23 maart 1971: veldslag om het bestaansrecht van de boer

Commentaar toevoegen

Bij het indienen van dit fomulier gaat u akkoord met het privacybeleid van Mollom.

Reacties

Zeer juiste informatie. Mijn ouders hebben ook een landbouwbedrijf gerund tot in 1992. Hoewel ikzelf geboren ben in 1960 kan ik mij de situatie van 1971 nog zeer goed voor de geest halen. Mijn ouders hebben toen ook zware investeringen gedaan om het bedrijf uit te breiden om het inkomen ietwat op peil te houden. 40 melkkoeien was toen al redelijk groot. In de dag van vandaag is het er zeker niet beter op geworden. Landbouwbedrijven zijn nog veel groter geworden ten koste van nog veel minder boeren. De boeren die overblijven zitten met een immens grote schuldenlast en de prijzen die ze voor hun producten krijgen zijn nog lager dan vroeger. Anderzijds moet de consument diezelfde producten fors betalen in de winkel wat het bewijs bevestigd dat de tussenhandel de grote winsten pakt. In al die jaren is er eigenlijk nog niets veranderd , integendeel het is zelfs nog verslechterd. Het is niet voor niets dat er steeds minder boeren zijn en hun aantal zal blijven zakken. Waar dit ooit op resulteert weet ik eerlijk gezegd zelf niet , maar zowel boer als consument zal er niet beter op worden. Ik vind het in ieder geval waardevol dat jullie over dit thema een artikel schrijven met zeer correcte informatie. Jullie weten echt hoe de vork aan de steel zit.

Ruim 300 arbeiders en bedienden van schuimrubberproducent Recticel in Wetteren gingen gisterochtend om 5 uur in staking nadat er geen akkoord werd bereikt rond de CAO. Het conflict draait rond loon en arbeidsduurvermindering. De PVDA bracht een solidariteitsbezoek aan het piket.

#metoo. Deze eenvoudige hashtag veroorzaakte een dijkbreuk. Hij brak een dijk van stilte die het woord van duizenden vrouwen tegenhield. Vrouwen die in het recente verleden op de sociale media getuigden over hun ervaringen met agressiviteit en ongewenste intimiteiten. Op 25 november is er een betoging tegen geweld op vrouwen. Irène Zeilinger richtte de vzw Garance op en is een van de initiatiefneemsters van de betoging, georganiseerd door het platform Mirabal.

De man die Raoul Hedebouw, federaal parlementslid voor de PVDA en nationaal woordvoerder, op 1 Mei dit jaar aanviel, is veroordeeld tot 28 maand cel met uitstel voor drie vierde en een boete van 800 euro, ook met uitstel. Wij vroegen de advocaat van Raoul Hedebouw om een reactie.

Overzicht van de inhoud van ons novembernummer. Met een abonnement lees je deze artikels niet alleen sneller, je krijgt er ook nog foto's, tekeningen en heel wat extra berichten bovenop.
Op 2 november 1917 schreef Lord Balfour een brief aan de Zionistische Federatie waarin hij als Brits minister van Buitenlandse Zaken namens zijn regering steun toezegde aan de creatie van een Joods nationaal tehuis in Palestina. Deze brief ligt aan de oorsprong van de kolonisatie van Palestina die tot vandaag loopt.

Een kwart minder mensen hebben recht op een pro-Deo advocaat. Dat is het trieste resultaat van de maatregelen van minister Geens en zijn afbouw van het recht op juridische bijstand. Ivo Flachet, justitiespecialist van de PVDA, schreef er dit opiniestuk over op Knack.

In Antwerpen stelden vandaag een honderdtal gezinnen hun living open tijdens een uniek livestream evenement, georganiseerd door de PVDA. Samen met vrienden, familie en collega’s gingen ze zo in dialoog met Peter Mertens, de lijsttrekker van de linkse partij in Antwerpen.

In oktober kwamen de milieuministers van alle EU-lidstaten samen om de Europese klimaatdoelstellingen vast te leggen. Tegen het huidige tempo daalt onze uitstoot liefst acht keer trager dan nodig om die doelstellingen te halen.

Bij de regionale verkiezingen van 15 oktober kwam de PSUV van president Maduro als de overwinnaar tevoorschijn. De bevolking kiest duidelijk tegen het geweld van de rechtse oppositie en voor een democratische aanpak van de reële problemen van het land onder leiding van president Maduro.

Na maanden van acties en betogingen hebben de federale en gewestelijke regeringen dan toch begrepen dat ze ‘iets’ op tafel moeten leggen om tegemoet te komen aan de eisen van de werknemers van de non-profit. Is dit een eerste stap naar iets volwaardigs of moet de Witte Woede weer de straat op?