“Jordy, het hulpverleningssysteem is niet gemaakt voor gasten zoals jij”

Foto Markus Meier / Flickr
Foto Markus Meier / Flickr

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Ik heb Jordy niet gekend,maar toch mijn welgemeende medeleven en veel sterkte toegewenst aan de familie van Jordy. Dit verhaal heeft me sterk aangegrepen.
de thema's die PVDA aansnijdt zijn de thema's waar ik al nagenoeg 50 jaar mee bezig ben. Ik wil in Dendermonde ook een groep Geneeskunde Voor het Volk starten (een multi-functioneel team van dokters, specialisten, osteopathen, psychologen, pedagogen. Met wie kan ik hier best mee overleggen?
Lieve Jordy, Ook ikzelf heb je niet gekend maar jouw levens verhaal is mij niet onbekend. Weet je ieder mens draagt in zijn leven een onzichtbaar rugzak met zich mee. Berg daarin zijn vreugde, verdriet, en zorgen en geheimpje op. Eén verzameling van wel en wee. Vaak lieve Jordy is de rugzak niet te dragen, en gaat hij niet meer dicht, zoals die van jouw , je stond alleen en niemand begreep je, buiten enkele hulpverleners die heel goed wist welke zorgen je had, en heel goed wisten hoe zwaar je rugzak woog, maar ze stonden machteloos, want ze hadden niet de juiste middelen om je te helpen, niet de juiste plaats waar je kon vrij zijn en toch geholpen werd, waar je iemand had wanneer je het nodig had om jouw zonder dwang de weg wijzen in dit leven. Ik wilde rot leven schrijven maar dat doe ik niet, Alleen uit eerbied voor al de jongeren zoals ooit jij was. Je heb gevochten voor wat het was. Er waren misschien vele goede bedoeling van hulpverleners die je ooit heb ontmoet, maar zoals Rody schreef je paste niet in dat hokje.. Weet je ikzelf heb zeven van jongeren zoals jij opgevangen in Gent, maar ik heb moeten stoppen om financieel redenen, ik werd niet betaald om die jongens verder te onderhouden, gelukkig waren ze toen oud genoeg om op eigen weg te gaan, en ze zijn allemaal goed terecht gekomen, zelf een heb ik als pleeg zoon op genomen en hij woon nog in Gent. Misschien dacht je in dat tentje in Baarmeers zoals wij van Gent noemt " Give me one moment in time." Each day I live I want to be A day te give The best of me" Ik weet het zeker jouw pijn is over, en jouw rugzak is leeg, maar ik hoop dat jouw jonge leven niet voor niets is geweest, dat deze beleid mensen die verantwoordelijk zijn voor jouw ongelukkig leven, die verantwoordelijk eindelijk op hun nemen, en te zorgen dat jongens en meisjes geholpen word, dat de juiste plaatsen komen en de juiste hulpverleners zijn die hen bijstaan, maar zoals RODY schreef dat er in plaats geld bij de vereerde mensen die zoals jij aan hun lot worden overgelaten en uitgezogen worden dat ze gaan halen bij hen die alleen maar zien hoeveel geld op hun rekening staat; Welke mensen ze weer kunnen uitbuiten, en aan hun lot overlaten. Jordy zal aan je denken hoor, en vergeten doe ik zeker niet. Eric

Het Vlaams Parlement keurde op 14 juli het idee goed, dat minister Homans in april dit jaar lanceerde: de huurwaarborg gaat van twee naar drie maanden huur. Er moet nog een huurlening komen waar huurders met financiële problemen die waarborg kunnen lenen, maar daarover is nog geen enkel nieuws. Voor wie? Op welke manier? Aan het Homans-tempo zal dit wellicht nog enkele jaren duren.  En intussen geraken alsmaar meer huurders in de problemen. Het nieuwe decreet zet geen enkele beperking op de soms schandelijk hoge huurprijzen.

