Waarom cipiers staken en hoe ze de regering doen wankelen

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Ik werk al 33 jaar in de gevangenis. Al die jaren kwamen er maar drie punten telkens naar boven: 1. te weinig middelen, 2. te weinig personeel en 3. de overbevolking. Telkens wanneer we staakte kregen wij een beetje personeel bij en werden er gedetineerde verplaatst van de ene gevangenis naar een andere (het probleem verleggen), maar geen half jaar later zaten we weer in de zelfde situatie als voor de staking. Ik wil maar zeggen dat justitie voor het beleid een zuivere verliespost is waar men alleen juist dat bedrag in wil steken om te overleven, dit is niet alleen zo in de gevangenissen maar ook in de gerechtsgebouwen en alles wat daar in om gaat. Kijk maar naar de staat van de gerechtshoven en de wachttijden voor een zaak voorkomt. In de gevangenissen is dit juist hetzelfde. Een voorbeeld: in de gevangenis van Hoogstraten zijn er kamers waarvan men de ramen moet stutten omdat er anders de strik dreigt uit te vallen. Op zulks een kamers zitten nog gedetineerden. Als dit gebouw een privé eigendom, bv een hotel, moest zijn dan had met dit al jaren gesloten wegens onveilig. Men weet van de gevangenis van Hoogstraten al meer dan 20 jaar dat dit in erbarmelijke staat is en er wordt niets tegen gedaan. Minister Geens heeft dit dit jaar met eigen ogen kunnen vast stellen maar er gebeurd gewoon niets. Dan Merksplas, de opstand, het personeel zag dit al maanden van te voren aankomen. De directie is hiervoor gewaarschuwd maar in het kader van de bezuinigingen is er niets aan gedaan. Gevolg: een grote rekening om alles te herstellen en personeel dat geen vertrouwen meer heeft in het beleid omdat, door de besparingen en het niet willen luisteren door directie en hoofdbestuur naar de basis wij als personeel allang begrepen hebben dat onze veiligheid en gezondheid van VEEL minder belang is dan die éne euro die ze zouden kunnen besparen. Trouwens een personeelslid vervangen gaat veel gemakkelijker dan die euro besparen. Minister Geens heeft donderdag 12 mei zelf toegegeven dat altijd teweinig is geinvesteerd in het gevangeniswezen. Want na alle kritiek van de oppositie in het parlement over het al tweejaar op rij dalende budget voor justitie zei Geens zelf dat de vorige regeringen ook te weinig hadden geinversteerd, hoe kon het anders dan dat de gevangenis van Lantin ( is van de jaren '70) er is zo'n erbarmelijke toestand uitzag. Nou, als hij dit dan weet waarom doet hij er dan niets aan. Nu laat ze maar doen. Ik moet nog minstens 6 jaar werken voor ik op pensioen kan (40 jaar dienst). Mijn besluit staat vast, wanneer ik op pensioen ga verkoop ik hier alles en verhuis ik naar het buitenland. Ik zal mijn pensioen wel uitgeven in een land waar ik als mens wel gewardeerd wordt. Mischien geef ik dan ook wel mijn dagboek over justitie uit (ben hier al van 2001 mee bezig) de kans zit er dik in dat er dan nog meer gepensioneerde volgen. Wie weet......
Gevangenissen zijn geen hotels, maar men moet ook niet overdrijven, het is zeker niet van deze tijd dat men geen wc met stromend water ter beschikking heeft. Het is een oud zeer, dat er plaats gebrek is, men moet zoveel mogelijk terug sturen naar land van herkomst. Meestal zijn het mensen die in hun land nog veel ergere toestanden zien in de gevangenissen, maar de democratie geeft hen de kans om via de rechtbank geld te verkrijgen van vadertje staat, en wie gaat dit moeten ophoesten... de burgers. Als men eerder maatregelen had genomen en in plaats van te besparen op personeel een zwaar terugkeer beleid had gevoerd dan was het zo ver niet gekomen. Steeds maar vergaderen, en plannen maken zonder actie in de juiste richting, schept toestanden zoals vandaag en van de te betalen boetes aan gevangenen wordt in het journaal gezwegen. Ze gooien het geld over de balk en moeten steeds op zoek naar nieuwe miljarden en voor wat.... voor hun eigen stommiteiten.
Wat ik erg vind is, ondanks dat de problemen bij justitie en gevangenis al jaren de spuigaten uitlopen, en dat alle andere sectoren ook genoeg reden tot klagen hebben, dat de vakbonden over de sectoren heen niet eindelijk eens beginnen samenwerken en het land plat leggen totdat de werkgeversorganisaties en hun politieke poppetjes afdruipen. Dit land is geregeerd door de banken, de multinationals en de werkgeversorganisaties, die verantwoordelijk voor de crisis steeds de rekening door de werkman laat betalen. De grootste fraudeurs en oplichters die de arbeidsklasse gijzelen. De werkman in de straat moet beter geïnformeerd en tegen zichzelf beschermd, zodat zij opkomen voor hun rechten. Hoe kunnen we de arbeider laten front vormen als de vakbond nog niet kan samenwerken??

