"Mevrouw Crevits, hoe kan ik nu al weten wie ik later wil worden?"

Foto Solidair, Vinciane Convens
Foto Solidair, Vinciane Convens

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

In essentie heeft u overschot van gelijk. Afkomst speelt nog veel te veel een rol in het doorverwijzen van leerlingen naar TSO en BSO. Maar u vergeet daarbij enkele essentiële zaken. 1. TSO en BSO leiden naar nuttige en nodige beroepen. Het is géén minderwaardig onderwijs, integendeel. Ouders ( én leerkrachten ) die zelf hoogopgeleid zijn, zien dit echter vaak wél zo, jammer genoeg. Ouders daarentegen die zelf zo'n TSO scholing genoten, zijn veel meer geneigd dit ook een goede keuze voor hun kinderen te vinden. 2. Kinderen en hun ouders ( vooral de hoogopgeleiden) worden ook veel te vaak een voor het kind té hoog gegrepen opleiding aangepraat; onder het mom het maximum uit het kind te halen. Meestal komt dat neer op falen, vroeg of laat, in die te zware richting. Met alle negatieve gevoelens die daarbij komen. Wij zijn zelf twee hoogopgeleiden, en moesten echt weerstand bieden om ons kind in het BSO ingeschreven te krijgen. Nu is hij daar echt op zijn plaats, en goed in zijn vak. Geen enkel jaar een B of C attest. Omgekeerd werd een andere jongen na een jaar TSO terug verwezen naar het ASO "omdat hij te goed was voor het TSO". Aldus komen jongeren in de meeste gevallen alleen vanwege negatieve ervaringen ( B en C attesten ) in het TSO en BSO. Alsof loodgieter of timmerman,... alleen beroepen zijn voor 'domme' mensen. Het tegendeel is waar. 3. Last but not least: de brede eerste en/of tweede graad. Dat eerste bestaat de facto al. In de B-stroom komen kinderen terecht die niet de eindtermen van het lager onderwijs behaald hebben. Alle anderen gaan dus naar de A-stroom. De keuze uren ( Latijn, Moderne Wetenschappen, Technieken,... ) bestaan uit slechts 4 uren/week in het eerste jaar; en 8 uren in het tweede. Alle andere vakken zijn identiek voor alle kinderen qua leerinhouden. Dat betekent dus dat al die kinderen zich door dezelfde hoeveelheid én moeilijkheid wiskunde, Frans, enz. moeten worstelen. Ook als eigenlijk op twaalf jaar al duidelijk was dat een kind beter een niet te theoretische richting zou volgen. Met veel frustraties wegens tekorten, en schoolmoeheid tegen veertien of vijftien. Als dat systeem zou doorgetrokken worden voor de tweede graad zal dat alleen nog maar toenemen. Van een gemiddelde klas van vijfentwintig leerlingen zesde leerjaar, een generatie geleden, ging een klein deeltje naar de Latijnse, een grotere groep naar de Moderne, een bijna even grote groep naar de Technische en een deel rechtstreeks naar het Beroepsonderwijs. Meestal vanuit een positieve keuze. Nu komen ze daar enkele jaren later - in nagenoeg dezelfde verhoudingen als vroeger - ook terecht, maar vanuit een systeem van tekorten en dus falen. Een negatieve "keuze" dus. Na al dan niet jaren van ploeteren (meisjes) of opgeven (jongens). Ziedaar het ware gelaat van het "watervalsysteem"! Wensen we dan écht dat in onze maatschappij nagenoeg alle vaklui uit Polen, Roemenië of andere landen komen? 4. Tenslotte is het "brede graad" systeem ook nefast voor de echt sterke leerlingen. Als je "de meeste" leerlingen mee moet krijgen, vallen zowél de zwakkeren als de sterksten uit de boot. Die zitten zich dan te vervelen in de klas. Waarbij dan vaak storend gedrag ontstaat, wat niemand ten goede komt. Ook heel wat hoogbegaafden zijn schoolmoe, vanwege te weinig uitdaging. Zo gaat ook ontzettend veel talent verloren! 5. de oplossing kan er in bestaan, naar Scandinavisch model, de leerling individueel te begeleiden in zijn traject. Daar werkt elke leerling op zijn eigen tempo de verschillende vakken af. De klasgroepen zijn er klein, maar alle onderwijs niveau's zitten er samen in dezelfde groep op leeftijd. Zittenblijven bestaat er niet. Dat vergt een totaal andere aanpak van de leraren. Er wordt niet klassikaal lesgegeven. De leerling verwerkt zelfstandig nieuwe leerstof, en maakt daarop oefeningen. De leerkracht geeft individueel uitleg indien iets niet begrepen is. Elke leerling werkt op een eigen computer ( door de school voorzien, niet door de ouders! ). Leerlingen weten welk niveau ze moeten behalen aan het eind van de rit, als ze bijvoorbeeld een universitaire studie willen aanvatten. Daarbij tellen alleen de niveau's van de vakken die er voor de gekozen studie toe doen. Het is ook perfect mogelijk dat een leerling al in de loop van het vijfde jaar het hoogste level van bv Engels behaalt. Dan kan hij de vrijgekomen uren invullen met een vak waar hij het moeilijker mee heeft, of een vak dat hij juist zeer interessant vindt. Leerlingen kunnen ook in de loop van een schooljaar de snelheid veranderen waarmee ze de leerstof van een vak verwerken. Zo kunnen ze de focus verleggen naar een ander vak. Ik hoop hiermee een beetje tegengewicht te formuleren voor de tendentieuze 'brede graad' filosofie. Wij hebben zelf ondervonden hoe slopend dat traject was voor onze zoon! met genegen groeten, C. V. leerkracht kunstvakken ( instrument ) in het KSO

