“Luister eindelijk eens naar de ouders van kinderen met autisme”

Thema's
Gezondheid

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Als moeder van een normaal begaafde zoon met autisme (intussen 22 jaar) ken ik de lijdensweg van de ouders maar al te goed. Ik begrijp niet waar de uitspraak vandaan komt dat je het IQ van een kind met autisme niet zou kunnen testen. Bij mijn zoon is dat wel gebeurd. Wij moesten indertijd een attest halen bij een neus- keel- en oorarts om aanspraak te maken op GON-begeleiding in de lagere en secundaire school omdat autisme toen ingedeeld werd bij de gehoorstoornissen. Intussen is er aan Nederlandstalige kant in het bijzonder onderwijs een apart type voorzien, maar de wachtlijsten blijven veel te lang en de besparingen helpen de zaak ook niet vooruit. Wij hebben gelukkig gepaste hulp gevonden, maar we moesten wel zelf voor veel zorgen. Mijn zoon is intensief begeleid door een kinderpsycholoog die we eeuwig dankbaar zijn voor zijn prachtige werk, net als de GON-begeleider die hem in het lager en het secundair heeft begeleid en de scholen die voor die begeleiding openstonden, wat toen verre van evident was in het gewoon onderwijs. Mijn zoon zit ondertussen in zijn 1e Master Informatica. Aan de universiteit is er jammer genoeg geen recht op GON-begeleiding, op hogescholen wel. Goede begeleiding is echt ontzettend belangrijk, het is een schande dat ouders en kinderen nog altijd zo'n lijdensweg moeten afleggen om geschikte hulp te krijgen en dat de verschillende regeringen het niet nodig vinden voldoende middelen te voorzien om de wachtlijsten weg te werken. Om gevechtsvliegtuigen en fregatten te kopen vinden ze meteen geld, gezinnen in nood moeten het zelf maar uitzoeken...
Mijn zoon van 18 jaar heeft autisme, gaat naar gewoon onderwijs maar hier is ook geen hoor voor zijn problematiek. Ondertussen is hij reeds enkele keren blijven zitten en volgt momenteel een richting BSO. Hij is gestart in ASO. En dit met een IQ van +/- 139. Ik lig nachten wakker. Zelf zijn we momenteel op zoek naar een schikte richting (onderwijs). Veel hulp kan je niet vinden. Zijn vader heeft hem, samen met mijn andere 2 kinderen achtergelaten, dus veel financiële ruimte is er niet. Wanneer gaan ze in BXl eens wakker worden. Hij is helemaal niet dom, maar wat meer begrip zou al heel veel helpen.
Claire Geraets, je doet prachtig werk! Hopelijk zal er snel iets gebeuren. Ik voel dagelijks de frustratie dat er veel meer en veel efficiëntere dingen zouden kunnen gedaan worden voor mijn zoontje met autisme en andere jonge kinderen met autisme. In Canada staat men op dat vlak idd voorop, ook in het Verenigd Koninkrijk worden er stapjes vooruit gezet (bv. door het inzetten van ABA-tutors (Applied Behaviour Analysis) in scholen. Hier blijven we hangen in een aanbod van MPI's die meestal wel goedbedoeld vanuit uit een 'caritatieve' modus werken en dus eerder blijven hangen in het (ver)zorgende in plaats van uitdagingen aan te gaan op het vlak van de ontwikkeling van onze kinderen. Ze kunnen dat comfortabel blijven doen, want er zijn toch wachtlijsten. Als je als ouder op je strepen staat en de gebrekkige pedagogische en didactische kwaliteit aankaart, krijg je snel te horen dat je gerust snel kan vertrekken met je kind, want er staan andere mensen die maar al te graag de plaats van jouw kind willen invullen. (persoonlijk meegemaakt) Ook scholen en leerkrachten timmeren goedbedoeld aan de weg, maar rommelen eigenlijk meestal ook maar wat aan wegens gebrek aan knowhow, vorming, innovatie en budget. Rest je als ouder dan om op vlak van therapieën naar privé-centra te gaan kijken, maar dan wordt het snel heel duur. Zaak is dat jonge kinderen met (zwaar) autisme gebaat zijn met intensieve therapie. Op dit ogenblik financieel onmogelijk in Vlaanderen. Je kan eventueel naar Nederland gaan met je kind, maar dan ben je al snel meer dan 2500 euro kwijt voor een week intensieve therapie. Enzovoort enzovoort,.... zucht

