Zij vonden geen school voor hun kind

Foto Willem Velthoven/Flickr
Foto Willem Velthoven/Flickr
Thema's
Onderwijs

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

in de steden is er waarschijnlijk geen tekort aan scholen. Alleen moeten we anders gaan beginnen denken over de organisatie van de leerplicht. Vooreerst ben ik voorstander van de afschaffing van de ideologische netten. De vrije confessionele scholen (katholiek onderwijs, joods atheneum en dergelijke meer) hebben vele middelen omdat zij bovendien gesponsord worden door de sector. Bovendien hebben katholieke scholen nog vele gebouwen die vroeger kloosters waren. Het openbaar onderwijs (gemeenschapsonderwijs, gemeentelijke basisscholen) moeten het met heel wat minder doen omdat zij enkel functioneren met het geld van de respectievelijke overheid. Bovendien kunnen de vrije scholen selectief zijn in wie ze inschrijven. Openbaar onderwijs kan dat wettelijk niet. In Vlaanderen heerst nog steeds de mythe dat een vrije school betere kwaliteit aflevert. Hierdoor ontstaat gettovorming want openbaar onderwijs wordt dan de zogenaamde vuilbak. Waarom niet gewoon wettelijk bepalen dat een kind verplicht wordt naar de school te gaan die het dichtste ligt bij zijn woonplaats? Niet voldoende plaats? Dan moet de school zich maar aanpassen want worden de scholen niet gesubsidieerd volgens het aantal leerlingen? Dit zal bovendien de sociale mix bevoordelen wat volgens mij een belangrijk opvoedend element voor het kind is. En dan worden alle scholen ook kwalitatief gelijk? Zou dit misschien deels het inschrijvingsprobleem kunnen oplossen?

Na maanden van acties en betogingen hebben de federale en gewestelijke regeringen dan toch begrepen dat ze ‘iets’ op tafel moeten leggen om tegemoet te komen aan de eisen van de werknemers van de non-profit. Is dit een eerste stap naar iets volwaardigs of moet de Witte Woede weer de straat op?

"Wij voeren een humaan maar krachtig beleid", zei de eerste minister tijdens de regeringsverklaring over zijn migratiebeleid. Door met geen woord te reppen over het terugsturen van Soedanese vluchtelingen, steunt Charles Michel staatssecretaris Theo Francken. Want hij heeft Francken nodig om de woede af te leiden naar de vluchtelingen. 

De onderhandelingen voor een nieuw sociaal akkoord in de sectoren van gezondheid, welzijn en cultuur zitten in een beslissende fase. De vraag is of de Vlaamse regering met haar voorstellen al dan niet tegemoet komt aan de noden van het personeel én de bevolking.
Volgens een nieuwe opiniepeiling behaalt de PVDA in de stad Charleroi 25% van de stemmen, of ongeveer 25.000 keizers. De lokale PVDA-afdeling ziet het als een uitdaging die 25.000 Carolo’s te ontmoeten. En om samen met hen van Charleroi een solidaire stad te maken.
Vandaag geeft eerste minister Charles Michel een toespraak bij het begin van het nieuwe parlementaire werkjaar. Een toespraak die al verstoord is door een syndicale reactiedag: duizenden werknemers voerden vandaag actie tegen het beleid van de regering. Ze gaven een signaal dat de regering niet kan negeren, want de acties van vandaag zijn maar het topje van de ijsberg, onder het oppervlak zit nog veel meer onvrede en ongenoegen. Deze reactiedag is dan ook een flinke waarschuwing aan het adres van de federale regering.

Op 9 oktober 1967 werd Ernesto “Che” Guevara door Boliviaanse militairen en de CIA geëxecuteerd. Wie kent niet het iconische beeld van Guevara dat op tal van gadgets blijft opduiken? Maar wie was die man die na 50 jaar nog steeds wordt gezien als symbool van verzet en strijd tegen onrecht? Waar stond hij voor?

De internationale dag van de leraar werd gisteren in Nederland op een bijzondere wijze gevierd. Meer dan 90% van de basisscholen bleven dicht als gevolg van een staking. In Den Haag kwamen 60.000 leraars uit heel het land manifesteren voor een drastische verlaging van de werkdruk en hogere lonen. Onder druk van deze staking hebben de partijen die de nieuwe regering zullen vormen al 500 miljoen euro extra middelen toegezegd. Een gesprek met Anne-Mieke Vermeulen, lerares in het Nederlands primair onderwijs.

Dinsdagmorgen 3 oktober legden chauffeurs en bedienden bij de stelplaats Kortrijk van De Lijn spontaan het werk neer. Solidair, met de drie vakbonden samen. De werkdruk werd onhoudbaar en de organisatie loopt in het honderd. Opvallend bij de chauffeurs is ook hun bekommernis voor de reizigers die door de besparingen bij De Lijn hun bus afgeschaft zien of hem missen.

Na een hele ochtend touwtrekken kon minister Van Overtveldt toch aankondigen dat de hele regering het nu eens is over de invoering van de effectentaks. Wat hij vertelde, bevestigt wat de PVDA, en ook economen als professor De Grauwe, al sinds het Zomerakkoord vertelden: die effectentaks stelt niets voor.

De werknemers van de openbare diensten verenigen zich tegen de dreiging van privatisering, bezuinigingen, ontmanteling van het statuut en de pensioenen. Met honderden verzamelden ze zich voor het Waals en het Vlaams parlement. Een opwarmer voor de nationale staking van 10 oktober.