Zo proberen regering en werkgevers de sociale beweging monddood te maken

Spoorpersoneel in staking, en solidariteit in Charleroi op 6 januari 2016. (Foto Solidair, Salim Hellalet)
Spoorpersoneel in staking, en solidariteit in Charleroi op 6 januari 2016. (Foto Solidair, Salim Hellalet)

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

In verband met het stakingsrecht zijn piketten om de enkele onderkruipers (werkwilligen) te ontmoedigen en te hinderen moeten kunnen. De bescherming die je hebt als je in groep staakt is een verworven recht die je als enkeling niet hebt. Mijn mening is: Je kan niet alleen 'staken' als de meerderheid wil werken, je kan niet 'alleen' werken als de meerderheid staakt ! N. D.
Waarde landgenoten, sinds de vorige en de ommekeer in de verkiezingsstrijd naar andere mensen maatschappij met veel en allerlei mooie beloften ect... is er nieuwe werkelijkheid in de plaats gekomen en weten hoe laat het is... Foei voor een christelijke partij gezien het paard van troye hebben opgenomen was toch wel te voorspellen gezien de achterban en vriendjespolitieke commerciële experten samen sterk naar deze doelstellingen ect.... Er zouden geen stakingen zijn indien niet nodig is... wie heeft er probleem met stakingsrecht steeds de sterksten in het verhaal... dus niet de slimste. Veel sterkte gewenst aan iedereen voor... wereldeconomie!!!
Handen af van het stakingsrecht! Vakbonden moeten hiertegen hard optreden! Schandalig om het personeel in een bedrijf te willen omkopen met smartphones e.d. Een perverse methode om het personeel af te schrikken om nog tot een vakbond toe te treden. Of is dit de nieuwe werkwijze: vakbondsleden koeionneren en buitenpesten?! Wie opkomt voor zijn rechten moet eruit zeker? Op naar de tijden van priester Daens is het nieuwe motto! De kloof tussen arm en rijk wordt alsmaar groter en de rijken betalen dan nog het minst van al belastingen. Wat een schande!

Een paar dagen voor de Europese Unie de 60ste verjaardag van het Verdrag van Rome viert, betoogden ruim 1.000 mensen op 24 maart voor het Europees Parlement in Brussel. Het ABVV, dat tot de actie had opgeroepen, eist efficiënte maatregelen tegen sociale dumping. 

Steeds meer bedrijven voeren tijdelijke werknemers in. Dat gaat vaak via onderaannemers. De bedoeling? Belgische loon- en arbeidsvoorwaarden ontwijken. En ondermijnen.

Overzicht van de inhoud van ons aprilnummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.

Nog nooit deden vrijhandelsakkoorden zoveel stof opwaaien als TTIP en CETA. Line De Witte schreef er een boek over: TTIP en CETA voor beginners. Is het gevaar geweken?. In dit uittreksel heeft ze het over het Noord-Amerikaanse NAFTA-akkoord, dat de werknemers loon en jobs kostte. Een voorpublicatie.

Verpleegkundigen, ziekenhuis- en rusthuispersoneel en sociaalwerkers kwamen allemaal samen op straat voor een werkbare job en tegen de besparingen. Opmerkelijk: de Belgische zorgmensen staan niet alleen. Ook in andere Europese landen staat de zorg onder druk voor personeel en zorgbehoevenden. Én gaan werknemers en patiënten gaan in verzet.

In een atheneum in Flémalle, nabij Luik, laat de verwarming het al enkele jaren herhaaldelijk afweten. Om daar verandering in te brengen, besloten de leerlingen in staking te gaan. 

Het Europees Hof van Justitie bepaalde vorige week in een arrest dat bedrijven een hoofddoek mogen verbieden voor zichtbare functies. In een opiniestuk in Knack protesteerde een indrukwekkende reeks vrouwen- en middenveldorganisaties tegen dit arrest. Ze  willen niet dat vrouwen die een hoofddoek dragen tot de achterkamers van onze economie en maatschappij veroordeeld worden. Maartje De Vries, voorzitster van Marianne, de vrouwenbeweging van de PVDA, licht het arrest toe.

Voor de vierde keer op rij, op nauwelijks een jaar tijd, betoogden vandaag meer dan 15.000 werknemers uit de zorg, welzijn en cultuur. Ze eisen dat de regeringen in ons land middelen vrijmaken voor de non-profit. Middelen die moeten leiden tot betere werkomstandigheden en meer kwalitatieve zorg.

Politici à la Trump, Wilders, Le Pen en dichter bij huis Francken en Dewinter, zetten mensen tegen elkaar op. Samenlevingsopbouw gaat daar lijnrecht tegenin en werkt elke dag aan verbinding en diversiteit.

En de boer, hij ploegde voort. Tegen wil en dank. Niet dat het hem veel erkenning oplevert. Geregeld ziet de boer zich genoodzaakt om de straat op te trekken en luidkeels te roepen om een rechtvaardig beleid. Op 23 maart 1971 gebeurt dat in Brussel, bij een massale betoging tegen het gemeenschappelijke Europese Landbouwbeleid dat vanaf 1968 in uitvoering kwam.