betalen, zullen ze wel mensen vinden die bij hen willen werken.”

De stad verkopen aan wie er de hoogste prijs voor biedt, leidt ertoe dat groene zones opgeslokt worden door beton. Het is wat in de meeste steden in ons land gebeurt. Ook in Luik.

In Genk groeit een op de drie kinderen op in een kansarm gezin. De oude mijnstad is een van de armste steden van het land.

De stedelijke mobiliteit is zonder meer een van de grootste uitdagingen voor de toekomst. Leefbaarheid, gezondheid en veiligheid vragen doortastende maatregelen.

Huisvesting is een thema dat terugkomt in alle bevragingen die de PVDA hield, zowel in Vlaanderen als in Brussel en Wallonië. Dat is alles behalve een verrassing voor Mathilde El Bakri, lijsttrekker voor de PVDA in Brussel-stad bij de gemeenteraadsverkiezingen.

Op 14 oktober 2018 wil de PVDA een sprong vooruit maken in 33 steden en gemeenten in het noorden en het zuiden van het land. De partij wil verkozenen die in de gemeenteraad de spreekbuis zijn van al wie actievoert voor een stad op mensenmaat.

De Franse rapster Chilla wordt vaak voorgesteld als een feministische artieste, maar zelf verkiest ze “humanistisch”. Één ding is zeker: met haar intelligente rap is ze een frisse wind op de Franse en Belgische podia. Op 8 september zal ze ManiFiesta doen zinderen.

Ter herinnering: op 7 april kreeg de hele wereld amateurbeelden te zien van mensen, van wie de makers beweerden dat ze slachtoffers waren van chemische aanvallen in de Syrische stad Doema. De Verenigde Staten, Engeland en Frankrijk gebruikten deze beelden als voorwendsel om Syrië onmiddellijk te bombarderen. De Organisatie voor het Verbod van Chemische Wapens (OPCW) heeft nu een tussentijds verslag over haar onderzoek klaar. Ze stelt dat er in ieder geval op dit moment geen aanwijzingen zijn dat er een chemische aanval heeft plaatsgevonden.

Na de dagen van sterke mobilisatie op 29 en 30 juni, kenden de Belgische spoorwegen op 10 en 11 juli een nieuwe stakingsbeweging, op initiatief van de Onafhankelijke Vakbond Spoorwegpersoneel (OVS). Deze keer staken alleen de machinisten, maar zij zijn niet de enigen die boos zijn op de NMBS-directie.

In april brak in het parlement en in de media een storm los over de F-16’s van de Belgische luchtmacht. Gelekte mails tussen legertop, minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) en Lockheed Martin lieten uitschijnen dat onze F-16’s langer meekunnen dan gezegd. De beslissing is ondertussen uitgesteld tot oktober. De kernvraag blijft of we de 34 gevechtsvliegtuigen die de regering wil aankopen nodig hebben. Een gesprek met vredesactiviste Isabelle Vanbrabant.