Na maanden van acties en betogingen hebben de federale en gewestelijke regeringen dan toch begrepen dat ze ‘iets’ op tafel moeten brengen om tegemoet te komen aan de eisen van de werknemers van de non-profit. Is dit een eerste stap naar iets volwaardigs of moet de Witte Woede weer de straat op?

"Wij voeren een humaan maar krachtig beleid", zei de eerste minister tijdens de regeringsverklaring over zijn migratiebeleid. Door met geen woord te reppen over het terugsturen van Soedanese vluchtelingen, steunt Charles Michel staatssecretaris Theo Francken. Want hij heeft Francken nodig om de woede af te leiden naar de vluchtelingen. 

De onderhandelingen voor een nieuw sociaal akkoord in de sectoren van gezondheid, welzijn en cultuur zitten in een beslissende fase. De vraag is of de Vlaamse regering met haar voorstellen al dan niet tegemoet komt aan de noden van het personeel én de bevolking.
Volgens een nieuwe opiniepeiling behaalt de PVDA in de stad Charleroi 25% van de stemmen, of ongeveer 25.000 keizers. De lokale PVDA-afdeling ziet het als een uitdaging die 25.000 Carolo’s te ontmoeten. En om samen met hen van Charleroi een solidaire stad te maken.
Vandaag geeft eerste minister Charles Michel een toespraak bij het begin van het nieuwe parlementaire werkjaar. Een toespraak die al verstoord is door een syndicale reactiedag: duizenden werknemers voerden vandaag actie tegen het beleid van de regering. Ze gaven een signaal dat de regering niet kan negeren, want de acties van vandaag zijn maar het topje van de ijsberg, onder het oppervlak zit nog veel meer onvrede en ongenoegen. Deze reactiedag is dan ook een flinke waarschuwing aan het adres van de federale regering.

Op 9 oktober 1967 werd Ernesto “Che” Guevara door Boliviaanse militairen en de CIA geëxecuteerd. Wie kent niet het iconische beeld van Guevara dat op tal van gadgets blijft opduiken? Maar wie was die man die na 50 jaar nog steeds wordt gezien als symbool van verzet en strijd tegen onrecht? Waar stond hij voor?

De internationale dag van de leraar werd gisteren in Nederland op een bijzondere wijze gevierd. Meer dan 90% van de basisscholen bleven dicht als gevolg van een staking. In Den Haag kwamen 60.000 leraars uit heel het land manifesteren voor een drastische verlaging van de werkdruk en hogere lonen. Onder druk van deze staking hebben de partijen die de nieuwe regering zullen vormen al 500 miljoen euro extra middelen toegezegd. Een gesprek met Anne-Mieke Vermeulen, lerares in het Nederlands primair onderwijs.

Dinsdagmorgen 3 oktober legden chauffeurs en bedienden bij de stelplaats Kortrijk van De Lijn spontaan het werk neer. Solidair, met de drie vakbonden samen. De werkdruk werd onhoudbaar en de organisatie loopt in het honderd. Opvallend bij de chauffeurs is ook hun bekommernis voor de reizigers die door de besparingen bij De Lijn hun bus afgeschaft zien of hem missen.

Na een hele ochtend touwtrekken kon minister Van Overtveldt toch aankondigen dat de hele regering het nu eens is over de invoering van de effectentaks. Wat hij vertelde, bevestigt wat de PVDA, en ook economen als professor De Grauwe, al sinds het Zomerakkoord vertelden: die effectentaks stelt niets voor.

De werknemers van de openbare diensten verenigen zich tegen de dreiging van privatisering, bezuinigingen, ontmanteling van het statuut en de pensioenen. Met honderden verzamelden ze zich voor het Waals en het Vlaams parlement. Een opwarmer voor de nationale staking van 10 oktober.