Waarom cipiers staken en hoe ze de regering doen wankelen

Foto Solidair
Foto Solidair

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Ik werk al 33 jaar in de gevangenis. Al die jaren kwamen er maar drie punten telkens naar boven: 1. te weinig middelen, 2. te weinig personeel en 3. de overbevolking. Telkens wanneer we staakte kregen wij een beetje personeel bij en werden er gedetineerde verplaatst van de ene gevangenis naar een andere (het probleem verleggen), maar geen half jaar later zaten we weer in de zelfde situatie als voor de staking. Ik wil maar zeggen dat justitie voor het beleid een zuivere verliespost is waar men alleen juist dat bedrag in wil steken om te overleven, dit is niet alleen zo in de gevangenissen maar ook in de gerechtsgebouwen en alles wat daar in om gaat. Kijk maar naar de staat van de gerechtshoven en de wachttijden voor een zaak voorkomt. In de gevangenissen is dit juist hetzelfde. Een voorbeeld: in de gevangenis van Hoogstraten zijn er kamers waarvan men de ramen moet stutten omdat er anders de strik dreigt uit te vallen. Op zulks een kamers zitten nog gedetineerden. Als dit gebouw een privé eigendom, bv een hotel, moest zijn dan had met dit al jaren gesloten wegens onveilig. Men weet van de gevangenis van Hoogstraten al meer dan 20 jaar dat dit in erbarmelijke staat is en er wordt niets tegen gedaan. Minister Geens heeft dit dit jaar met eigen ogen kunnen vast stellen maar er gebeurd gewoon niets. Dan Merksplas, de opstand, het personeel zag dit al maanden van te voren aankomen. De directie is hiervoor gewaarschuwd maar in het kader van de bezuinigingen is er niets aan gedaan. Gevolg: een grote rekening om alles te herstellen en personeel dat geen vertrouwen meer heeft in het beleid omdat, door de besparingen en het niet willen luisteren door directie en hoofdbestuur naar de basis wij als personeel allang begrepen hebben dat onze veiligheid en gezondheid van VEEL minder belang is dan die éne euro die ze zouden kunnen besparen. Trouwens een personeelslid vervangen gaat veel gemakkelijker dan die euro besparen. Minister Geens heeft donderdag 12 mei zelf toegegeven dat altijd teweinig is geinvesteerd in het gevangeniswezen. Want na alle kritiek van de oppositie in het parlement over het al tweejaar op rij dalende budget voor justitie zei Geens zelf dat de vorige regeringen ook te weinig hadden geinversteerd, hoe kon het anders dan dat de gevangenis van Lantin ( is van de jaren '70) er is zo'n erbarmelijke toestand uitzag. Nou, als hij dit dan weet waarom doet hij er dan niets aan. Nu laat ze maar doen. Ik moet nog minstens 6 jaar werken voor ik op pensioen kan (40 jaar dienst). Mijn besluit staat vast, wanneer ik op pensioen ga verkoop ik hier alles en verhuis ik naar het buitenland. Ik zal mijn pensioen wel uitgeven in een land waar ik als mens wel gewardeerd wordt. Mischien geef ik dan ook wel mijn dagboek over justitie uit (ben hier al van 2001 mee bezig) de kans zit er dik in dat er dan nog meer gepensioneerde volgen. Wie weet......
Gevangenissen zijn geen hotels, maar men moet ook niet overdrijven, het is zeker niet van deze tijd dat men geen wc met stromend water ter beschikking heeft. Het is een oud zeer, dat er plaats gebrek is, men moet zoveel mogelijk terug sturen naar land van herkomst. Meestal zijn het mensen die in hun land nog veel ergere toestanden zien in de gevangenissen, maar de democratie geeft hen de kans om via de rechtbank geld te verkrijgen van vadertje staat, en wie gaat dit moeten ophoesten... de burgers. Als men eerder maatregelen had genomen en in plaats van te besparen op personeel een zwaar terugkeer beleid had gevoerd dan was het zo ver niet gekomen. Steeds maar vergaderen, en plannen maken zonder actie in de juiste richting, schept toestanden zoals vandaag en van de te betalen boetes aan gevangenen wordt in het journaal gezwegen. Ze gooien het geld over de balk en moeten steeds op zoek naar nieuwe miljarden en voor wat.... voor hun eigen stommiteiten.
Wat ik erg vind is, ondanks dat de problemen bij justitie en gevangenis al jaren de spuigaten uitlopen, en dat alle andere sectoren ook genoeg reden tot klagen hebben, dat de vakbonden over de sectoren heen niet eindelijk eens beginnen samenwerken en het land plat leggen totdat de werkgeversorganisaties en hun politieke poppetjes afdruipen. Dit land is geregeerd door de banken, de multinationals en de werkgeversorganisaties, die verantwoordelijk voor de crisis steeds de rekening door de werkman laat betalen. De grootste fraudeurs en oplichters die de arbeidsklasse gijzelen. De werkman in de straat moet beter geïnformeerd en tegen zichzelf beschermd, zodat zij opkomen voor hun rechten. Hoe kunnen we de arbeider laten front vormen als de vakbond nog niet kan samenwerken??

