Handen af van het stakingsrecht. Kom Bruno en Tom vrijdag ondersteunen aan het justitiepaleis in Antwerpen.

Foto Solidair, Karina Brys
Foto Solidair, Karina Brys

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Mocht ieder burger zich ervan bewust worden en vooral iedere rechter en zijn instellingen dat stakingsrecht een vrijheid is voor iedere burger ongeacht zijn beroep. Kan dan iedereen zich eens voorstellen wat het zou betekenen geen drukkingsmiddel meer te bezitten om het onrecht aan te kaarten. Piloten werden onlangs ook zwaar aangevallen op hun acties, toch ging het ook voor de veiligheid van elke burger . Veiligheid op de werkvloer zet zich door naar elke gebruiker ervan, stress bij werknemers kweken om allerlei redenen zet de veiligheid van elke mens op het spel. Staken moet een middel blijven om wantoestanden aan te kaarten. Maar het is aan de vakbonden om hun stakers veilig te houden. Zij moeten de noodzaak inzien van een reglementering in situaties die kunnen verweven worden met strafrecht. Tijd om er werk van te maken, mensen betalen lidgeld hiertegenover moet een verantwoordelijkheid opgebouwd worden, dan hadden situaties als deze vermeden kunnen worden. Vrijspraak !
Op woensdag en donderdag 25 en 26 juli 2018 staakt het cabinepersoneel van vliegtuigmaatschappij Ryanair in Italië, Spanje, Portugal en België. Ze vinden elkaar in gezamenlijke strijd en solidariteit om de jarenlange uitbuiting tegen te gaan. Eind augustus plant het personeel in Duitsland en Nederland hetzelfde.

Toen de 72-jarige Nelson Rolihlahla (‘de takkenbreker’) Mandela op 11 februari 1990 de gevangenis verliet was hij een wereldwijde legende. De man die 27 jaar gevangen zat, waarvan achttien jaar met zijn kameraden in compleet isolement op het legendarische Robbeneiland, was het symbool geworden van de strijd tegen het onmenselijke apartheidssysteem zowel in Zuid-Afrika als in de hele wereld. Nelson Mandela overleed op 5 december 2013 op 95-jarige leeftijd. Hij zou vandaag 100 jaar geworden zijn.

Jean-Pascal van Ypersele is de belangrijkste klimaatwetenschapper van ons land. Bij uitgeverij EPO is net zijn boek In het oog van de klimaatstorm uit. Daarin formuleert van Ypersele een helder antwoord op de vragen die ertoe doen en gunt hij ons een blik achter de schermen van de grote internationale conferenties. Op 8 september komt hij naar ManiFiesta.

Op 1 augustus steekt Engie/Electrabel kerncentrale Doel 3 weer in gang. Onterecht vinden actiegroepen. De centrale vertoont tal van gebreken en is onvoldoende getest voor een heropstart.
De bedrijven trekken aan de alarmbel. Ze zitten naar eigen zeggen met een pak vacatures die niet ingevuld geraken. Onzin, zegt Sacha Dierckx van de progressieve denktank Minerva. “Als ze genoeg betalen, zullen ze wel mensen vinden die bij hen willen werken.”
Minister van Energie Marghem wil een prijs invoeren voor koolstof, een materiaal dat in bijna al onze gebruiksvoorwerpen vervat zit – in brandstof, maar ook in brood, bijvoorbeeld. De klimaatontaarding is ernstig en er zijn dringend maatregelen op grote schaal nodig. Maar kunnen ze nu echt niets beter bedenken dan een zoveelste nieuwe belasting?

De stad verkopen aan wie er de hoogste prijs voor biedt, leidt ertoe dat groene zones opgeslokt worden door beton. Het is wat in de meeste steden in ons land gebeurt. Ook in Luik.

In Genk groeit een op de drie kinderen op in een kansarm gezin. De oude mijnstad is een van de armste steden van het land.

De stedelijke mobiliteit is zonder meer een van de grootste uitdagingen voor de toekomst. Leefbaarheid, gezondheid en veiligheid vragen doortastende maatregelen.

Huisvesting is een thema dat terugkomt in alle bevragingen die de PVDA hield, zowel in Vlaanderen als in Brussel en Wallonië. Dat is alles behalve een verrassing voor Mathilde El Bakri, lijsttrekker voor de PVDA in Brussel-stad bij de gemeenteraadsverkiezingen.