De sociale huurwet is er om mensen te beschermen, niet om ze uit te sluiten

Foto Solidair
Foto Solidair
Thema's
Wonen

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Ik ben een gescheiden gepensioneerde alleenstaande van 68 jaar. Ik heb een pensioen van 1100 euro per jaar en sta 4 jaar op de wachtlijst voor een sociale huurwoning. Ik huur nu op de private markt en betaal 572,42 euro huur per maand voor het goedkoopste appartement dat er in mijn streek te huur was. Het appartement is niet geïsoleerd en heeft nog aluminium kaders uit de jaren '60. Het appartement is toen door de eigenaar zelf gebouwd want die was metser. Hij heeft toen 2 blokken van 3 appartementen gezet aan de toenmalige prijs van ongeveer 50.000 belgische franken. Mijn vraag: Waarom stijgt de huur als mijn pensioen niet stijgt? Ik moet al meer betalen voor de electriciteit en ook voor de huur. Hoe moet ik dat doen als er op mijn rekening niets bijkomt maar alleen afgaat?
Sociale huurwoningen : vier slaapkamers, huwelijk gestrand, kinderen het huis uit, vader kan er alleen blijven wonen omdat het kontrakt op zijn naam staat en hij een 'bescheiden' (?) inkomen heeft. Dit is een bestaand en helaas niet alleenstaand geval ... Waar is de rechtvaardigheid te zoeken ? Een alleenstaande ouder, ernstig ziek, verzorgd door een inwonende zoon die er zijn werk voor moest laten staan en inmiddels overleden ... ook hij komt binnen zes maanden op straat te staan. Denkt de sociale woonmy nu écht dat er tijdens de jaren van ziekte en palliatieve periode er ook maar iemand aan denkt of het contract evt moet aangepast worden ? Of andere maatregelen genomen moeten worden om de zoon te vrijwaren van woonstperikelen ? Logisch toch dat alle aandacht naar de gezondheid en verzorging van de moeder ging !!!!!!! Begrijpe wie begrijpe kan ! Dit alles brengt een ernstig hiaat in onze sociale voorzieningen aan het licht !!!!!
Is ze ontvoogd?
We hebben ook problemen met onze sociale huisvestingsmaatschappij tot imitatie toe PvdA moet dringend eens Aalst komen je hebt daar werk te doen

In Düsseldorf kwamen deze week woensdag 4.000 mensen hun woede en soms ook hun wanhoop uitschreeuwen voor het parlement waar de ministers van Volksgezondheid van de Duitse deelstaten bijeenkwamen. De PVDA-basisgroep van de Zorg van Luik was erbij.

Josef Wöss is sinds 1997 voorzitter van de afdeling Sociale Politiek van de Weense Arbeidskamer en kent het Oostenrijkse pensioenstelsel als geen ander. Hij geeft geregeld lezingen in Duitsland en is een van de bekendste pensioenspecialisten in Europa. We hadden een gesprek met hem over de Oostenrijkse pensioenen, rechtse regeringen en de pensioenarmoede in Duitsland.

Aan de vooravond van de grote pensioenbetoging van 16 mei schoot de Academische Pensioenraad de regering ter hulp. Alleen al de benaming van die Raad wekt de indruk van vertrouwen, onafhankelijkheid en objectiviteit. Maar het initiatief van die Pensioenraad komt van de regering zelf. Zij heeft zelf de leden van de Raad benoemd en het kader vastgelegd waarbinnen die moet werken. De Raad lanceerde op zijn website een offensief om het principe van het pensioen met punten te verdedigen en de regering aan te zetten om hier echt werk van te maken.

Trier, de Duitse stad waar Karl Marx in 1818 geboren werd en waar hij zijn jeugd doorbracht, biedt twee grote tentoonstellingen, 300 evenementen en tientallen gidsen voor Marx-wandelingen. De tijd van Marx, wie zijn familie was, waar hij woonde, in welke steden hij verbleef, welke de revoluties die hij meemaakte… het wordt allemaal indringend geschetst.

Op vrijdag 15 juni moesten ABVV-syndicalisten Bruno Verlaeckt en Tom Devoght voor de correctionele rechtbank verschijnen voor hun deelname aan een vreedzame stakingsactie in 2016. Ze kregen massale steun van militanten en sympathisanten uit het hele land. Een overtuigend team advocaten eiste niets minder dan hun vrijspraak. Op 29 juni volgt de uitspraak in het Justitiepaleis in Antwerpen. Opnieuw zullen sympathisanten present zijn om de twee te steunen.

De stakingsbereidheid bij de cipiers geeft weer hoe onze Belgische gevangenissen erbij liggen. Met hun stakingen slaan de cipiers alarm over de omstandigheden waarin ze gevangenen moeten bewaken en begeleiden. Die leiden geregeld tot echte drama’s, zoals de schietpartij in Luik, waarbij een in de cel geradicaliseerde man drie mensen neerschoot. De noodkreten van de Luikse cipiers waren in dovemansoren gevallen…

ACOD-Spoor heeft een stakingsaanzegging ingediend voor 29 en 30 juni. Een donderslag bij heldere hemel? Integendeel. De spoorwerknemers zijn al langer malcontent: harder werken, langer werken, besparingen... De directie en de regering breken beetje bij beetje de werkomstandigheden af. Bovendien knaagt de regering ook aan hun pensioen. Kortom, het is altijd meer presteren met minder mensen en minder middelen en langer werken voor minder pensioen. Dat brengt ook de veiligheid van de reizigers in gevaar en ondermijnt de dienstverlening. Er zijn verschillende stakingsaanzeggingen ingediend maar alleen die van ACOD Spoor is erkend. De staking van eind juni gaat dus ook over de veiligheid van de reizigers en over de stiptheid van de treinen.

Tot amper een paar maand geleden leken we af te stevenen op een verwoestende oorlogsstorm boven het Koreaanse schiereiland – Trumps “fire and fury”, militaire manoeuvres van de VS en Zuid-Korea, Noord-Korea’s nucleaire en rakettesten, dreigende taal alom. Maar zie, nu waait er een aangename vredesbries over de regio en hebben VS-president Donald Trump en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un elkaar in Singapore de hand geschud. Maar hoe liggen de kaarten werkelijk, en hoe moet het verder?
Je hoort wel eens: “Het heeft geen zin om actie te voeren, de regering luistert toch niet naar de mensen.” Het klopt dat de regering liever luistert naar de elite dan naar de gewone werkmensen, maar toch moet ze plooien voor druk van onderuit door mobilisatie. Dan moet wel aan een aantal voorwaarden voldaan zijn.
Stel je voor dat een inbreker in je wijk alle tv-toestellen steelt. Na een paar dagen komt hij terug en biedt hij de buurt als compensatie vijf radiotoestellen aan. Wat zou je doen? Zou je met je buren ruzie maken over wie zo’n radiotoestel krijgt? Of zou je de inbreker aanpakken opdat hij alle tv-toestellen teruggeeft aan iedereen? Wel, zo is het ook met de pensioenen.