Captain SKA staat in de Britse hitlijsten met een lied tegen premier Theresa May. Het succes van “Liar Liar GE2017” leverde hen een uitnodiging op voor tal van zomerfestivals, maar de groep speelt liever op festivals waar ze echt achter staan. En ManiFiesta is daar zeker een van.

Het Europees Parlement (EP) keurde op 12 juli in Straatsburg het EU-Cuba Akkoord voor Politieke Dialoog en Samenwerking goed, dat de Europese Raad in december 2016 met het eiland had gesloten.

31 mei 2017, aan de ingang van het VRT-gebouw aan de Reyerslaan in Brussel. De ACOD-ploeg schenkt haar voorzitter Luk Vandenhoeck geen kist wijn of een bloemstuk, maar een piket als afscheidscadeau voor zijn pensionering. Een terugblik op 45 jaar politiek en syndicaal engagement.

Tijs Boelens is een jonge, gedreven boer uit het Pajottenland. Samen met 2 collega's Tone en Sander runt hij een coöperatief groenten- en akkerbouwbedrijf, “de Groentelaar” genaamd (www.degroentelaar.be). Tijs is tevens een van de trekkers van het Boerenforum, een actie- en vormingsgroep van boeren die geen toekomst zien in het huidige landbouwbeleid en die op zoek zijn naar een alternatief voor de industriële, op kapitalistische leest geschoeide landbouw. De internationale beweging voor agro-ecologie is heel inspirerend en steunt hem en zijn collega's in het uitwerken van zo'n alternatief. Daarnaast werkt Tijs deeltijds bij Regionaal Landschap Pajottenland & Zennevallei, een organisatie die via allerlei projecten onder meer de natuur en het landschap van die streek wil promoten en ook nieuwe accenten wil leggen in de plattelandseconomie.

Op 7 juli 2017 tekenden liefst 122 landen een verdrag dat kernwapens verbiedt. Het is niet zomaar een symbolisch stukje papier, maar een bindend verdrag, dat je zonder meer historisch mag noemen. België is totaal niet op de afspraak. Integendeel

Wetenschappelijke studies tonen aan dat, indien de mensheid onverminderd koolstofdioxide blijft uitstoten, de temperatuur op aarde blijft stijgen. Daardoor stijgt ook de zeespiegel, krijgen we meer vernietigende stormen en meer droogtes die tot rampzalige voedselschaarstes en andere ontelbare ernstige problemen leiden. Ook daarover zijn de wetenschappers unaniem. En toch trekt Trump de VS terug uit het Akkoord van Parijs. Hoe erg is dat?

“Minder werken, meer liefhebben”. Een devies waarrond de Vrouwenraad op 2 juni in Brussel graag een studiedag organiseerde. Opgemerkte gast die dag was Patrik Helgesson, gemeenteraadslid voor de linkse Vänsterpartiet in Göteborg. Zijn partij lag mee aan de basis van het experiment met de 30-urenweek in het rusthuis Svartedalen.

“Forces murales”, een kunstenaarscollectief dat in 1947 het levenslicht zag, komt opnieuw tot leven op ManiFiesta. De werken van Louis Deltour, Edmond Dubrunfaut en Roger Somville zijn er samen te zien. Solidair sprak met vier van de kinderen van de kunstenaars.

Honderd jaar geleden, in 1917, waren er in Rusland kort na elkaar twee revoluties: een in februari en een in oktober. De eerste leidde tot het afzetten van de tsaar, tot de scheiding van kerk en staat, en tot het algemeen stemrecht. De tweede kwam recht uit het volk en bracht de communisten (de bolsjewieken) aan de macht. Het volk wilde een andere samenleving en daarvoor moest de gevestigde orde – kapitalistisch en in Rusland nog grotendeels feodaal – omvergeworpen worden. Het was het begin van een eerste poging om het socialisme op te bouwen. Dat was nog nergens anders ter wereld gebeurd. Die revolutie verwezenlijkte veel goeds, maar kende ook zware fouten die een stempel zouden drukken op de geschiedenis van de 20ste eeuw. In welke context vond deze revolutie plaats? Hoe verliep ze? Welke invloed had ze bij ons en over de hele wereld?