ManiFiesta is een vaste waarde geworden. Het feest van de solidariteit gaat dit jaar naar zijn negende editie. Aan belang en kracht heeft het festival nog niets ingeboet. Er is nog heel veel potentieel, zegt directeur Mario Franssen.

Het op 11 maart verkozen Cubaanse parlement heeft in Havana een nieuwe Staatsraad en een nieuwe president verkozen. Tien jaar geleden kondigde Raúl Castro aan dat hij in 2018 de macht zou doorgeven.

Binnen welk soort defensiebeleid willen we de nieuwe gevechtsvliegtuigen inzetten? Willen we ons luchtruim bewaken of moeten we een prominente rol spelen in militaire interventies? En waarom is België een van de weinige landen waar Amerikaanse kernbommen liggen? Er is geen democratisch en transparant debat mogelijk als we deze fundamentele kwesties niet scherp stellen.

19 april werd een nieuwe actiedag tegen de plannen van president Emmanuel Macron en van de Europese Unie. Spoorarbeiders, studenten, verpleegsters en vele anderen trokken eens te meer de straat op. Ook Belgische arbeiders en studenten waren present. Een reportage vanuit Rijsel en Parijs.

Vanaf 1 april 2018 – nee, dit is geen aprilvis – krijgen de meeste langdurig zieke werknemers die om medische redenen deeltijds het werk hervatten, een lagere ziekte-uitkering. Vooral werknemers met een laag inkomen zullen de gevolgen van deze nieuwe maatregel voelen.

Waarom besloten de Verenigde Staten op vrijdag 13 april Syrië aan te vallen? Het gebruik van chemische wapens is ontoelaatbaar, maar wie denkt dat Washington inzit met het lot van de Syrische burgers, dwaalt. Het imperialisme is niet geïnteresseerd in het lot van de Arabische volkeren. Integendeel, sinds 1990 hebben Westerse militaire interventies enkel chaos en vernietiging naar het Midden-Oosten gebracht.

Aan de Franse universiteiten zijn er alsmaar meer studentenbijeenkomsten en blokkades. De studenten verzetten zich tegen de invoering van een selectiesysteem voor wie een universitaire opleiding wil beginnen. Zo wil de Franse regering een einde maken aan de vrije toegang tot de universiteit. Het is een strijd die zich mogelijk als een olievlek zal  uitbreiden, want er is ook al de ruimere beweging die ijvert voor het behoud van de openbare dienstverlening en die wordt aangevoerd door de spoorwegarbeiders.

Spoorwegpersoneel, vuilnismannen, piloten van Air France, elektriciens, studenten ... Het lijkt wel alsof er zich elke week een nieuwe sector aansluit bij de groeiende sociale beweging in Frankrijk. Er broeit iets bij onze zuiderburen en het kan van belang zijn voor de werkende bevolking van heel Europa.

Sinds de putsch van 2016 is de Braziliaanse democratie volledig uitgehold. De gevangenisstraf voor progressieve ex-president Lula, ligt in die lijn. L’humanité interviewde Braziliëkenner Maud Chirio over wat er aan de hand is. 

“Hou je klaar Rusland, onze raketten komen eraan.” Trumps tweet was niet mis te verstaan. Een rechtstreekse confrontatie tussen de twee kerngrootmachten leek opeens akelig dichtbij. Groot-Brittannië en Frankrijk staan te springen om mee te doen. De militaire escalatie moet stoppen, zegt de PVDA. Alle strijdende partijen moeten aan de onderhandelingstafel.