Als de winsthonger van de vleesindustrie slachtafval op ons bord legt

Foto Koen Blanckaert / Belga
Foto Koen Blanckaert / Belga

Commentaar toevoegen

You must have Javascript enabled to use this form.

Reacties

Meer dan twintig jaar onderhield en herstelde ik machines in de vleesindustrie. De toestanden die ik daar meemaakte grenzen aan het ongelooflijke. Die stank van rottend vlees en de wriemelende maden op die machines zal ik nooit vergeten. Het is natuurlijk al geld wat telt in het regime waarin we leven en die bazen van de voedselindustrie zijn geen haar beter dan de andere bazen. De ministers zullen wel hun elite beenhouwer hebben; het "plebs" mag drek vreten. Verantwoordelijkheid kennen ze niet bij de hoge heren en dames arbeider-haters. Dan is er ook nog het slaan op die dieren, alsmaar slaan en schoppen. Dit stopt niet. Wie zijn hier de beesten ? Ik vrees dat hier geen verandering in zal komen, zeker niet vanuit die regering want dit gaat zo al jaren en jaren en van de ene smeerlapperij naar de volgende.
Iets belangrijks ben ik vergeten : er zijn mensen in de vleesindustrie die hun werk serieus nemen en waar men bij manier van spreken van de vloer kan eten. Die machines zijn héél proper, stinken niet en worden goed onderhouden. Daar heb ik respect voor en het is heel spijtig dat zij de dupe zijn van de wantoestanden van hun collega's. Enkel zij zouden mogen werken in die industrie en al die anderen horen daar niet thuis. Wees verzekerd : die minderheid, die échte ambachtelijke ('kleine') beenhouwers, die zijn bekend in de sector. De rest zou van schaamte in de grond mogen zakken, het zijn niets ontziende geldwolven. Wat kan men verwachten van mensen die knoeien met eten voor anderen ? Wat zijn dat ? Hoe dom kan men zijn ? Hoe laag kan iemand vallen ? Heeft dat geen zelfrespect ? Hun reactie kan ik voorspellen : woede of uitlachen ! Eigen schuld, dikken boelt !

Het op 11 maart verkozen Cubaanse parlement heeft in Havana een nieuwe Staatsraad en een nieuwe president verkozen. Tien jaar geleden kondigde Raúl Castro aan dat hij in 2018 de macht zou doorgeven.

Binnen welk soort defensiebeleid willen we de nieuwe gevechtsvliegtuigen inzetten? Willen we ons luchtruim bewaken of moeten we een prominente rol spelen in militaire interventies? En waarom is België een van de weinige landen waar Amerikaanse kernbommen liggen? Er is geen democratisch en transparant debat mogelijk als we deze fundamentele kwesties niet scherp stellen.

19 april werd een nieuwe actiedag tegen de plannen van president Emmanuel Macron en van de Europese Unie. Spoorarbeiders, studenten, verpleegsters en vele anderen trokken eens te meer de straat op. Ook Belgische arbeiders en studenten waren present. Een reportage vanuit Rijsel en Parijs.

Vanaf 1 april 2018 – nee, dit is geen aprilvis – krijgen de meeste langdurig zieke werknemers die om medische redenen deeltijds het werk hervatten, een lagere ziekte-uitkering. Vooral werknemers met een laag inkomen zullen de gevolgen van deze nieuwe maatregel voelen.

Waarom besloten de Verenigde Staten op vrijdag 13 april Syrië aan te vallen? Het gebruik van chemische wapens is ontoelaatbaar, maar wie denkt dat Washington inzit met het lot van de Syrische burgers, dwaalt. Het imperialisme is niet geïnteresseerd in het lot van de Arabische volkeren. Integendeel, sinds 1990 hebben Westerse militaire interventies enkel chaos en vernietiging naar het Midden-Oosten gebracht.

Aan de Franse universiteiten zijn er alsmaar meer studentenbijeenkomsten en blokkades. De studenten verzetten zich tegen de invoering van een selectiesysteem voor wie een universitaire opleiding wil beginnen. Zo wil de Franse regering een einde maken aan de vrije toegang tot de universiteit. Het is een strijd die zich mogelijk als een olievlek zal  uitbreiden, want er is ook al de ruimere beweging die ijvert voor het behoud van de openbare dienstverlening en die wordt aangevoerd door de spoorwegarbeiders.

Spoorwegpersoneel, vuilnismannen, piloten van Air France, elektriciens, studenten ... Het lijkt wel alsof er zich elke week een nieuwe sector aansluit bij de groeiende sociale beweging in Frankrijk. Er broeit iets bij onze zuiderburen en het kan van belang zijn voor de werkende bevolking van heel Europa.

Sinds de putsch van 2016 is de Braziliaanse democratie volledig uitgehold. De gevangenisstraf voor progressieve ex-president Lula, ligt in die lijn. L’humanité interviewde Braziliëkenner Maud Chirio over wat er aan de hand is. 

“Hou je klaar Rusland, onze raketten komen eraan.” Trumps tweet was niet mis te verstaan. Een rechtstreekse confrontatie tussen de twee kerngrootmachten leek opeens akelig dichtbij. Groot-Brittannië en Frankrijk staan te springen om mee te doen. De militaire escalatie moet stoppen, zegt de PVDA. Alle strijdende partijen moeten aan de onderhandelingstafel.
Honderden mensen kwamen ABVV-syndicalisten Bruno Verlaeckt en Tom Devoght in de rechtszaal steunen vrijdagmorgen 13 april. De twee riskeren 5 tot 10 jaar omdat ze deelnamen aan een vakbondsactie tegen de regeringsmaatregelen. Ze worden beschuldigd van “kwaadwillige belemmering van het verkeer”. Een gevaarlijk precedent.