"Mevrouw Crevits, hoe kan ik nu al weten wie ik later wil worden?"

Foto Solidair, Vinciane Convens
Foto Solidair, Vinciane Convens

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

In essentie heeft u overschot van gelijk. Afkomst speelt nog veel te veel een rol in het doorverwijzen van leerlingen naar TSO en BSO. Maar u vergeet daarbij enkele essentiële zaken. 1. TSO en BSO leiden naar nuttige en nodige beroepen. Het is géén minderwaardig onderwijs, integendeel. Ouders ( én leerkrachten ) die zelf hoogopgeleid zijn, zien dit echter vaak wél zo, jammer genoeg. Ouders daarentegen die zelf zo'n TSO scholing genoten, zijn veel meer geneigd dit ook een goede keuze voor hun kinderen te vinden. 2. Kinderen en hun ouders ( vooral de hoogopgeleiden) worden ook veel te vaak een voor het kind té hoog gegrepen opleiding aangepraat; onder het mom het maximum uit het kind te halen. Meestal komt dat neer op falen, vroeg of laat, in die te zware richting. Met alle negatieve gevoelens die daarbij komen. Wij zijn zelf twee hoogopgeleiden, en moesten echt weerstand bieden om ons kind in het BSO ingeschreven te krijgen. Nu is hij daar echt op zijn plaats, en goed in zijn vak. Geen enkel jaar een B of C attest. Omgekeerd werd een andere jongen na een jaar TSO terug verwezen naar het ASO "omdat hij te goed was voor het TSO". Aldus komen jongeren in de meeste gevallen alleen vanwege negatieve ervaringen ( B en C attesten ) in het TSO en BSO. Alsof loodgieter of timmerman,... alleen beroepen zijn voor 'domme' mensen. Het tegendeel is waar. 3. Last but not least: de brede eerste en/of tweede graad. Dat eerste bestaat de facto al. In de B-stroom komen kinderen terecht die niet de eindtermen van het lager onderwijs behaald hebben. Alle anderen gaan dus naar de A-stroom. De keuze uren ( Latijn, Moderne Wetenschappen, Technieken,... ) bestaan uit slechts 4 uren/week in het eerste jaar; en 8 uren in het tweede. Alle andere vakken zijn identiek voor alle kinderen qua leerinhouden. Dat betekent dus dat al die kinderen zich door dezelfde hoeveelheid én moeilijkheid wiskunde, Frans, enz. moeten worstelen. Ook als eigenlijk op twaalf jaar al duidelijk was dat een kind beter een niet te theoretische richting zou volgen. Met veel frustraties wegens tekorten, en schoolmoeheid tegen veertien of vijftien. Als dat systeem zou doorgetrokken worden voor de tweede graad zal dat alleen nog maar toenemen. Van een gemiddelde klas van vijfentwintig leerlingen zesde leerjaar, een generatie geleden, ging een klein deeltje naar de Latijnse, een grotere groep naar de Moderne, een bijna even grote groep naar de Technische en een deel rechtstreeks naar het Beroepsonderwijs. Meestal vanuit een positieve keuze. Nu komen ze daar enkele jaren later - in nagenoeg dezelfde verhoudingen als vroeger - ook terecht, maar vanuit een systeem van tekorten en dus falen. Een negatieve "keuze" dus. Na al dan niet jaren van ploeteren (meisjes) of opgeven (jongens). Ziedaar het ware gelaat van het "watervalsysteem"! Wensen we dan écht dat in onze maatschappij nagenoeg alle vaklui uit Polen, Roemenië of andere landen komen? 4. Tenslotte is het "brede graad" systeem ook nefast voor de echt sterke leerlingen. Als je "de meeste" leerlingen mee moet krijgen, vallen zowél de zwakkeren als de sterksten uit de boot. Die zitten zich dan te vervelen in de klas. Waarbij dan vaak storend gedrag ontstaat, wat niemand ten goede komt. Ook heel wat hoogbegaafden zijn schoolmoe, vanwege te weinig uitdaging. Zo gaat ook ontzettend veel talent verloren! 5. de oplossing kan er in bestaan, naar Scandinavisch model, de leerling individueel te begeleiden in zijn traject. Daar werkt elke leerling op zijn eigen tempo de verschillende vakken af. De klasgroepen zijn er klein, maar alle onderwijs niveau's zitten er samen in dezelfde groep op leeftijd. Zittenblijven bestaat er niet. Dat vergt een totaal andere aanpak van de leraren. Er wordt niet klassikaal lesgegeven. De leerling verwerkt zelfstandig nieuwe leerstof, en maakt daarop oefeningen. De leerkracht geeft individueel uitleg indien iets niet begrepen is. Elke leerling werkt op een eigen computer ( door de school voorzien, niet door de ouders! ). Leerlingen weten welk niveau ze moeten behalen aan het eind van de rit, als ze bijvoorbeeld een universitaire studie willen aanvatten. Daarbij tellen alleen de niveau's van de vakken die er voor de gekozen studie toe doen. Het is ook perfect mogelijk dat een leerling al in de loop van het vijfde jaar het hoogste level van bv Engels behaalt. Dan kan hij de vrijgekomen uren invullen met een vak waar hij het moeilijker mee heeft, of een vak dat hij juist zeer interessant vindt. Leerlingen kunnen ook in de loop van een schooljaar de snelheid veranderen waarmee ze de leerstof van een vak verwerken. Zo kunnen ze de focus verleggen naar een ander vak. Ik hoop hiermee een beetje tegengewicht te formuleren voor de tendentieuze 'brede graad' filosofie. Wij hebben zelf ondervonden hoe slopend dat traject was voor onze zoon! met genegen groeten, C. V. leerkracht kunstvakken ( instrument ) in het KSO

