Trump flirt met Poetin, maar lonkt naar China

Er is flink wat verzet onder de bevolking van eilanden in de Stille Oceaan tegen de installatie van Amerikaanse militaire basissen op hun grondgebied. (Foto Pilger)
Er is flink wat verzet onder de bevolking van eilanden in de Stille Oceaan tegen de installatie van Amerikaanse militaire basissen op hun grondgebied. (Foto Pilger)

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

De hele wereld heeft een oogje op China en België niet in het minst. Een natie in groei van dergelijke omvang is een afzetmarkt zonder weerga. Ik ga regelmatig naar China en hoor daar van het volk zelf dat Europese producten zeer in trek zijn. Uiteraard kan niet iedereen zich Europese producten veroorloven, nog niet. Eén ding is wel juist, het wordt de Europese bedrijven ginder niet gemakkelijk gemaakt om zich in China te vestigen maar misschien is dat andersom ook zo. Ik denk eerder dat het te maken heeft met een verschillende filosofie. Overeenkomen jongens en meisjes. That's the point (maar het zal niet van vandaag op morgen zijn, zoveel is zeker).
Tot amper een paar maand geleden leken we af te stevenen op een verwoestende oorlogsstorm boven het Koreaanse schiereiland – Trumps “fire and fury”, militaire manoeuvres van de VS en Zuid-Korea, Noord-Korea’s nucleaire en rakettesten, dreigende taal alom. Maar zie, nu waait er een aangename vredesbries over de regio en hebben VS-president Donald Trump en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un elkaar in Singapore de hand geschud. Maar hoe liggen de kaarten werkelijk, en hoe moet het verder?
Je hoort wel eens: “Het heeft geen zin om actie te voeren, de regering luistert toch niet naar de mensen.” Het klopt dat de regering liever luistert naar de elite dan naar de gewone werkmensen, maar toch moet ze plooien voor druk van onderuit door mobilisatie. Dan moet wel aan een aantal voorwaarden voldaan zijn.
Stel je voor dat een inbreker in je wijk alle tv-toestellen steelt. Na een paar dagen komt hij terug en biedt hij de buurt als compensatie vijf radiotoestellen aan. Wat zou je doen? Zou je met je buren ruzie maken over wie zo’n radiotoestel krijgt? Of zou je de inbreker aanpakken opdat hij alle tv-toestellen teruggeeft aan iedereen? Wel, zo is het ook met de pensioenen.
Op vrijdag 15 juni staan Bruno Verlaeckt en Tom Devoght voor de rechtbank. Ze staan terecht omdat ze in 2016 deelnamen aan een stakingspiket in het havengebied. Met het proces voor de correctionele rechtbank hangen hun zware straffen boven het hoofd. Met een bijzonder grote inzet voor iedereen die op zijn democratische recht om actie te voeren wil blijven rekenen.

Als liegen en bedriegen strafbaar was, dan zat Open Vld-voorzitter Gwendolyn Rutten nu in de bak! “Niemand gaat pensioen verliezen”, zei ze op tv-zenders en in zowat alle kranten eind 2017. “Wie langer werkt, krijgt zelfs meer pensioen”, klonk het. Maar Knack komt nu met concrete cijfers en wat blijkt? Boerenbedrog!

Op 25 mei trad een nieuwe Europese regelgeving in werking ter bescherming van de privacy. De General Data Protection Regulation, beter gekend als GDPR, is een Europese wet die meer rechten geeft aan de consument. Een goede zaak dus. Of toch niet helemaal?

Italië heeft dan toch een nieuwe regering. Extreemrechts “vergat” plots zijn anti-Europaretoriek. De boodschap van het Europese kapitaal is duidelijk: het is niet omdat je de verkiezingen wint dat je een regering mag vormen die je wilt, of dat je mag regeren zoals je wilt.

“Een lijst die 50% van de beroepen als zwaar erkent, is onmogelijk en onbetaalbaar”. Dat zei onlangs Open Vld-pensioenspecialist Vincent Van Quickenborne, de vorige minister van Pensioenen. Al dagen proberen Open Vld en N-VA de werknemers tegen elkaar op te zetten over de vraag wie er een zwaar beroep heeft. Maar eigenlijk, als je tot je 67ste moet werken, dan is elk beroep zwaar… tenzij misschien als je minister of parlementslid bent. 

Ondanks zware financiële offers van we werknemers en een recordwinst voor het bedrijf, beslist de directie van Perrin Industrie toch de fabriek te sluiten. En guerre, de nieuwe film van Stéphane Brizé (La Loi du Marché), is laaiend actueel. Een sterk verhaal dat doet nadenken.
280.000 mensen in heel Frankrijk. 80.000 alleen al in Parijs. De “Marée populaire”, de volksstroom die een vijftigtal organisaties (middenveld, politiek, syndicaal) organiseerden in meer dan tachtig Franse steden, was een succes. En in de Franse hoofdstad stapten ook militanten van de PVDA mee op. Tot grote vreugde van de lokale betogers.