Ex-drugverslaafde: “Geen gram minder drugs op straat door ‘war on drugs’”

Tonny Van Montfoort: “Ik zou mensen willen vragen om open te staan en op te komen voor de zwakkeren. Daar horen ook mensen met een verslaving bij.” (Foto Solidair, Mara De Belder)
Tonny Van Montfoort: “Ik zou mensen willen vragen om open te staan en op te komen voor de zwakkeren. Daar horen ook mensen met een verslaving bij.” (Foto Solidair, Mara De Belder)
Thema's
Gezondheid

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

EX-drugverslaafde reactie Solidair nr4 Pag 26 Tony is verslavingservaringsdeskundige als ex-verslaafde. Het verhaal is erg éénzijdig. Er zijn meerdere aspecten aan verslaving: bv: lichamelijk, de maatschappij en de verslaafde haar/ zijn positie. Waarschijnlijk zijn sommige personen lichamelijk of geestelijk vlugger aangetrokken tot verslavende producten. Ik ben daarin helemaal géén specialist. De belangrijkste leemten aan dit artikel vind ik: dat er niets wordt gezegd over de rol van familie en de dichte omgeving van verslaafden én dat de mensen met een verslaving expliciet als zwakkeren in de samenleving benoemd worden waar meer begrip voor wordt gevraagd. Dat is volgens mij een verdraaiing van de feiten die niemand vooruit helpt. De maatschappij gaat alleen vooruit als we samen ons organiseren om dergelijke problemen die in onze maatschappij zeer wijd verspreid zijn en zelfs politiek gebruikt worden; zie Michael Parenti (prof VS die het tolereren en introduceren van drugs en andere verslavende producten als een politieke keuze van de gevestigde macht ziet tegen de uit de maatschappij gevallen groepen), op een assertieve manier te beheersen. Ik ben zelf actief in een zelfhulpgroep voor familie en kennissen van verslaafden. Hoe denk jij dat deze groep verslaving van zijn onmiddelijke naaste ervaart? Vaak wordt ook het leven van de familie/ naasten van verslaafden volledig of intensief geruïneerd of beschadigd. Ok wij hebben ook onze rol en verantwoordelijkheid net als iedereen. Wij werken anoniem omdat dat het beste werkt bij dergelijke diepgaande ervaring. Ondanks dat wij de leden van onze zelfhulpgroep allemaal zeer pijnlijke ervaringen heb ben meegemaakt vragen wij géén medelijden van anderen. Naast onze zelfhulpgroep zijn er ook zelfhulpgroepen van verslaafden waar we indirect mee in contact staan. Wij ervaren dat de meeste ex-verslaafden zeer hard zijn t.o.v. verslaafden. Daarom o.a. komt de expliciete vraag om open te staan voor de verslaafden mij erg vreemd over. Tegenwoordig zijn verslavingen in haast elke familie en elk bedrijf (minstens 10% van de werkers). Dus laten we ons organiseren tegen deze pijnpunten in de maatschappij! Welkom in de zelfhulpgroepen.

ManiFiesta is een vaste waarde geworden. Het feest van de solidariteit gaat dit jaar naar zijn negende editie. Aan belang en kracht heeft het festival nog niets ingeboet. Er is nog heel veel potentieel, zegt directeur Mario Franssen.

Het op 11 maart verkozen Cubaanse parlement heeft in Havana een nieuwe Staatsraad en een nieuwe president verkozen. Tien jaar geleden kondigde Raúl Castro aan dat hij in 2018 de macht zou doorgeven.

Binnen welk soort defensiebeleid willen we de nieuwe gevechtsvliegtuigen inzetten? Willen we ons luchtruim bewaken of moeten we een prominente rol spelen in militaire interventies? En waarom is België een van de weinige landen waar Amerikaanse kernbommen liggen? Er is geen democratisch en transparant debat mogelijk als we deze fundamentele kwesties niet scherp stellen.

19 april werd een nieuwe actiedag tegen de plannen van president Emmanuel Macron en van de Europese Unie. Spoorarbeiders, studenten, verpleegsters en vele anderen trokken eens te meer de straat op. Ook Belgische arbeiders en studenten waren present. Een reportage vanuit Rijsel en Parijs.

Vanaf 1 april 2018 – nee, dit is geen aprilvis – krijgen de meeste langdurig zieke werknemers die om medische redenen deeltijds het werk hervatten, een lagere ziekte-uitkering. Vooral werknemers met een laag inkomen zullen de gevolgen van deze nieuwe maatregel voelen.

Waarom besloten de Verenigde Staten op vrijdag 13 april Syrië aan te vallen? Het gebruik van chemische wapens is ontoelaatbaar, maar wie denkt dat Washington inzit met het lot van de Syrische burgers, dwaalt. Het imperialisme is niet geïnteresseerd in het lot van de Arabische volkeren. Integendeel, sinds 1990 hebben Westerse militaire interventies enkel chaos en vernietiging naar het Midden-Oosten gebracht.

Aan de Franse universiteiten zijn er alsmaar meer studentenbijeenkomsten en blokkades. De studenten verzetten zich tegen de invoering van een selectiesysteem voor wie een universitaire opleiding wil beginnen. Zo wil de Franse regering een einde maken aan de vrije toegang tot de universiteit. Het is een strijd die zich mogelijk als een olievlek zal  uitbreiden, want er is ook al de ruimere beweging die ijvert voor het behoud van de openbare dienstverlening en die wordt aangevoerd door de spoorwegarbeiders.

Spoorwegpersoneel, vuilnismannen, piloten van Air France, elektriciens, studenten ... Het lijkt wel alsof er zich elke week een nieuwe sector aansluit bij de groeiende sociale beweging in Frankrijk. Er broeit iets bij onze zuiderburen en het kan van belang zijn voor de werkende bevolking van heel Europa.

Sinds de putsch van 2016 is de Braziliaanse democratie volledig uitgehold. De gevangenisstraf voor progressieve ex-president Lula, ligt in die lijn. L’humanité interviewde Braziliëkenner Maud Chirio over wat er aan de hand is. 

“Hou je klaar Rusland, onze raketten komen eraan.” Trumps tweet was niet mis te verstaan. Een rechtstreekse confrontatie tussen de twee kerngrootmachten leek opeens akelig dichtbij. Groot-Brittannië en Frankrijk staan te springen om mee te doen. De militaire escalatie moet stoppen, zegt de PVDA. Alle strijdende partijen moeten aan de onderhandelingstafel.