De mensen zijn het zat. Ze hebben schoon genoeg van corrupte politici, kuiperijen, bezuinigen. Het Front National (FN) beweert het anders te gaan aanpakken. Maar wie dieper graaft, merkt gauw dat het FN niet alleen een bijzonder asociale partij is, maar dat de verantwoordelijken van het ene schandaal in het andere tuimelen. Ze kunnen het graaien niet laten.

Er is terecht veel te doen over de riante vergoedingen van sommige bestuurders van Publifin/Nethys. Ook de vakbonden, die zich elke dag inzetten voor de werknemers van die intercommunales, hebben heel wat te vertellen over deze zaak …

Gent spiegelt zich wat graag aan fietswalhalla Kopenhagen. Terwijl Koning Auto in Gent heer en meester is met 45 procent van alle verplaatsingen, is dat aandeel in de Deense hoofdstad tot 29 procent teruggedrongen. Cijfers die doen dromen. 

De Nederlanders gingen op 15 maart naar de stembus en schudden het politieke landschap flink door elkaar. De extreemrechtse PVV van Geert Wilders ging vooruit, maar het werd niet de grote doorbraak die sommige peilingen voorspelden. De liberale partij van premier Rutte verloor dan weer flink, maar minder dan gedacht.

Herentals, Rhisnes (Namen) en Mechelen, dat zijn in België de bedrijven van voedingsgigant Mondelēz waar vorige maandag gestaakt werd. Maar acties komen er ook in de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Australië, Oostenrijk, Frankrijk, Noorwegen, Zuid-Korea en Pakistan …

Straks kiezen de Fransen in twee keer hun nieuwe president. Extreemrechts drukt zijn stempel. Wie weerspiegelt de hoop van de Franse werkende bevolking?

Zanger en acteur Pieter Embrechts maakte een muzikale documentaire over de inwoners van de Turnhoutsebaan in Antwerpen. Hij portretteert hen in film, vertellingen en muzikale verhalen.

De situatie bij busbouwer Van Hool ziet er voor de werknemers niet goed uit. De werkgelegenheid zou op vrij korte tijd wel eens drastisch kunnen afnemen. De PVDA maakte er een folder over, die aan de poort van het bedrijf gretig werd aangenomen.

In het Gentse Caermersklooster pakt havenbaron Fernand Huts voor de tweede keer op één jaar tijd uit met een kunsttentoonstelling om zichzelf en zijn politieke gedachtengoed in de kijker te zetten. ACOD Cultuur en de experimentele kunstruimte Croxhapox geven een creatief antwoord.

De International Women’s Strike (internationale vrouwenstaking) komt voort uit meer dan 600 protestmarsen na de verkiezing van Donald Trump tot president van de VS. Het initiatief groeide uit tot een wereldwijd protest.