Het Vlaams Parlement keurde op 14 juli het idee goed, dat minister Homans in april dit jaar lanceerde: de huurwaarborg gaat van twee naar drie maanden huur. Er moet nog een huurlening komen waar huurders met financiële problemen die waarborg kunnen lenen, maar daarover is nog geen enkel nieuws. Voor wie? Op welke manier? Aan het Homans-tempo zal dit wellicht nog enkele jaren duren.  En intussen geraken alsmaar meer huurders in de problemen. Het nieuwe decreet zet geen enkele beperking op de soms schandelijk hoge huurprijzen.

Captain SKA staat in de Britse hitlijsten met een lied tegen premier Theresa May. Het succes van “Liar Liar GE2017” leverde hen een uitnodiging op voor tal van zomerfestivals, maar de groep speelt liever op festivals waar ze echt achter staan. En ManiFiesta is daar zeker een van.

Het Europees Parlement (EP) keurde op 12 juli in Straatsburg het EU-Cuba Akkoord voor Politieke Dialoog en Samenwerking goed, dat de Europese Raad in december 2016 met het eiland had gesloten.

31 mei 2017, aan de ingang van het VRT-gebouw aan de Reyerslaan in Brussel. De ACOD-ploeg schenkt haar voorzitter Luk Vandenhoeck geen kist wijn of een bloemstuk, maar een piket als afscheidscadeau voor zijn pensionering. Een terugblik op 45 jaar politiek en syndicaal engagement.

Tijs Boelens is een jonge, gedreven boer uit het Pajottenland. Samen met 2 collega's Tone en Sander runt hij een coöperatief groenten- en akkerbouwbedrijf, “de Groentelaar” genaamd (www.degroentelaar.be). Tijs is tevens een van de trekkers van het Boerenforum, een actie- en vormingsgroep van boeren die geen toekomst zien in het huidige landbouwbeleid en die op zoek zijn naar een alternatief voor de industriële, op kapitalistische leest geschoeide landbouw. De internationale beweging voor agro-ecologie is heel inspirerend en steunt hem en zijn collega's in het uitwerken van zo'n alternatief. Daarnaast werkt Tijs deeltijds bij Regionaal Landschap Pajottenland & Zennevallei, een organisatie die via allerlei projecten onder meer de natuur en het landschap van die streek wil promoten en ook nieuwe accenten wil leggen in de plattelandseconomie.

Op 7 juli 2017 tekenden liefst 122 landen een verdrag dat kernwapens verbiedt. Het is niet zomaar een symbolisch stukje papier, maar een bindend verdrag, dat je zonder meer historisch mag noemen. België is totaal niet op de afspraak. Integendeel

Wetenschappelijke studies tonen aan dat, indien de mensheid onverminderd koolstofdioxide blijft uitstoten, de temperatuur op aarde blijft stijgen. Daardoor stijgt ook de zeespiegel, krijgen we meer vernietigende stormen en meer droogtes die tot rampzalige voedselschaarstes en andere ontelbare ernstige problemen leiden. Ook daarover zijn de wetenschappers unaniem. En toch trekt Trump de VS terug uit het Akkoord van Parijs. Hoe erg is dat?

“Minder werken, meer liefhebben”. Een devies waarrond de Vrouwenraad op 2 juni in Brussel graag een studiedag organiseerde. Opgemerkte gast die dag was Patrik Helgesson, gemeenteraadslid voor de linkse Vänsterpartiet in Göteborg. Zijn partij lag mee aan de basis van het experiment met de 30-urenweek in het rusthuis Svartedalen.

“Forces murales”, een kunstenaarscollectief dat in 1947 het levenslicht zag, komt opnieuw tot leven op ManiFiesta. De werken van Louis Deltour, Edmond Dubrunfaut en Roger Somville zijn er samen te zien. Solidair sprak met vier van de kinderen van de kunstenaars.

Honderd jaar geleden, in 1917, waren er in Rusland kort na elkaar twee revoluties: een in februari en een in oktober. De eerste leidde tot het afzetten van de tsaar, tot de scheiding van kerk en staat, en tot het algemeen stemrecht. De tweede kwam recht uit het volk en bracht de communisten (de bolsjewieken) aan de macht. Het volk wilde een andere samenleving en daarvoor moest de gevestigde orde – kapitalistisch en in Rusland nog grotendeels feodaal – omvergeworpen worden. Het was het begin van een eerste poging om het socialisme op te bouwen. Dat was nog nergens anders ter wereld gebeurd. Die revolutie verwezenlijkte veel goeds, maar kende ook zware fouten die een stempel zouden drukken op de geschiedenis van de 20ste eeuw. In welke context vond deze revolutie plaats? Hoe verliep ze? Welke invloed had ze bij ons en over de hele wereld?