Kiwimodel of besparingen in de gezondheidszorg?

Foto Victor / Flickr
Foto Victor / Flickr

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Pas op met vergelijkingen met Nederland. Enerzijds is er het cultuurverschil: door het vanouds calvinistische ethos "het leven is lijden" wordt er in het algemeen minder medicatie voorgeschreven dan in andere landen. Zo is pijnbestrijding bij bevalling een relatieve noviteit, terwijl het elders heel gewoon is. Voordeel is natuurlijk de terughoudendheid bij antibiotica, dat wel. Maar in Nederland betaalt de patiënt voor o.a. medicatie en specialistische zorg minimaal 385 euro eigen bijdrage, naast de verzekeringspremie van al gauw 120 euro per maand. Voor een werkloze (alleenstaande, 900 euro per maand) is zorg dus onbetaalbaar. Fysiotherapie, tandheelkunde en geestelijke gezondheidszorg zijn meestal uitgesloten en moeten zelf worden betaald. Bij medicatie MOET de arts de goedkoopste variant voorschrijven, tenzij onomstotelijk vaststaat dat de patiënt die niet verdraagt. In mijn geval (astma) kreeg ik generieke middelen, moest ik ze eerst allemaal uitproberen voordat een specialist vaststelde dat ik echt het merkgeneesmiddel moet hebben. Goedkoop, patentvrij, heeft een andere samenstelling van werkzame stoffen. Mijn medicatie kost plm. 600 euro per jaar (alleen dit middel al) en moet ik zelf betalen. Ik zit nu al twee weken zonder omdat ik met mijn inkomen van 800 euro per maand (ik werk) hiervoor moet sparen. Niet voor niets is er grote discussie over de zorg, in aanloop naar de verkiezingen. Pas op met vergelijken!
150 jobs zijn bedreigd bij het Agentschap Inburgering en Integratie. Het personeel is bijzonder bezorgd over wat de gevolgen zullen zijn van deze herstructurering en legde alvast het werk neer.

In een tot de nok gevuld Zuiderpershuis in Antwerpen hield de linkse partij PVDA vanavond haar nieuwjaarsreceptie.

“Waarop wachten we (فاش-نستناو / Fech Nestannew)?” Dat is de naam van een campagne die begin januari in Tunesië gelanceerd werd als protest tegen de bezuinigingsmaatregelen. Zeven jaar na de volksopstand die dictator Ben Ali ten val bracht, groeit het sociale verzet opnieuw. Op een paar dagen tijd heeft het zich verspreid over verschillende steden in het land.

Seksueel geweld is niet alleen het probleem van de film- en mediawereld. Het doet zich overal voor. Uit een enquête van ACV Voeding en Diensten, waarvan de resultaten in juni vorig jaar bekend werden gemaakt, blijkt dat schoonmaaksters erg kwetsbare doelwitten zijn. Myreine Kint, genderverantwoordelijke bij ACV Voeding en Diensten, was bij de enquête nauw betrokken en ging met de resultaten aan de slag.

"Het is mijn beleid of een opengrenzenbeleid", zegt Bart De Wever. "Het is dit of een massale regularisering", aapt Charles Michel na. Ook bij de pensioenhervorming en alle dossiers waar de regering-Michel in moeilijkheden komt, horen we datzelfde liedje: de oppositie vertelt leugens en heeft geen alternatief. Is dat echt zo?  

Een dertigtal koeriers van Deliveroo manifesteerde maandagavond in Brussel en anderen leverden die avond geen bestellingen af, nadat een bijeenkomst van een delegatie met de Brusselse directie eerder op de dag zonder resultaat was afgelopen. Er komen wellicht nog acties. Wat willen de koeriers, waarom zijn ze vandaag zo kwaad? 

Ondanks nieuwe onthullingen die bevestigen dat staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) vanaf het begin heeft gelogen over het terugsturen van vluchtelingen naar Soedan, zet de eerste minister Francken nog altijd uit de wind. Dat bewijst eens te meer dat Charles Michel de N-VA nodig heeft om aan de macht te blijven en door te kunnen gaan met zijn bezuinigingsbeleid.
Overzicht van de inhoud van ons januarinummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.

"We moeten waakzaam zijn opdat de Vlaamse regering ons alsnog niet met een Uplace-light opzadelt", schrijft Sander Barrez (PVDA).

In de tweede ronde van de Chileense parlementsverkiezingen, die op 17 december jongstleden plaatsvonden, heeft de conservatieve zakenman Sebastian Piñera het gehaald van de centrumlinkse journalist Alejandro Guillier. Het sociaal verzet heeft zich de voorbije jaren opgebouwd en staat nu voor nieuwe uitdagingen.