Winnen van een oliegigant

Vorige
Volgende

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

veel en veel te lang artikel ? waar ik naar zoek is : bestaat RBP nu nog of niet , want als het niet meer bestaat is het uiteindelijk toch verloren moeite geweest. ik heb er heel weinig verstand van, maar de toezegging dat ge levenslang werk krijgt in 'een' sector lijkt mij eigenaardig , uit een andere wereld wellicht een japanse wereld waar het , heb ik horen zeggen, inderdaad de gewoonte was , het zal nu ook al veel minder zijn , om levenslang in hetzelfde bedrijf te werken. en als dat dan toch mogelijk is een toezegging te krijgen om levenslang in 'een' sector werk te krijgen dan moet dat voor iedereen ; geen voorkeurs behandeling . levenslang in de textiel, schoenindustrie enz ?
Zover ik weet is RBP nu ATPC nog steeds actief in Antwerpen.
Den RBP bestaat nog steeds, maar niet zonder nog woelige periodes nadien (die ik ook "mocht" meemaken) De gevel van het oude hoofdgebouw is nog steeds gesierd met "RBP" opschrift . Ondertussen zijn we al wel sinds 2010 onderdeel van de VTTI familie en zijn er sinds dan forse investeringen gebeurd. Men weet nooit, maar in de huidige omstandigheden ziet het er voor onze toekomst op ATPC heel mooi uit. Ik heb nog heel wat collega's mogen kennen, met de verhalen uit die periode, waarvoor ik heel veel respect heb. Niet alleen konden ze na een lange lijdensweg terug aan het werk. Hun actie had ook veel impact voor andere collega's. Deze verhalen zal ik trouwens nooit vergeten, want ze maakten grote indruk op mij als jonge werknemer. Maar zoals gezegd: de huidige site heeft dit allemaal overleeft en de toekomst ziet er heel mooi uit nu.

Een paar dagen voor de Europese Unie de 60ste verjaardag van het Verdrag van Rome viert, betoogden ruim 1.000 mensen op 24 maart voor het Europees Parlement in Brussel. Het ABVV, dat tot de actie had opgeroepen, eist efficiënte maatregelen tegen sociale dumping. 

Steeds meer bedrijven voeren tijdelijke werknemers in. Dat gaat vaak via onderaannemers. De bedoeling? Belgische loon- en arbeidsvoorwaarden ontwijken. En ondermijnen.

Overzicht van de inhoud van ons aprilnummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.

Nog nooit deden vrijhandelsakkoorden zoveel stof opwaaien als TTIP en CETA. Line De Witte schreef er een boek over: TTIP en CETA voor beginners. Is het gevaar geweken?. In dit uittreksel heeft ze het over het Noord-Amerikaanse NAFTA-akkoord, dat de werknemers loon en jobs kostte. Een voorpublicatie.

Verpleegkundigen, ziekenhuis- en rusthuispersoneel en sociaalwerkers kwamen allemaal samen op straat voor een werkbare job en tegen de besparingen. Opmerkelijk: de Belgische zorgmensen staan niet alleen. Ook in andere Europese landen staat de zorg onder druk voor personeel en zorgbehoevenden. Én gaan werknemers en patiënten gaan in verzet.

In een atheneum in Flémalle, nabij Luik, laat de verwarming het al enkele jaren herhaaldelijk afweten. Om daar verandering in te brengen, besloten de leerlingen in staking te gaan. 

Het Europees Hof van Justitie bepaalde vorige week in een arrest dat bedrijven een hoofddoek mogen verbieden voor zichtbare functies. In een opiniestuk in Knack protesteerde een indrukwekkende reeks vrouwen- en middenveldorganisaties tegen dit arrest. Ze  willen niet dat vrouwen die een hoofddoek dragen tot de achterkamers van onze economie en maatschappij veroordeeld worden. Maartje De Vries, voorzitster van Marianne, de vrouwenbeweging van de PVDA, licht het arrest toe.

Voor de vierde keer op rij, op nauwelijks een jaar tijd, betoogden vandaag meer dan 15.000 werknemers uit de zorg, welzijn en cultuur. Ze eisen dat de regeringen in ons land middelen vrijmaken voor de non-profit. Middelen die moeten leiden tot betere werkomstandigheden en meer kwalitatieve zorg.

Politici à la Trump, Wilders, Le Pen en dichter bij huis Francken en Dewinter, zetten mensen tegen elkaar op. Samenlevingsopbouw gaat daar lijnrecht tegenin en werkt elke dag aan verbinding en diversiteit.

En de boer, hij ploegde voort. Tegen wil en dank. Niet dat het hem veel erkenning oplevert. Geregeld ziet de boer zich genoodzaakt om de straat op te trekken en luidkeels te roepen om een rechtvaardig beleid. Op 23 maart 1971 gebeurt dat in Brussel, bij een massale betoging tegen het gemeenschappelijke Europese Landbouwbeleid dat vanaf 1968 in uitvoering kwam.