The Emperor’s New Clothes | Russell Brands nieuwe docu kleedt het systeem uit

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Om eerlijk te zijn ken ik Russell Brand onvoldoende om echt iets van hem te denken, ik heb zijn carrière dus maar recent wat gevolgd en voor het weinige beetje dat ik dat maar gedaan heb kan ik er dus maar weinig over zeggen maar wat ik nu zag van hem leek mij wel goed over te komen om maar eens een understatement te zeggen: eerlijkheidshalve moet ik vermelden dat Russell Brand wel het een en ander geleerd heeft van die andere Britse bekende acteur en komiek én bovendien publiekslieveling nml. wijlen Rik Mayall, je zou tevens kunnen zeggen dat met hém de revolutie is begonnen, als je van revolutie mag spreken, uiteraard want revolutie is er nog niet van gekomen; met Mayall's neerzetten van de onrechtmatig parlementair geworden politicus Alan B'Stard in de serie "The New Statesman" beweerde Mayall zowel het Thatcher - regime als het Blair - regime van de kant geduwd te hebben wat hem in feite totaal niet gelukt is, maar 't leverde wél goede komische televisie op, ach ja, alles wel gedacht, zouden acteurs, komieken in staat zijn om het wereldwijde kapitalistische systeem te doen ineenduiken . . . ?

Wat is het eerste waar je aan denkt als je het woord “ambtenaar” hoort? Meestal is dat een loketbediende die nog maar eens een bijkomend formulier nodig heeft om een dossier te kunnen afwerken. Als ambtenaren staken en de regering beweert dat ze dat doen om “hun privileges te behouden”, dan zijn we makkelijk geneigd dat te geloven. Niet terecht…

ManiFiesta is een vaste waarde geworden. Het feest van de solidariteit gaat dit jaar naar zijn negende editie. Aan belang en kracht heeft het festival nog niets ingeboet. Er is nog heel veel potentieel, zegt directeur Mario Franssen.

Het op 11 maart verkozen Cubaanse parlement heeft in Havana een nieuwe Staatsraad en een nieuwe president verkozen. Tien jaar geleden kondigde Raúl Castro aan dat hij in 2018 de macht zou doorgeven.

Binnen welk soort defensiebeleid willen we de nieuwe gevechtsvliegtuigen inzetten? Willen we ons luchtruim bewaken of moeten we een prominente rol spelen in militaire interventies? En waarom is België een van de weinige landen waar Amerikaanse kernbommen liggen? Er is geen democratisch en transparant debat mogelijk als we deze fundamentele kwesties niet scherp stellen.

19 april werd een nieuwe actiedag tegen de plannen van president Emmanuel Macron en van de Europese Unie. Spoorarbeiders, studenten, verpleegsters en vele anderen trokken eens te meer de straat op. Ook Belgische arbeiders en studenten waren present. Een reportage vanuit Rijsel en Parijs.

Vanaf 1 april 2018 – nee, dit is geen aprilvis – krijgen de meeste langdurig zieke werknemers die om medische redenen deeltijds het werk hervatten, een lagere ziekte-uitkering. Vooral werknemers met een laag inkomen zullen de gevolgen van deze nieuwe maatregel voelen.

Waarom besloten de Verenigde Staten op vrijdag 13 april Syrië aan te vallen? Het gebruik van chemische wapens is ontoelaatbaar, maar wie denkt dat Washington inzit met het lot van de Syrische burgers, dwaalt. Het imperialisme is niet geïnteresseerd in het lot van de Arabische volkeren. Integendeel, sinds 1990 hebben Westerse militaire interventies enkel chaos en vernietiging naar het Midden-Oosten gebracht.

Aan de Franse universiteiten zijn er alsmaar meer studentenbijeenkomsten en blokkades. De studenten verzetten zich tegen de invoering van een selectiesysteem voor wie een universitaire opleiding wil beginnen. Zo wil de Franse regering een einde maken aan de vrije toegang tot de universiteit. Het is een strijd die zich mogelijk als een olievlek zal  uitbreiden, want er is ook al de ruimere beweging die ijvert voor het behoud van de openbare dienstverlening en die wordt aangevoerd door de spoorwegarbeiders.

Spoorwegpersoneel, vuilnismannen, piloten van Air France, elektriciens, studenten ... Het lijkt wel alsof er zich elke week een nieuwe sector aansluit bij de groeiende sociale beweging in Frankrijk. Er broeit iets bij onze zuiderburen en het kan van belang zijn voor de werkende bevolking van heel Europa.

Sinds de putsch van 2016 is de Braziliaanse democratie volledig uitgehold. De gevangenisstraf voor progressieve ex-president Lula, ligt in die lijn. L’humanité interviewde Braziliëkenner Maud Chirio over wat er aan de hand is.