Kiwimodel of besparingen in de gezondheidszorg?

Foto Victor / Flickr
Foto Victor / Flickr

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Pas op met vergelijkingen met Nederland. Enerzijds is er het cultuurverschil: door het vanouds calvinistische ethos "het leven is lijden" wordt er in het algemeen minder medicatie voorgeschreven dan in andere landen. Zo is pijnbestrijding bij bevalling een relatieve noviteit, terwijl het elders heel gewoon is. Voordeel is natuurlijk de terughoudendheid bij antibiotica, dat wel. Maar in Nederland betaalt de patiënt voor o.a. medicatie en specialistische zorg minimaal 385 euro eigen bijdrage, naast de verzekeringspremie van al gauw 120 euro per maand. Voor een werkloze (alleenstaande, 900 euro per maand) is zorg dus onbetaalbaar. Fysiotherapie, tandheelkunde en geestelijke gezondheidszorg zijn meestal uitgesloten en moeten zelf worden betaald. Bij medicatie MOET de arts de goedkoopste variant voorschrijven, tenzij onomstotelijk vaststaat dat de patiënt die niet verdraagt. In mijn geval (astma) kreeg ik generieke middelen, moest ik ze eerst allemaal uitproberen voordat een specialist vaststelde dat ik echt het merkgeneesmiddel moet hebben. Goedkoop, patentvrij, heeft een andere samenstelling van werkzame stoffen. Mijn medicatie kost plm. 600 euro per jaar (alleen dit middel al) en moet ik zelf betalen. Ik zit nu al twee weken zonder omdat ik met mijn inkomen van 800 euro per maand (ik werk) hiervoor moet sparen. Niet voor niets is er grote discussie over de zorg, in aanloop naar de verkiezingen. Pas op met vergelijken!

Ruim 300 arbeiders en bedienden van schuimrubberproducent Recticel in Wetteren gingen gisterochtend om 5 uur in staking nadat er geen akkoord werd bereikt rond de CAO. Het conflict draait rond loon en arbeidsduurvermindering. De PVDA bracht een solidariteitsbezoek aan het piket.

#metoo. Deze eenvoudige hashtag veroorzaakte een dijkbreuk. Hij brak een dijk van stilte die het woord van duizenden vrouwen tegenhield. Vrouwen die in het recente verleden op de sociale media getuigden over hun ervaringen met agressiviteit en ongewenste intimiteiten. Op 25 november is er een betoging tegen geweld op vrouwen. Irène Zeilinger richtte de vzw Garance op en is een van de initiatiefneemsters van de betoging, georganiseerd door het platform Mirabal.

De man die Raoul Hedebouw, federaal parlementslid voor de PVDA en nationaal woordvoerder, op 1 Mei dit jaar aanviel, is veroordeeld tot 28 maand cel met uitstel voor drie vierde en een boete van 800 euro, ook met uitstel. Wij vroegen de advocaat van Raoul Hedebouw om een reactie.

Overzicht van de inhoud van ons novembernummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.
Op 2 november 1917 schreef Lord Balfour een brief aan de Zionistische Federatie waarin hij als Brits minister van Buitenlandse Zaken namens zijn regering steun toezegde aan de creatie van een Joods nationaal tehuis in Palestina. Deze brief ligt aan de oorsprong van de kolonisatie van Palestina die tot vandaag loopt.

Een kwart minder mensen hebben recht op een pro-Deo advocaat. Dat is het trieste resultaat van de maatregelen van minister Geens en zijn afbouw van het recht op juridische bijstand. Ivo Flachet, justitiespecialist van de PVDA, schreef er dit opiniestuk over op Knack.

In Antwerpen stelden vandaag een honderdtal gezinnen hun living open tijdens een uniek livestream evenement, georganiseerd door de PVDA. Samen met vrienden, familie en collega’s gingen ze zo in dialoog met Peter Mertens, de lijsttrekker van de linkse partij in Antwerpen.

In oktober kwamen de milieuministers van alle EU-lidstaten samen om de Europese klimaatdoelstellingen vast te leggen. Tegen het huidige tempo daalt onze uitstoot liefst acht keer trager dan nodig om die doelstellingen te halen.

Bij de regionale verkiezingen van 15 oktober kwam de PSUV van president Maduro als de overwinnaar tevoorschijn. De bevolking kiest duidelijk tegen het geweld van de rechtse oppositie en voor een democratische aanpak van de reële problemen van het land onder leiding van president Maduro.

Na maanden van acties en betogingen hebben de federale en gewestelijke regeringen dan toch begrepen dat ze ‘iets’ op tafel moeten leggen om tegemoet te komen aan de eisen van de werknemers van de non-profit. Is dit een eerste stap naar iets volwaardigs of moet de Witte Woede weer de straat op?