De onderhandelingen voor een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst (cao) bij Oleon Ertvelde zijn afgesprongen nadat de directie radicaal njet zei tegen de voorstellen van de werknemers en hun vakbonden. Toen de vakbondsafgevaardigden van de drie vakbonden (ABVV, ACV en ACLVB) hun achterban hierover informeerden, hebben de werknemers beslist om het werk neer te
leggen. Het gaat om een spontane actie. De PVDA ging vanmorgen bij de poort haar steun betuigen.

Dit weekend zit Solidair op ManiFiesta.

Cuba deelt met de Verenigde Staten één van de meest orkaangevoelige gebieden ter wereld. Toch zien we een groot verschil in de wijze waarop beide landen de ramp aanpakken. Cuba, dat acht keer armer is dan de VS, slaagt er telkens in zich van het grootste kwaad te behoeden. Niet hoe rijk een land is, maar waar ze haar rijkdom voor gebruikt, maakt het verschil.
Sinds enkele weken is het geweld in de staat Rakhine in Myanmar (het voormalige Birma) opnieuw opgelaaid. De Rohingya, die er altijd al als tweederangsburgers werden behandeld, zijn massaal gevlucht voor de verkrachtingen en bloedbaden waarvan vooral zij het doelwit zijn. Om uit de crisis te geraken moet de VN alle middelen inzetten om de vluchtelingen op een waardige manier te kunnen opvangen. Op langere termijn, om echte vrede tot stand te brengen, moet er een dialoog worden opgestart met de Rohingya en moet er een einde komen aan hun discriminatie.
De staking bij Volvo Car Gent is een duidelijk signaal: toenemende werkdruk, doorgedreven flexibiliteit, loonnormen, onzekere contracten … deze rechtse, neoliberale recepten van de regering komen steeds meer werkmensen de strot uit.

Het orkanenseizoen in de Atlantische Oceaan is dit jaar ongekend hevig. Irma was de krachtigste Atlantische orkaan ooit gemeten en maakte, voor ze in Florida aan land ging, een verwoestende doortocht langs de Caribische eilanden. Twee weken daarvoor zette superstorm Harvey Houston blank, de vierde grootste stad van de VS. En dan moest orkaan José nog komen ... Ook elders in de wereld was de natuur ongenadig. Hoeveel hebben deze extreme weersomstandigheden te maken met klimaatopwarming? Heel veel, zo blijkt.

Richard Falk is professor Internationaal Recht in de Verenigde Staten. Hij was jarenlang Speciale Rapporteur van de Verenigde Naties voor de Bezette Gebieden in Palestina. Onlangs bracht hij voor de VN een rapport uit dat stelt dat Israël een apartheidsstaat is. Het werd onder druk onmiddellijk weer ingetrokken. Intal had een gesprek met hem. Op zaterdag 16 september is hij te gast op ManiFiesta.

“Deze regering weet donders goed dat haar maatregel om werkloze vijftigplussers of bruggepensioneerden tot 165 euro pensioen af te pakken, niet alleen onrechtvaardig maar ook onwettelijk is.” Dat schrijven Peter Mertens en Kim De Witte. “Precies daarom zaait ze verwarring, zet ze stapjes terug of doet ze dat alvast uitschijnen. Een ding is zeker: als de regering haar plannen doordrukt dan aarzelen wij geen seconde om naar het Grondwettelijk Hof te stappen.”

Enkele weken geleden werden midden in de Sahara 44 lichamen van migranten gevonden. De motor van de vrachtwagen die hen naar Libië moest brengen, had het begeven. Alle inzittenden stierven van dorst. Door de toegenomen controles om migratie op te sporen, gefinancierd door de Europese Unie, gaan mensensmokkelaars op zoek naar almaar riskantere routes. Mensen die proberen te ontsnappen aan oorlog en ellende zijn de grootste slachtoffers.

Amy De Schutter is een vrouw van 31 met een masterdiploma fysica op zak. Als ik haar bel op een warme zomeravond zit ze met vrienden op café met een Orvalleke. Minister van Volksgezondheid Maggie De Block wil 8 miljoen besparen in de kinder- en jeugdpsychiatrie: minder geld, minder personeel. Amy is psychiatrische patiënte, en dat sinds haar 13de. Daar schreef ze een boek over: Hoe men van een klaproos een monster maakt. Ze wil het taboe doorbreken, opkomen tegen de schaamte en het schuldgevoel die veel mensen met een psychiatrische ziekte teisteren.