De strijd tegen discriminatie wordt best op nationaal niveau gevoerd

 

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Voor het eerst in mijn hele leven ben ik openlijk gediscrimineerd. Na heel lang solliciteren dacht ik eindelijk mijn droomjob gevonden te hebben. Aankloppen bij interimkantoren in Vlaanderen kreeg ik al snel te horen " mevr. spreekt u Frans?" jammer! we kunnen u dan niet helpen. Men neemt niet eens de moeite om mijn CV en werkervaringen door te nemen. Mijn droomjob; Personeelsmedewerker binnen DVC Sint-Jozef vzw na goed ingewerkt te zijn door mijn collega's kreeg ik na 8 maanden zonder eerst een functioneringsgesprek te hebben gehad te horen van de directeur dat ik werd ontslagen. Een goede reden had hij niet! Hij zei in bijzijn van mijn collega's" ja je bent anders". hij schrok en nam zn woorden terug, maar de echte reden van mijn ontslag liet hij dus duidelijk horen. Van de vakbond kreeg ik te horen; Als een directeur van een onderneming hier in Belgie je wilt ontslaan doet hij dat gewoon. Wij kunnen niks voor je betekenen. 1 maand na mijn vertrek is een nieuwe collega ( een blanke Belgische) madam aangenomen. Ik zit sindsdien te teren op belastingcenten van hardwerkende mensen ( RVA) iets wat buiten mijn principes valt. Discriminatie op de werkvloer komt veel meer voor dan men denkt en jammer genoeg sluiten de vakbonden, regering, en organisaties hun ogen en oren voor. Is er een oplossing voor mensen zoals ik die in de toekomst in dit soort situaties dreigen te geraken? Hoe moeten wij buitenlandse mensen integreren en de Belgische ( Europese ) maatschappij beter leren kennen als ons niet een kans wordt gegeven?

19 april werd een nieuwe actiedag tegen de plannen van president Emmanuel Macron en van de Europese Unie. Spoorarbeiders, studenten, verpleegsters en vele anderen trokken eens te meer de straat op. Ook Belgische arbeiders en studenten waren present. Een reportage vanuit Rijsel en Parijs.

Vanaf 1 april 2018 – nee, dit is geen aprilvis – krijgen de meeste langdurig zieke werknemers die om medische redenen deeltijds het werk hervatten, een lagere ziekte-uitkering. Vooral werknemers met een laag inkomen zullen de gevolgen van deze nieuwe maatregel voelen.

Waarom besloten de Verenigde Staten op vrijdag 13 april Syrië aan te vallen? Het gebruik van chemische wapens is ontoelaatbaar, maar wie denkt dat Washington inzit met het lot van de Syrische burgers, dwaalt. Het imperialisme is niet geïnteresseerd in het lot van de Arabische volkeren. Integendeel, sinds 1990 hebben Westerse militaire interventies enkel chaos en vernietiging naar het Midden-Oosten gebracht.

Aan de Franse universiteiten zijn er alsmaar meer studentenbijeenkomsten en blokkades. De studenten verzetten zich tegen de invoering van een selectiesysteem voor wie een universitaire opleiding wil beginnen. Zo wil de Franse regering een einde maken aan de vrije toegang tot de universiteit. Het is een strijd die zich mogelijk als een olievlek zal  uitbreiden, want er is ook al de ruimere beweging die ijvert voor het behoud van de openbare dienstverlening en die wordt aangevoerd door de spoorwegarbeiders.

Spoorwegpersoneel, vuilnismannen, piloten van Air France, elektriciens, studenten ... Het lijkt wel alsof er zich elke week een nieuwe sector aansluit bij de groeiende sociale beweging in Frankrijk. Er broeit iets bij onze zuiderburen en het kan van belang zijn voor de werkende bevolking van heel Europa.

Sinds de putsch van 2016 is de Braziliaanse democratie volledig uitgehold. De gevangenisstraf voor progressieve ex-president Lula, ligt in die lijn. L’humanité interviewde Braziliëkenner Maud Chirio over wat er aan de hand is. 

“Hou je klaar Rusland, onze raketten komen eraan.” Trumps tweet was niet mis te verstaan. Een rechtstreekse confrontatie tussen de twee kerngrootmachten leek opeens akelig dichtbij. Groot-Brittannië en Frankrijk staan te springen om mee te doen. De militaire escalatie moet stoppen, zegt de PVDA. Alle strijdende partijen moeten aan de onderhandelingstafel.
Honderden mensen kwamen ABVV-syndicalisten Bruno Verlaeckt en Tom Devoght in de rechtszaal steunen vrijdagmorgen 13 april. De twee riskeren 5 tot 10 jaar omdat ze deelnamen aan een vakbondsactie tegen de regeringsmaatregelen. Ze worden beschuldigd van “kwaadwillige belemmering van het verkeer”. Een gevaarlijk precedent.
“Handelsoorlogen zijn goed en gemakkelijk te winnen”, zo twitterde VS-president Trump begin maart zijn lang beloofde veldtocht tegen China op gang. Hij kondigde meteen invoerheffingen op staal en aluminium aan. Daarmee komt hij een van zijn belangrijkste verkiezingsbeloftes tegenover de Amerikaanse staalbaronnen na. Maar eigenlijk zou de tweet beter luiden: “Handelsoorlogen zijn gemakkelijk te beginnen maar je weet nooit waar ze eindigen.”

De Franse alternatieve nieuwssite Le Vent Se Lève buigt zich over de PVDA. “In een complex coalitiesysteem en met lokale en federale verkiezingen in aantocht in 2018 en 2019 jaagt de PVDA de traditionele partijen de stuipen op het lijf door oude evenwichten aan het wankelen te brengen. We praatten met David Pestieau, ondervoorzitter van de partij.” Hier enkele uittreksels uit het interview