Zij vonden geen school voor hun kind

Foto Willem Velthoven/Flickr
Foto Willem Velthoven/Flickr
Thema's
Onderwijs

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

in de steden is er waarschijnlijk geen tekort aan scholen. Alleen moeten we anders gaan beginnen denken over de organisatie van de leerplicht. Vooreerst ben ik voorstander van de afschaffing van de ideologische netten. De vrije confessionele scholen (katholiek onderwijs, joods atheneum en dergelijke meer) hebben vele middelen omdat zij bovendien gesponsord worden door de sector. Bovendien hebben katholieke scholen nog vele gebouwen die vroeger kloosters waren. Het openbaar onderwijs (gemeenschapsonderwijs, gemeentelijke basisscholen) moeten het met heel wat minder doen omdat zij enkel functioneren met het geld van de respectievelijke overheid. Bovendien kunnen de vrije scholen selectief zijn in wie ze inschrijven. Openbaar onderwijs kan dat wettelijk niet. In Vlaanderen heerst nog steeds de mythe dat een vrije school betere kwaliteit aflevert. Hierdoor ontstaat gettovorming want openbaar onderwijs wordt dan de zogenaamde vuilbak. Waarom niet gewoon wettelijk bepalen dat een kind verplicht wordt naar de school te gaan die het dichtste ligt bij zijn woonplaats? Niet voldoende plaats? Dan moet de school zich maar aanpassen want worden de scholen niet gesubsidieerd volgens het aantal leerlingen? Dit zal bovendien de sociale mix bevoordelen wat volgens mij een belangrijk opvoedend element voor het kind is. En dan worden alle scholen ook kwalitatief gelijk? Zou dit misschien deels het inschrijvingsprobleem kunnen oplossen?

Wat is het eerste waar je aan denkt als je het woord “ambtenaar” hoort? Meestal is dat een loketbediende die nog maar eens een bijkomend formulier nodig heeft om een dossier te kunnen afwerken. Als ambtenaren staken en de regering beweert dat ze dat doen om “hun privileges te behouden”, dan zijn we makkelijk geneigd dat te geloven. Niet terecht…

ManiFiesta is een vaste waarde geworden. Het feest van de solidariteit gaat dit jaar naar zijn negende editie. Aan belang en kracht heeft het festival nog niets ingeboet. Er is nog heel veel potentieel, zegt directeur Mario Franssen.

Het op 11 maart verkozen Cubaanse parlement heeft in Havana een nieuwe Staatsraad en een nieuwe president verkozen. Tien jaar geleden kondigde Raúl Castro aan dat hij in 2018 de macht zou doorgeven.

Binnen welk soort defensiebeleid willen we de nieuwe gevechtsvliegtuigen inzetten? Willen we ons luchtruim bewaken of moeten we een prominente rol spelen in militaire interventies? En waarom is België een van de weinige landen waar Amerikaanse kernbommen liggen? Er is geen democratisch en transparant debat mogelijk als we deze fundamentele kwesties niet scherp stellen.

19 april werd een nieuwe actiedag tegen de plannen van president Emmanuel Macron en van de Europese Unie. Spoorarbeiders, studenten, verpleegsters en vele anderen trokken eens te meer de straat op. Ook Belgische arbeiders en studenten waren present. Een reportage vanuit Rijsel en Parijs.

Vanaf 1 april 2018 – nee, dit is geen aprilvis – krijgen de meeste langdurig zieke werknemers die om medische redenen deeltijds het werk hervatten, een lagere ziekte-uitkering. Vooral werknemers met een laag inkomen zullen de gevolgen van deze nieuwe maatregel voelen.

Waarom besloten de Verenigde Staten op vrijdag 13 april Syrië aan te vallen? Het gebruik van chemische wapens is ontoelaatbaar, maar wie denkt dat Washington inzit met het lot van de Syrische burgers, dwaalt. Het imperialisme is niet geïnteresseerd in het lot van de Arabische volkeren. Integendeel, sinds 1990 hebben Westerse militaire interventies enkel chaos en vernietiging naar het Midden-Oosten gebracht.

Aan de Franse universiteiten zijn er alsmaar meer studentenbijeenkomsten en blokkades. De studenten verzetten zich tegen de invoering van een selectiesysteem voor wie een universitaire opleiding wil beginnen. Zo wil de Franse regering een einde maken aan de vrije toegang tot de universiteit. Het is een strijd die zich mogelijk als een olievlek zal  uitbreiden, want er is ook al de ruimere beweging die ijvert voor het behoud van de openbare dienstverlening en die wordt aangevoerd door de spoorwegarbeiders.

Spoorwegpersoneel, vuilnismannen, piloten van Air France, elektriciens, studenten ... Het lijkt wel alsof er zich elke week een nieuwe sector aansluit bij de groeiende sociale beweging in Frankrijk. Er broeit iets bij onze zuiderburen en het kan van belang zijn voor de werkende bevolking van heel Europa.

Sinds de putsch van 2016 is de Braziliaanse democratie volledig uitgehold. De gevangenisstraf voor progressieve ex-president Lula, ligt in die lijn. L’humanité interviewde Braziliëkenner Maud Chirio over wat er aan de hand is.