De strijd tegen discriminatie wordt best op nationaal niveau gevoerd

 

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Voor het eerst in mijn hele leven ben ik openlijk gediscrimineerd. Na heel lang solliciteren dacht ik eindelijk mijn droomjob gevonden te hebben. Aankloppen bij interimkantoren in Vlaanderen kreeg ik al snel te horen " mevr. spreekt u Frans?" jammer! we kunnen u dan niet helpen. Men neemt niet eens de moeite om mijn CV en werkervaringen door te nemen. Mijn droomjob; Personeelsmedewerker binnen DVC Sint-Jozef vzw na goed ingewerkt te zijn door mijn collega's kreeg ik na 8 maanden zonder eerst een functioneringsgesprek te hebben gehad te horen van de directeur dat ik werd ontslagen. Een goede reden had hij niet! Hij zei in bijzijn van mijn collega's" ja je bent anders". hij schrok en nam zn woorden terug, maar de echte reden van mijn ontslag liet hij dus duidelijk horen. Van de vakbond kreeg ik te horen; Als een directeur van een onderneming hier in Belgie je wilt ontslaan doet hij dat gewoon. Wij kunnen niks voor je betekenen. 1 maand na mijn vertrek is een nieuwe collega ( een blanke Belgische) madam aangenomen. Ik zit sindsdien te teren op belastingcenten van hardwerkende mensen ( RVA) iets wat buiten mijn principes valt. Discriminatie op de werkvloer komt veel meer voor dan men denkt en jammer genoeg sluiten de vakbonden, regering, en organisaties hun ogen en oren voor. Is er een oplossing voor mensen zoals ik die in de toekomst in dit soort situaties dreigen te geraken? Hoe moeten wij buitenlandse mensen integreren en de Belgische ( Europese ) maatschappij beter leren kennen als ons niet een kans wordt gegeven?

Volgens Bart De Wever zou de kernuitstap tegen 2025, gepland sinds 2003, de elektriciteitsprijs de hoogte in jagen en de gezinnen handenvol geld kosten. De feiten spreken hem tegen. De enige weg vooruit is de resolute keuze voor alternatieve energievoorziening.

Twintig jaar na de wet-Renault is België nog steeds een van de landen in Europa waar werknemers het makkelijkst ontslagen kunnen worden. AB InBev, Opel, Delhaize, Ford, Caterpillar, ING, Carrefour … ze maken allemaal winst, maar danken toch massaal werknemers af. Al jaren ijvert de PVDA voor een wet-InBev die werknemers een betere bescherming moet bieden bij herstructureringen en beursgerelateerde ontslagen.

Bandwerk hoeft er niet uit te zien zoals in 'Modern times' van Charlie Chaplin om als slopend te worden ervaren. Het is erg dat arbeiders die dat signaal geven vervolgens worden ontslagen.

Mounir woont en werkt al twaalf jaar in België. Hij heeft hier een engagement uitgebouwd voor gelijke rechten voor alle werknemers. Maar de overheid noemt hem “illegaal” en vandaag zit Mounir in een gesloten centrum. “We willen bijdragen aan de sociale zekerheid, maar de regering behandelt ons als criminelen.”

Bij de verkiezingen verloren ze samen bijna 14% van de stemmen, maar toch maakten sociaaldemocraat Martin Schulz (SPD) en Angela Merkel (CDU) samen een nieuwe regering klaar. De SPD zet alles op alles om haar leden te overtuigen voor de Grote Coalitie te stemmen. Martin Schulz trad eerst terug als kandidaat-minister van Buitenlandse Zaken en later ook als partijvoorzitter.

Vrijdagavond 9 februari. In het open kunsthuis Globe Aroma in Brussel vallen politieagenten binnen in het kader van een multidisciplinaire controle. Zeven mensen die geen geldige papieren konden voorleggen, werden opgepakt. De culturele sector reageert verontwaardigd: “Hier is een grens overschreden”. Het middenveld komt in gevaar.

Dag Jef!

Jef Geys, een van de grote, intrigerende kunstenaars in ons land, is maandag overleden. Ik heb hem als mijn patiënt verzorgd bij Geneeskunde voor het Volk in Lommel, maar ook als kameraad gekend.

Sinds twee weken rommelt het opnieuw in de Belgische gevangenissen. De cipiers zijn de loze beloftes van minister van Justitie Koen Geens grondig beu. De overbevolking bij de gedetineerden en de onderbezetting bij het personeel blijven duren.
De Duitse metaalarbeiders hebben een week van felle strijd achter de rug. Maar met succes. Op 3 februari resulteerde de strijd in een sociaal akkoord dat overal in Europa gevolgen zal hebben. Een terugblik op een bewogen week waarin de werkgevers met bange ogen keken naar de “rode vlaggen in de fabrieken”.
De regering en de minister van Pensioenen wilden er vaart achter zetten. Nog voor Kerstmis moest er een eerste tekst zijn over het fameuze “pensioen met punten” – ook wel “tombolapensioen”. Ze wilden ook stappen zetten om alle regelingen af te schaffen voor pensioen of vervroegde uittreding waarmee mensen op 55 of 58 jaar kunnen stoppen met werken. De sociale acties in november en december dwongen hen gas terug te nemen. Voorlopig ...